۵۲ هرتز؛ آوای تنهایی یک زیستمند

استایلینگ؛ هنر مدیریت هزینه‌های پوشاک

کارشناس ارشد طراحی پارچه و لباس در گفت‌وگو با پیام ما از لزوم بهره‌گیری از دانش استایلینگ و حضور استایلیست برای مدیریت هزینه‌های بالای خرید و مصرف پوشاک و اکسسوری درایران می‌گوید. به گزارش پیام ما، استایلیست‌ها می‌توانند از روش‌ها و اصولی که در صنعت مد و زیبایی به کار می‌بَرند برای ترویج توسعه پایدار استفاده کنند . به این صورت که می‌توانند با استفاده از پارچه‌ها و مواد پایدار مانند الیاف طبیعی، پارچه‌های بازیافتی یا تولیدات ارگانیک، به کاهش آلودگی و مصرف منابع طبیعی کمک کنند. همچنین با انتخاب برندهایی که به مسئولیت اجتماعی و محیطی توجه دارند، استایلیست‌ها می‌توانند به ترویج مصرف آگاهانه و کاهش ضایعات در صنعت مد کمک کنند. همچنین می‌توانند به مشتریان خود آموزش دهند که چگونه با خرید آگاهانه و انتخاب‌های پایدارتر در استفاده از مد به حفظ منابع و کاهش آلودگی کمک کنند.

توسعه پایدار و مصرف مسئولانه

آغاز مرمت قلعه گِلاشگرد شهرستان فاریاب

رئیس اداره ثبت آثار میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی کرمان از آغاز مرمت، بازسازی و احیاء قلعه گِلاشگرد شهرستان فاریاب خبر داد.

همبازی با اساطیر

|پیام ما|کودکان و خانواده‌های علاقه‌مند به تاریخ و فرهنگ در یکی از مهمترین آثار جهانی ایران گرد هم آمدند تا در رویدادی نو به‌نام «سفیر شاهنامه» شخصیت‌های شاهنامه را نقش بزنند.

هنرمندان نقش مهمی در فرهنگسازی محیط‌ زیستی دارند

رئیس سازمان حفاظت محیط‌ زیست در دیدار با جمعی از هنرمندان پیشکسوت سینما گفت: هنرمندان به‌ویژه بازیگران سینما نقش بسیار مهمی در فرهنگسازی در حوزه محیط‌ زیست دارند.

ادامه پیگیری‌ها برای واگذاری بنای کاخ مروارید به میراث‌فرهنگی

مدیرکل میراث فرهنگی البرز از ادامه پیگیری‌ها برای واگذاری بنای کاخ مروارید به میراث‌فرهنگی خبر داد.

لمس میراث در تاریکی

حدود 20 دقیقه زمان می‌برد تا در اتاقی کاملا تاریک کاوش کنی، اشیای موجود در آن را بدون آنکه ببینی لمس کنی و برای چند دقیقه خودت را جای افرادی بگذاری که توانایی دیدن ندارند، همه این‌ها در موزه‌ علم و فناوری در کشور برمه سابق و میانمار امروزی اتفاق می‌افتد.

کعبه زرتشت از هم می‌پاشد

درحالی که مدیر پایگاه نقش رستم می گوید « اگر رسیدگی به بنای کعبه زرتشت به سرعت انجام نشود، دیگر نمی‌توان آن را نجات داد » ولی همچنان اقدامی برای نجات بخشی آن نشده است.

زنانی که از یک قوم نوشتند

نوشتن از سفر میراثی را برای آیندگان حفظ می‌کند که شاید نتوانند آن را به چشم ببینند. مثل همین حالا که سفرنامه‌های به‌جای‌مانده از مسافران قرن‌های پیش، جزئیاتی را پیش روی ما می‌گذارند که حالا نه وجود دارند و نه می‌توان آنها را از جای دیگری به‌دست آورد. اگر کتاب‌های مختلف بتوانند اطلاعات زیادی را درباره اوضاع و احوال اقوام و موقعیت‌های جغرافیایی متفاوت به ما بدهند، سفرنامه‌ها به‌دلیل دیدگاه متفاوت نویسندگانشان شاید این اطلاعات را با نگاهی دیگر و حتی شخصی‌تر به ما نشان می‌دهند. این همان‌کاری است که زنان سفرنامه‌نویس خارجی سال‌های بسیار دور درباره ایل بختیاری انجام دادند. آنها در سفر خود به ایران به میان این قوم رفتند و هر آنچه را که دیده بودند، شرح دادند. شصت‌ونهمین جلسه «سفرنامه‌خوانی با مهدی گوهری» دوازدهم آبان‌ماه در «خانه طهران» به سفرنامه‌های این زنان اختصاص داشت و «میثم امامی»، راهنمای گردشگری و پژوهشگر حوزه عشایر درباره دو سفرنامه و دو زن سفرنامه‌نویس صحبت کرد؛ «از بیستون تا زردکوه» نوشته «ایزابلا بیشوپ» و «با من به سرزمین بختیاری بیایید» نوشته «الیزابت مکبن روز».