انتقال آب از سد طالقان با ایجاد یک خط لوله جدید، از سوی دولت به‌عنوان راه نجات تهران در ماه‌های سخت تابستان معرفی می‌شود. طرحی که به‌نظر می‌رسد حمایت همه‌جانبه دستگاه‌های مختلف حتی شخص رئیس‌جمهوری را داراست. بااین‌حال، کارشناسان بخش آب می‌گویند این طرح نه‌تنها شفاف نیست بلکه برآوردها نشان می‌دهد درصورت انتقال این آب، که بخش قابل‌توجهی از آن به بخش کشاورزی در دو استان قزوین و گیلان اختصاص دارد، احتمالاً علاوه‌بر مشکلات محیط‌زیستی در مبدأ، مشکلات اجتماعی و اقتصادی هم ایجاد می‌شود. درِ دولت اما گویی همواره بر یک پاشنه می‎‌چرخد. طرح همه مجوزهای قانونی را دارد، اما این به‌معنای اجرای کارشناسی آن نیست. مجریان و منتقدان این طرح در گفت‌وگو با «پیام‌ ما» ایده‌های خود را عنوان کرده‌اند. سؤال اصلی این است: انتقال آب طالقان، کمک به حل بحران آب است یا ایجاد مشکلات بیشتر؟

بحران آب پایتخت و فرصت بازنگری و تغییر

مدیرعامل شرکت پالایش نفت تهران از اجرای فاز نخست پروژه تصفیه آب این شرکت خبر داد و گفت: با اجرای این پروژه مصرف روزانه آب پایتخت ۲۰ هزار متر مکعب کاهش می‌یابد.

محسن اردکانی، مدیرعامل شرکت آب و فاضلاب استان تهران، در دیدار نوروزی با مدیران و کارکنان این شرکت، از استمرار خشکسالی‌ها برای پنجمین سال متوالی خبر داد و بر دستاوردهای قابل توجه سال گذشته در حوزه تأمین و توزیع آب تأکید کرد.

مدیر عامل شرکت مهندسی آب و فاضلاب کشور درباره احتمال جیره‌بندی آب تهران در فصل تابستان گفت: برای تامین آب شرب تهران پروژه‌هایی انجام می‌شود و منابعی که تزریق خواهد شد و به نقطه‌ای خواهیم رسید که تامین آب شرب مردم را انجام دهیم و نگرانی از این بابت وجود ندارد.

معاون خدمات شهری و محیط‌زیست شهرداری منطقه ۶ تهران ضمن بیان اهمیت قنات‌ها برای تامین آب غیر شرب و حفظ هویت تاریخی و فرهنگی محلات قدیمی تهران، از آغاز عملیات احیاء و بازسازی آن‌ها در این منطقه خبر داد.

 اداره کل هواشناسی استان تهران اعلام کرد: وزش باد شدید تا خیلی شدید و خیزش موقت گرد و خاک در بخش‌های جنوبی و غربی استان پیش‌بینی می‌شود.

علیرضا فخاری با انتقاد از این موضوع که نباید کمبود آب را از مردم مخفی نگه داشت، بیان کرد: مردم باید بدانند که با کمبود آب روبرو هستیم و این وظیفه همه مسؤولان است که این موضوع را به درستی و دقیق تبیین کنند.

اینکه چقدر آب در تهران صرف فضای سبز شود، عدد و حساب و کتابش با مهندسان شهرداری یا مدیران نیست. این رقم را کارگرانی تعیین می‌کنند که صبح شیر آب را باز می‌گذارند،‌ به کارهای دیگرشان می‌رسند و ظهر که می‌شود دوباره آن را می‌بندند. در این چند ساعت گاهی آب به بزرگراه‌ها سرریز می‌کند. کمتر کسی می‌داند که پیمانکاران تلاش می‌کنند با کمترین میزان نیرو این عرصه‌ها را آبیاری کنند. کارگرانی هم که پیچ شیر آب دستشان است،‌ از آنچه در زیر زمین می‌گذرد بی‌خبرند‌، آنها با دست‌ودلبازی فضای سبز شهر را مشروب می‌‌کنند تا کارفرما از کارشان راضی باشد و اندک حقوقشان پرداخت شود. بااین‌حال، آنچه در این پروسه به چشم نمی‌آید عددی است از مصرف آب برای فضای سبز پایتخت. کارشناسان این عدد را تا ۲۰۰ میلیون مترمکعب برآورد کرده‌اند. همچنین جمعیت تهران و شهرهای اطراف در حال افزایش است، تأمین آب شرب این جمعیت یک موضوع است و تأمین آب آبیاری فضای سبز رو به گسترش هم موضوعی دیگر. پیشتر و در سال ۱۳۹۹ تفاهمنامه‌ای میان شهرداری تهران و وزارت نیرو با هدف تأمین آب مورد نیاز فضای سبز پایتخت از پساب، منعقد شده بود که طبق آن، قرار بود طی دورهٔ زمانی ۱۱ ساله (۱۴۱۰-۱۴۰۰) مصرف پساب برای آبیاری فضای سبز کلانشهر تهران ۱۳۸ میلیون مترمکعب در سال افزایش پیدا ‌کند و به موازات آن مصرف آب‌های زیرزمینی ۵۳ میلیون مترمکعب کاهش ‌یابد. این تفاهم اجرا نشده است.