آنچه از دور همچون شمعی فروزان می‌نمایند، آتشی است که سال‌هاست خاموشی ندارد. چرا که سازوکار خاموش‌کردنش، زیرساخت، سرمایه، فناوری و حکمرانی، پیوسته عقب مانده است. فلرینگ، فقط یک سکانس صنعتی نیست، صورتِ بیرونی ناکامی چندلایه است: اتلاف انرژی، تشدید بحران اقلیمی، ازکف‌دادن اقتصادی و انباشت هزینه‌های سلامت در همان استان‌هایی که بار تولید را بر دوش می‌کشند. سوزاندن گاز فلر، با هدردادن منابع محدود انرژی و افزایش آلودگی، سهم آیندگان - آن چیزی که در ادبیات عدالت نسلی، امانت بین‌نسلی نام دارد، را دود می‌کند. گازی که می‌توانست برای تولید انرژی پاک یا صادرات ذخیره شود، اکنون به آلاینده تبدیل شده و میراثی از تغییرات اقلیمی را برای نسل‌های بعدی به جا می‌گذارد.