با اینکه بیش از دو دهه از انجام رحم جایگزین در ایران می‌گذرد، این شیوه همچنان قانون جامعی ندارد. این خلأ، ابهام‌های حقوقی متعددی، از جمله ثبت هویت مادر در شناسنامه، را به همراه داشته و ضرورت حمایت از زنان حامل و سامان‌دهی این حوزه را پررنگ کرده است. از طرف دیگر، وقتی بدن زن به بخشی از یک قرارداد تبدیل می‌شود، این پرسش به میان می‌آید که مرز میان حق انتخاب، اجبار اقتصادی و کالایی‌شدن بدن کجاست؟ نشست «رحم جایگزین؛ از بارداری زیستی تا بارداری اجتماعی» با تمرکز بر این ابعاد و پرسش‌ها، این شیوه باروری را بررسی کرد.