نتایج یک پژوهش بین‌المللی با مشارکت دانشگاه تهران نشان می‌دهد که پایتخت ایران با پدیده‌ای موسوم به «پارادوکس خنک‌سازی» مواجه است. برخلاف تصورات رایج، در برخی مناطق متراکم تهران، ویژگی‌های کالبدی و مورفولوژیک ساختمان‌ها با ایجاد سایه‌اندازی، اثری مشابه یا حتی فراتر از فضای سبز در کاهش دمای سطح زمین داشته‌اند؛ یافته‌ای که می‌تواند سیاست‌گذاری‌های توسعه شهری در اقلیم‌های نیمه‌خشک را متحول کند.