بایگانی مطالب: جامعه
بهزیستی؛ سازمان اصول فراموش شده
بهزیستی یا سازمان اصلهای فراموش شده؛ این همۀ تعریفی است که در مورد این سازمان بزرگ حمایتی میتوان گفت. بسیاری از افراد معلول، کمتوان ذهنی، جسمی، حرکتی و … نگاهشان به حمایتهای بهزیستی است، اما آنگونه که باید حمایت نمیشوند و بسیاری از قوانین مصوب شده که جزو وظایف این نهاد است، بر زمین مانده و اجرا نمیشود. کارشناسان میگویند تا در این نهاد اصلاح ساختاری صورت نگیرد، نمیتوان امید به خدماترسانی بیشتر به معلولان کرد. در بین شعارهای متعددی که برای این طیف سر داده میشود، از همه پررنگتر شعار «معلولیت محدودیت نیست» است. اما چقدر جامعه برای تحرک و فعالیت این قشر فراهم است؟ درحالیکه هنوز مسائلی چون اشتغال، درآمد، مسکن و تجهیزات پزشکی جزو مشکلات جدی جامعۀ معلولان است. از سوی دیگر، بهجز سازمان بهزیستی کشور، وزارتخانههای کشور، راه و شهرسازی، صمت، آموزشوپرورش، سازمان برنامهوبودجه، سازمان صداوسیما، بنیاد شهید و امور ایثارگران، نمایندۀ تشکلهای غیردولتی جانبازان، نمایندۀ شبکههای ملی تشکلهای مردمنهاد معلولان، رئیس شورایعالی استانها و نمایندۀ سایر دستگاههای دولتی، عضو ستاد هماهنگی و پیگیری قانون حمایت از حقوق معلولان هستند. اما این تنوع ارگانی منجر به بهبود بودجه و سیاستگذاری نشده است. درحالیکه در صورت تخصیص بودجۀ مناسب و تسهیل موانع قانونی و فرهنگی، بسیاری از معلولان میتوانند ضمن رفع نیازهای خود، در اموری همچون اشتغال خانگی و کارگاههای خرد فعالیت پررنگی داشته باشند. هفتهای که سپری شد، به نام هفته بهزیستی بود که براساس آمارها بین ۱۰ تا ۱۵ درصد افراد هر جامعه را معلولان تشکیل میدهند، اما هنوز تبعیض و نبود عدالت برای درمان این بیماران احساس میشود. بسیاری از خانوادهها از پس هزینههای سرسامآور توانبخشی و یا خرید اقلام مد نظر برنمیآیند و خواهان بهبود کیفیت زندگی برای بیمار معلول خود از طریق یک مستمری دائم و مناسب هستند. از سوی دیگر هنوز برخی از آن دسته از معلولان که توان فعالیت فکری و فیزیکی را برای داشتن شغل دارند، توانستهاند آنگونه که باید موفق به دستیابی به شغل شوند. دولت دوازدهم یکی از اقداماتی که برای حمایت از معلولان انجام داده بود، تصویب لایحۀ حمایت از آنان بود که متأسفانه در دولت گذشته اقدامات حمایتی بهصورت جزیرهای و کمرنگ برای معلولان اجرا شد.
دو هفته بسیار گرم پیشروی کشور قرار دارد
هشدار سخنگوی صنعت برق؛
الکترونیک شدن فرایندهای ثبتی به منظور جلوگیری از جعل و کلاهبرداری
معاون سازمان ثبت اسناد و املاک کشور خبر داد:
کمبود ۱۷۶۰۰۰ معلم در سال تحصیلی جدید بیخ گوش مدارس دولتی
تاکنون گزارشی از اختلال سایبری در کشور نداشتیم/در حال بررسی هستیم
معاون وزیر ارتباطات:
ترافیک سنگین در آزادراه قزوین_کرج_تهران
جمعآوری مدارس کانکسی بالای ۱۰ نفر جمعیت تا مهرماه
معاون رسانه وزارت آموزش و پرورش خبر داد
بیمارستان قبلا اخطار ایمنی دریافت کرده بود
جزئیات حریق در بیمارستان شریعتی تهران
ارزیابی روانی کادر درمان ضمانت اجرا ندارد
خبر خودکشی در میان کادر درمان، در سالهای اخیر نگرانیهایی را در میان این صنف ایجاد کرده است. گمانهزنیهای فراوانی همچون سختی شغل و پایین بودن درآمد، باعث شده تا مطالبات از وزارت بهداشت برای چارهاندیشی مشکلات پرستاران، رزیدنتها و پزشکان مطرح شود. اما از منظر روانشناسی، هیچیک از اتفاقات روانی تکبعدی ارزیابی نمیشود؛ بنابراین موضوع خودکشی هم از این قاعده مستثنی نیست. از این رو با «شهناز نوحی» روانشناس و مدرس دانشگاه، برای بررسی ابعاد این مسئله به گفتوگو نشستیم.
«اکوآرت»، جنبشی هنری برای نجات زمین
در دنیای امروز که با چالشهای جدی محیطزیستی مواجه هستیم، آموزش محیطزیست بهعنوان یکی از ابزارهای کلیدی برای مقابله با این مسائل اهمیت بسیاری پیدا کرده است. تغییر اقلیمی، کاهش منابع طبیعی، آلودگی هوا و آب و از بین رفتن تنوعزیستی تنها بخشی از مشکلاتی هستند که نیازمند توجه و اقدام فوری هستند. آموزشهای محیطزیستی نهتنها به دانشآموزان کمک میکنند تا آگاهی بیشتری دربارۀ مسائل محیطزیستی کسب کنند، بلکه آنها را به انجام اقدامات عملی و مؤثر در حفاظت از محیطزیست ترغیب میکنند. ضرورت برخورد با بحرانهای اکولوژیکی نیازمند رویکردهای آموزشی نوآورانه است. آموزش محیطی نقش کلیدی در شکلدهی به نگرشها و رفتارهایی دارد که پایداری و حفظ محیطزیست را تأیید میکند. این نوع آموزشها میتوانند به کودکان و نوجوانان کمک کنند تا اهمیت حفاظت از منابع طبیعی و زندگی پایدار را درک کنند و مهارتها و دانش لازم برای مواجهه با چالشهای محیطزیستی را کسب کنند.
