بایگانی مطالب برچسب: اعتراض
آخرین روزنههای اتصال به جهان
اینترنت در ایران دیگر مثل گذشته نیست و نمیدانیم چه زمانی بهشکل سابق برمیگردد. از ۱۸ دی، یعنی ۲۵ روز پیش، اینترنت بهطور کامل قطع شد و چند روزی است که کاربران با ویپیانهای پراختلال و تحت کنترل میتوانند این محدودیت را دور بزنند. ارتباطات روزمره مختل شده و خسارت کسبوکارها هر روز روی هم تلنبار میشود. دفعه پیش در جنگ دوازدهروزه به همین وضع دچار شده بودیم، اما به گواه کارشناسان حوزه فناوری، اینبار از همه تجربههای پیشین سختتر است؛ سایه جنگ بر سر ماست و دور نیست که درصورت حمله، آخرین روزنههای اتصال به جهان مسدود شود.
«نیایش» را به خاطر میآورم با طبیعت ایران
آمار دقیقی از بازداشتیهای محیطزیستی وجود ندارد
بعد از ۱۸ و ۱۹ دی که زخمی تمامنشدنی بر پیکر ایران است و کشتهشدگانی که نامشان به سوگ هر روزه مردم بدل شده، خبر از بازداشتیها بهسختی میرسد. آمارها نامشخص است و هنوز هیچکس رقم دقیق بازداشتشدگان را اعلام نکرده. فقط برخی استانها جستهوگریخته اعدادی از بازداشتیها بیان میکنند. در این میان، چند فعال محیطزیست هم نامشان در لیست بازداشتیهاست. دو عکاس حیاتوحش که روز گذشته و هنگام نوشتن این گزارش خبر آزادی یکی از آنها یعنی «شیرکو کانیسنانی» آمد، اما همچنان «فریبرز حیدری» دیگر عکاس حیاتوحش، «نیایش مظفری» دانشجوی محیطزیست و فعال این عرصه و «آرش نیکخو» در بازداشتاند. نکته اصلی اما بهگفته «محمد الموتی»، دبیر شبکه تشکلهای محیطزیست و منابعطبیعی کشور، این است که تعداد فعالان محیطزیست بازداشتی بسیار بیشتر از این تعداد است و آنها منتظر خبر از استانهای مختلف برای بررسی نهایی هستند.
ایرانِ پریشان
«زندگی معمولی» بسیاری از ایرانیها در هفتههای اخیر مختل شده. نمونهاش «مریم»، «محسن»، «تینا»، «فاطمه»، «مهدی» و «پریرخ»! آنها عزیزی را از دست ندادهاند، بهشت زهرا و کهریزک نرفتهاند، ناچار نبودند هر لحظه خبرها را دنبال کنند، بهجز یک نفرشان بقیه برای پستهایشان در شبکههای اجتماعی مورد بازخواست قرار نگرفتهاند. با اینهمه همان تصاویر و فیلمهای محدودی که از اشک و خون و عزاداری دیدهاند، آنها را از پا درآورده است. بروز بیرونی آن هم شده درد و عود کردن بیماری!
وزیر آموزشوپروش: آمار دقیق و رسمی هنوز اعلام نشده است
|پیام ما| چهار روز پس از دستور رئیسجمهوری برای انتشار اسامی همه جانباختگان، وزیر آموزشوپرورش روز یکشنبه، ۱۲ بهمن، گفته است فعلاً آماری دقیق و رسمی از دانشآموزان و معلمان جانباخته در حوادث اخیر اعلام نشده است.
«تابآوری اجتماعی» برای دانشآموزان
|پیام ما| در روزهایی که ایران زیر فشار همزمان بحرانهای اجتماعی و روانی و اقتصادی نفس میکشد، واژه «تابآوری» بیش از هر زمان دیگری در ادبیات رسمی تکرار میشود؛ مفهومی که قرار است پاسخی باشد به اضطراب جمعی، فرسایش اعتماد عمومی و زخمهایی که هنوز التیام نیافتهاند. حالا روز یکشنبه (۱۲ بهمن) رئیس جمعیت هلالاحمر از برگزاری آزمون «تابآوری اجتماعی» برای ۲۷۰ هزار دانشآموز خبر داده و سخنگوی جمعیت هلالاحمر ضمن ارائه توضیحاتی درباره این طرح به «پیام ما» میگوید برگزاری آن بهدلیل شرایط فعلی جامعه نیست و تقارن آن «اتفاقی» شده است.
موهن و آزاردهنده
پخش برنامهای توهینآمیز به جانباختگان حوادث اخیر از شبکه افق صداوسیما که منجر به برکناری مدیر این شبکه شد، در کنار تداوم نگاه یکسویه آن به وقایع جامعه ایران موجب شده است فعالان رسانهای بر فاصله گرفتن از روایت صداوسیما و شبکههای فارسیزبان خارج از کشور تأکید کنند و حمایت از رسانههای مستقل و شکلگیری روایت سوم را ضروری بدانند.
از کارزار تا خیابان: سیاستِ نشنیدن و منطقِ اعتراض
فهرست اسامی و مشخصات ۲۹۸۵ جانباخته حوادث دیماه ۱۴۰۴ منتشر شد
کمبود خون
ذخایر خونی کشور بهگفته یک مقام سازمان انتقال خون «تحت کنترل» است، اما روایت بیماران تالاسمی و هموفیلی و کادرهای درمانی از تأخیر، کاهش و لغو تزریق خون بهدلیل کمبود خون به بیماران خبر میدهد. «یونس عرب»، مدیرعامل انجمن بیماران تالاسمی، در گفتوگو «پیام ما» وضعیت کنونی این بیماران را برزخی و در آستانه فروپاشی روانی میداند. از سوی دیگر، یک پرستار از تغییر نحوه خوندهی به برخی بیماران براساس میزان هموگلوبین آنها و همچنین، خونگیری از افراد دارای «تتو» در بیمارستانها توسط تیمهای سیار سازمان انتقال خون خبر میدهد. این درحالیاست که در سالهای گذشته افراد دارای تتو قادر به اهدای خون نبودند.
رقص سوگوارانه؛ کنشی مقاومتی
رقص عزا
رقص صیادان انزلی در کومههای روی آب، دستان درهم تنیده عزاداران ساکن جنوب زاگرس در مراسم چمری و حرکت توام با شعر هوسه در رقص یزله موارد مشابهی از رقص غم در جایجای ایران است. رقص، تلفیق هنرمندانه حس و حرکت است و بهگواه برخی از منابع تاریخی میتوان آن را تغییریافته سوگ سیاوش دانست؛ کنشی بدنمند که جسم در خدمت روح قرار میگیرد تا هدف یا خواستهای را بیان کند. در رقص غم نیز شاهد تمنای غمبار بدن در فراق عزیزی هستیم. گویی دست، آسمان را برای جستن و در آغوش کشیدن عزیزی میجوید. پا در جستوجوی فرزندی به اینسو و آنسو میرود تا شاید بتوانند ردی از او بیابد. این کنش بدنی همراه با غلیان احساسات، این روزها ماهیتی اعتراضی از سوگواری یافته است. در گفتوگویی که «پیام ما» با پژوهشگران رقص و فرهنگ عامه دارد، به ابعاد مختلف و بازتعریف نویی از رقص غم میپردازیم.
