تصور کنید بنگاهی اعلام می‌کند با فروش محصولات محلی، برای ۵۰ زن روستایی شغل ایجاد کرده است. صورت‌های مالی می‌توانند میزان فروش، هزینه مواد اولیه و سود یا زیان این بنگاه را نشان دهند، اما پاسخ بسیاری از پرسش‌ها در دفاتر حسابداری پیدا نمی‌شود: آیا این زنان پیش از ورود به طرح بیکار بوده‌اند؟ درآمدشان چقدر تغییر کرده است؟ شغل ایجادشده پایدار است یا چند ماه بعد از میان می‌رود؟ آیا زنان در تصمیم‌گیری‌های کسب‌وکار سهم دارند یا فقط نیروی کار ارزان آن‌اند؟ زندگی خانواده‌هایشان چه تغییری کرده است و چه کسی درستی این ادعاها را بررسی می‌کند؟

ریسباف اصفهان پس از سال‌ها کشمکش بر سر مالکیت، اکنون با پرسشی دشوارتر از گذشته روبه‌روست؛ چه کسی قرار است هزینه تبدیل این کارخانه تاریخی به موزه را بپردازد، با چه مدلی آن را اداره کند و چگونه میان الزامات موزه‌داری، هزینه‌های سنگین مرمت و نگهداری و ضرورت تأمین منابع پایدار تعادل برقرار شود؟ «مهدی طغیانی»، نماینده مردم اصفهان و ورزنه در مجلس شورای اسلامی، با انتقاد از آنچه بلاتکلیفی و خوش‌بینی مفرط در تعیین تکلیف ریسباف می‌خواند، معتقد است بدون ارائه برنامه‌ای روشن برای تأمین مالی و مدیریت مجموعه، ادامه این مسیر می‌تواند به از دست رفتن یکی از مهم‌ترین فرصت‌های میراثی اصفهان منجر شود.