در بسیاری از رودخانه‌ها، صحنه‌ای تکراری دیده می‌شود؛ تجمع ماهی‌ها در سطح آب و دست‌هایی که خوراک انسانی را وارد جریان آب می‌کنند. شاید این اقدام‌ها، در کنار رهاسازی گسترده بچه‌ماهی توسط نهادهای شیلاتی در بالادست، تلاشی برای حفاظت از ماهی‌ها در برابر صید بی‌رویه تلقی شود. اما واقعیت این است که این دو مداخله، که در ظاهر برای حمایت از حیات آبزیان طراحی شده‌اند، در سطح اکولوژی رودخانه الگوهای طبیعی را دگرگون می‌کنند. این تغییرات آرام و تدریجی‌اند، اما اثر نهایی آن‌ها می‌تواند به بازآرایی کامل ساختار زیستی رودخانه منجر شود.