شهرداری شیراز خط دو مترو شیراز را که در دوره پنجم شورای شهر این شهر باید در یک کیلومتری آرامگاه حافظ متوقف می‌شد، تا ۵۰۰ متری حافظیه ادامه داده است.

«میراث شهری» واژه‌ای است که از چند سال گذشته بیش‌ازپیش بین کارشناسان میراثی و مدیریت شهری و کسانی که تلاشی برای زنده نگه داشتن تاریخ شهرهایی مانند تهران را دارند، دهان به دهان می‌چرخد؛ واژه‌ای که هر کدام از ما در پرسه‌زنی‌هایمان در کوچه پس‌کوچه‌های شهر، رانندگی کردن‌ها و حتی ترددهای باعجلهٔ خود آن را زندگی می‌کنیم، اما هیچ‌وقت به آن نمی‌رسیم، درحالی‌که همین میراث به‌مرور در نقش یک حافظهٔٔ شهری بین مردم جان می‌سپارد و تبدیل به «آهی» می‌شود که وقتی پیرتر می‌شویم با نگاه به هر گوشهٔ شهر از ذهن‌مان و اگر روتر بازی کنیم از دهان‌مان خارج می‌شود.

صالحی امیری، وزیر میراث فرهنگی و گردشگری:

ایران، به‌عنوان گذرگاهی در تاریخ‌تمدن‌ها، نقشی حیاتی در پیوند دادن فرهنگ‌ها و انتقال دانش و ایدئولوژی‌ها ایفا کرده و همواره پلی میان حوزه‌های مدیترانه، چین، هند و آسیای میانه بوده و تأثیرات عمیقی بر روی تمدن‌های مختلف گذاشته‌است. این سرزمین به دلیل زادگاه ادیان باستانی مانند زرتشت، مهر و مانی، انتقال مسیحیت به چین و آیین مهر به روم، همچنین اشاعه‌ی حکمت یونانی و اندیشه‌های افلاطونی در جهان اسلام، واسطه‌ای قدرتمند در تبادل فرهنگی بوده و زبان فارسی نیز در آسیای صغیر، هند و فراتر از آن، در گسترش این تبادلات کمک شایانی کرده است.

استاندار فارس اعلام کرد دستور توقف فعالیت معدن‌کاوی در جوار کوه رحمت تخت جمشید صادر شده است.

رئیس قوه قضاییه دستور انتقال مالکیت کاروانسرای سمنان به وزارت میراث فرهنگی را صادر کرد.

چند سالی است که سفرهای مقامات بلندپایه، به‌خصوص رؤسای‌جمهور، به کشورهای دیگر سبب خیر می‌شود تا دست‌کم آثار تاریخی خارج‌شده از کشور طی دهه‌های گذشته به‌خصوص قبل از انقلاب اسلامی، به سرزمین مادری‌شان برگردند. این‌بار هم الواح هخامنشی از سفر مسعود پزشکیان به نیویورک خیر دیدند و ششمین محموله از مجموعهٔ این الواح نیز سرانجام پنجشنبه، ۵ مهر، از مؤسسهٔ شرق‌شناسی دانشگاه شیکاگو به ایران برگشتند.

|پیام ما| گیومری، پایتخت منطقۀ شیراک در ارمنستان و دومین شهر بزرگ این کشور، از نظر تاریخی به دلیل فرهنگ و میراث معماری خود شناخته می‌شد. درحالی‌که بخشی از اتحاد جماهیر شوروی به شمار می‌آمد، این شهر میزبان کارخانه‌های بسیاری بود که آن را به یک مرکز صنعتی اولیه در منطقه تبدیل کرد و جمعیتش به حدود ۲۲۵ هزار نفر رسید. بااین‌حال، طی دهه‌های گذشته، گیومری در نتیجۀ زلزلۀ ویرانگری که در سال ۱۹۸۸ در این شهر رخ داد و هزاران نفر را کشت، شاهد کاهش قابل‌توجه جمعیت بوده است. با گذشت بیش از ۳۰ سال، روند بازسازی گیومری هنوز در حال گسترش است. تلاش‌های مستمر شهر برای احیاء و بازسازی و تقویت توسعۀ اقتصادی، بینش‌های ارزشمندی را در مورد اینکه چگونه می‌توان بازسازی شهری را پس از فاجعه هدایت کرد، ارائه می‌کند.

هنوز خبر آثار به‌تاراج‌رفتۀ موزۀ امام علی (ع) در سرخط خبرهاست که تحقیقات میدانی خبرنگار «پیام ما» از موزۀ زندان قصر نشان می‌دهد، بسیاری از درها و بخش‌های این موزه، با زنجیر بسته شده‌اند، به‌جز تالارهایی از موزۀ قصر که زمانی با تابلوها و و ویدئوپروژکتورها، روایت‌گر زندانی‌ها در دوران پهلوی بودند یا نشان از تاریخچۀ این موزه داشتند. عجیب اما این است که تابلوها و اشیاء این تالارها، به‌صورت ناشیانه‌ای کنده و از جا درآمده‌ و به جایش یک‌سری آثار شبهه‌صنایع‌دستی به نمایش یا فروش گذاشته شده‌اند. این موزه اکنون به‌جای اینکه پاتوق گروه‌های فرهنگی باشد، محل گردهمایی نت‌ورکی‌ها شده است تا در سالن موزه، جلسات توجیهی خود را برگزار کنند! البته پیش از این هم عکس‌هایی به دست ما از پشت درهای بستۀ این موزه رسیده که نشان می‌دهد، ساخت‌وسازی ناشفاف در تالارهای تاریخی این موزه در جریان است. برخی از کارشناسانی که نمی‌خواستند نامشان آورده‌ شود، عنوان کردند، تعدادی از اتاق‌های تاریخی موزه در حال تخریب است؛ این درحالی‌است که موزۀ قصر، جزو آثار ملی ایران بوده و در ۲۶ آبان ۱۳۷۵ به شمارۀ ۱۷۶۶، در فهرست آثار ملی ثبت شده است. پیگیری از رئیس موزه و همچنین رئیس ادارۀ میراث‌ فرهنگی تهران، به جایی نمی‌رسد؛ چون مدام رد تماس می‌دهند یا تلفنشان از شبکۀ ارتباطی خارج می‌شود. «اسکندر مختاری» که از کارشناسان پیشکسوت میراث‌ فرهنگی و از نخستین طراحان این موزه بوده، می‌گوید: «این وضعیت نشان می‌دهد که چگونه سرمایه‌های ملی و فرهنگی ما نابود می‌شود. اینجا زمانی قطب فرهنگی بود، نشست‌های مهمی برگزار می‌شد، اما سال‌هاست که همه‌چیز تعطیل شده و رویه‌ای نادرست در این موزه در جریان است.» «احمد محیط طباطبایی» رئیس ایکوم هم، وضعیت کنونی این موزه را محکوم کرد.

|پیام ما| گنگ‌بودن وضعیت برخی از آثار موزه‌ای، فراتر از آن است که هرچند سال یک‌بار مطرح شود و پیگیری‌ها برای بازکردن معمای غیب‌شدن‌شان، به نتیجه‌ای مطلوب برسد؛ درست مانند وضعیت فرش‌های سعدآباد که زیر بار هزار حرف گم شد. حالا بحث از ۳۰ اثر هنری موزه‌ای است؛ آثاری از هنرمندانی صاحب‌نام و بعضاً معاصر ایرانی که قیمت برخی از آن‌ها سر به فلک می‌کشد.

 با انتشار خبر تخریب سینما نادر به‌عنوان یکی از سینماهای واجد ارزش تاریخی محور لاله‌زار با مجوز اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان تهران، نگرانی‌ها برای ایجاد دومینو تخریب سینماهای لاله‌زار دوباره شروع شده است. براساس گزارشی که کمیته پیگیری حفاظت از خانه‌های تاریخی تهران منتشر کرده گفته شده، در حالی اداره کل میراث فرهنگی تهران اعلام کرده این سینما ارزشمند نیست و در لیست بناهای واجد ارزش اداره کل قرار ندارد که پیش از این در دستور کار ثبت آثار ملی بوده است.