شانزدهمین کنفرانس اعضای (COP۱۶) کنوانسیون سازمان ملل متحد برای مبارزه با بیابان‌زایی (UNCCD) امروز (دوشنبه) در ریاضِ عربستان شروع به کار کرد.

افزایش دمای اقیانوس‌ها به دلیل گرم شدن کره زمین، گونه‌های دریایی را مجبور به مهاجرت به سمت مناطق سردتر می‌کند و اکوسیستم‌های اقیانوس را به طور قابل توجهی تغییر می‌دهد.

نمایندگان شرکت‌کننده در کنفرانس آب و هوایی سازمان ملل متحد (کاپ۲۹) از تازه‌ترین پیش‌نویس توافق ابراز نارضایتی کرده‌اند.

اگر بخواهم بیست‌ونهمین اجلاس کنوانسیون تغییراقلیم (کاپ ۲۹) در باکو را در یک کلمه خلاصه کنم، آن کلمه «آنتروپی» یا همان آشفتگی خواهد بود. این مفهوم که از ترمودینامیک وام گرفته شده است، تعادل ظریف بین نظم و بی‌نظمی را توصیف می‌کند؛ اصلی که بر سیستم‌های طبیعی و انسانی حاکم است. یک اکوسیستم هیچ‌گاه ساکن و بی‌حرکت نیست، چیزی که مذاکرات اقلیمی هم بسیار شبیه به آن است. یعنی دائماً در حال تکامل است، خود را با شرایط تطبیق می‌دهد و دوباره پیکربندی خود را می‌کند. یک اجلاس هم به‌شکلی ارگانیک و البته عجیب و غریب مانند یک اکوسیستم درست همین کار را می‌کند؛ چراکه اجلاسی شبیه به کاپ ۲۹ نیز یک گردهمایی آشفته از صداها، علایق و دیدگاه‌های مختلف است که درعین‌حال یکپارچه هم هست.

|پیام ما| افتتاحیه COP29 با تأخیر شروع شد و میزبانان این کنفرانس تأیید سریع پیش‌نویس تصمیم درباره ماده ۶ (قوانین تجارت اعتبار کربن) را به عنوان یک دستاورد اولیه برجسته کردند؛ هرچند فعالان محیط زیست دیدگاه متفاوتی دارند.

بیست و نهمین کنفرانس اعضای کنوانسیون چارچوب سازمان ملل متحد در مورد تغییر اقلیم (COP۲۹) با هدف رسیدگی به چالش‌های اقلیمی فزاینده، امروز (دوشنبه) در «باکو»، پایتخت آذربایجان آغاز به کار می‌کند.

بیست‌ونهمین اجلاس کنوانسیون چارچوب سازمان ملل متحد درباره تغییرات اقلیمی (کاپ ۲۹)، در حالی ١٥ روز دیگر کنار گوش ایران برگزار خواهد شد که حضور نماینده کشورمان در این اجلاس همچنان در اما و اگر مانده. هر چند این حضور اگر هم محقق شود به علت بلاتکلیف ماندن روند عضویت ایران در پیوستن به پیمان‌نامه پاریس در شورای نگهبان، پیش‌تر امکان مذاکرات جدی را از نماینده ایران سلب کرده است. یک دهه پس از تلاش برای پیوستن به توافق پاریس، حالا نام ایران، لیبی و یمن به‌عنوان تنها کشو‌رهایی دیده می‌شود که از این پیمان محیط‌زیستی جامانده‌اند. با «معصومه ابتکار» درباره آنچه بر سر پیوستن ایران به پیمان اقلیمی پاریس آمد و ضرورت حضور کشورمان در مجامع بین‌المللی، به‌ویژه اجلاس اقلیمی سازمان ملل متحد که ۲۱ آبان‌ماه در باکو برگزار می‌شود به گفت‌وگو نشستیم. درحالی‌که نحوه حضور ایران در مجامع بین‌المللی محیط‌زیستی محل بحث است و برخی، ازجمله اعضای کارگروه محیط‌زیست مرکز بررسی‌های راهبُردی دولت معتقدند تا امروز دستاوردی در کنوانسیون‌های بین‌المللی نداشته‌ایم، رئیس سازمان حفاظت محیط‌زیست در دولت‌های هفتم، هشتم و یازدهم می‌گوید در دوران حضورش در این سازمان اقدامات مؤثری در اجلاس‌ها صورت‌ گرفته است.

در عصر کنونی که بحران‌های زیست‌محیطی و تغییرات اقلیمی به یکی از بزرگ‌ترین چالش‌های جوامع بشری تبدیل شده‌اند، اجلاس اقلیمی سالانه سازمان ملل متحد (COP 29) به‌عنوان یکی از مهم‌ترین رویدادهای جهانی برای مقابله با این معضلات شناخته می‌شود. این در حالی است که برخی از کارشناسان و فعالان محیط‌زیست کشور بر این باورند که ایران در سال‌های گذشته به دلیل عدم حضور مؤثر و فعال در این اجلاس‌ها، نتوانسته است بر تصمیم‌گیری‌های جهانی تأثیر بگذارد و فرصت‌های مهمی برای ارتقاء موقعیت خود را از دست داده است. آن‌ها بر این امر تأکید دارند که مشارکت مقامات ارشد ایرانی، به ویژه رئیس‌جمهور، در نشست کاپ ۲۹ می‌تواند به تغییر نگرش جامعه جهانی نسبت به ایران کمک کند و عزم و جدیت کشور در حوزه کاهش کربن و حفاظت از محیط‌زیست را به نمایش بگذارد. آرش نجفی، رئیس کمیسیون انرژی اتاق بازرگانی، از جمله افرادی است که این روزها پیگیر حضور ایران در اجلاس کاپ ۲۹ شده است. او در گفت‌وگو با «پیام ما» تصریح می‌کند که این اجلاس، فرصتی بی‌نظیر برای ایران به شمار می‌رود تا دستاوردهای خود در حوزه پتروشیمی و انرژی‌های تجدیدپذیر را به نمایش بگذارد. به اعتقاد او در شرایطی که بی‌توجهی به مسائل زیست‌محیطی، پیامدهای جبران‌ناپذیری دارد، کاپ ۲۹ می‌تواند نقطه عطفی در بازسازی اعتبار و جایگاه ایران در جامعه جهانی باشد. نجفی همچنین به همکاری میان بخش دولتی و خصوصی به‌عنوان کلیدی برای برداشتن گام‌های مؤثر در راستای توسعه پایدار و کاهش آلایندگی تأکید دارد. او در این مصاحبه، اهمیت و ضرورت حضور ایران در اجلاس کاپ ۲۹ را بررسی و نقش آن را در تغییر وضعیت زیست‌محیطی کشور تحلیل کرده است.