ایران در حال تجربه یکی از سریع‌ترین روندهای سالمندی در جهان است. طبق پیش‌بینی‌ها، تا سال ۱۴۳۰ بیش از ۳۰ درصد جمعیت کشور را سالمندان تشکیل خواهند داد، که این موضوع چالش‌های عمیقی را برای نظام تأمین اجتماعی، بازار کار و سیاست‌های رفاهی ایجاد می‌کند. در چنین شرایطی، تصمیم‌گیری درباره سن بازنشستگی و مدل‌های حمایت اجتماعی باید با دقت بیشتری صورت گیرد. سیاستگذاران معمولاً افزایش سن بازنشستگی را به‌عنوان راهکاری برای کاهش فشار مالی صندوق‌های بازنشستگی مطرح می‌کنند، اما چنین تصمیمی بدون در نظر گرفتن اصول سیاستگذاری حساس به سن می‌تواند به گسترش فقر سالمندان، افزایش نابرابری و کاهش کیفیت زندگی منجر شود.

دستیار اجتماعی رئیس جمهور معتقد است: در شرایط امروز که ۴۸.۷ درصد از کودکان کار و خیابان در ایران، بازمانده از تحصیل هستند و حدود ۲۱ درصد از این کودکان سوء‌تغذیه دارند، باید به این نکته که توجه به کودکان توجه به آینده کشور است، تامل بیشتری داشته باشیم و بخاطر داشته باشیم این کودکان، چندین دهه زندگی خواهند کرد و تبدیل به کنش‌گران مثبت و یا منفی خواهند شد.

رئیس سازمان بهزیستی گفت: در سال ۱۴۳۰ بالای ۳۰ درصد جمعیت کشور بالای ۶۰ سال دارند یعنی جامعه در آن زمان شدیداً سالخورده است و احتمالاً در آن سال ما سالخورده‌ترین کشور جهان خواهیم بود.

پژوهش‌های وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و شورای ملی سالمندان نشان می‌دهد که طی سال‌های ۱۴۰۴ تا ۱۴۱۳ کاهش نرخ تولد بیشتر شده و تا سال ۱۴۲۱ جمعیت سالمند ایران ۲ برابر شود و با توجه به این شرایط اکنون این سوال مطرح است که چه کسی در آینده از سالمندان نگهداری می‌کند.

اگر احساس می‌کنید کاری که انجام می‌دهید به جای تحریک مغز باعث کندی یا توقف فعالیت فکری در مغز شما می‌شود، ممکن است در حال بازی در زمین اشتباهی باشید.