گردشگری افراد دارای معلولیت در ایران همچنان با موانع زیرساختی، حمل‌ونقلی و فرهنگی مواجه است و با وجود برخی اقدامات در موزه‌ها، هتل‌ها و مراکز گردشگری، هنوز مقصدی کاملاً دسترس‌پذیر در کشور وجود ندارد. «محمداسماعیل شیخ‌قرایی»، مدیرعامل انجمن فرهنگی، ورزشی و گردشگری معلولان پارس و دبیر «میز گردشگری دسترس‌پذیر» وزارت میراث‌فرهنگی، می‌گوید دسترس‌پذیری تنها به ساخت رمپ و مناسب‌سازی سرویس‌های بهداشتی محدود نمی‌شود و باید حمل‌ونقل، مبلمان شهری، مسیرهای ورود و خروج و فضاهای داخلی ساختمان‌ها نیز مناسب‌سازی شوند. او تأکید می‌کند این تغییرات به‌صورت مقطعی امکان‌پذیر نیست و نیازمند همکاری مرحله‌ای دستگاه‌های مختلف است. به گفته شیخ‌قرایی، گردشگری افراد دارای معلولیت، علاوه بر اهمیت اجتماعی، ظرفیت اقتصادی نیز دارد؛ چراکه این افراد اغلب همراه خانواده یا همراهان خود سفر می‌کنند. بااین‌حال، نبود حمل‌ونقل مناسب، اطلاعات کافی درباره مراکز دسترس‌پذیر و استانداردهای فراگیر، همچنان سفر را برای این گروه دشوار و پرهزینه کرده است.

کمک‌های دولتی برای افراد دارای معلولیت همچنان فاصله زیادی با هزینه‌های واقعی زندگی آنها دارد. هزینه درمان، توانبخشی، تجهیزات، رفت‌وآمد و مراقبت، بخش قابل‌توجهی از درآمد خانواده‌های این افراد را می‌بلعد. این در حالی است که «بهروز مروتی»، مدیر کمپین معلولان، به «پیام ما» می‌گوید: «صف دریافت حمایت‌های قانونی نیز طولانی است و نبود آمار دقیق از جمعیت افراد دارای معلولیت، برنامه‌ریزی برای حمایت از این جامعه را با چالش مواجه کرده است.»