مشهد در چند دهه گذشته بخش مهمی از سیمای تاریخی خود را در جریان توسعه شهری و ساخت‌وسازهای گسترده از دست داده است. هتل‌ها، پاساژها و پروژه‌های ساختمانی، در کنار خیابان‌کشی‌های جدید، جای بخشی از خانه‌ها، بازارها، باغ‌ها و کاروانسراهایی را گرفته‌اند که زمانی جزئی از هویت تاریخی شهر بودند. برآوردها نشان می‌دهد شاید تنها حدود ۱۰ تا ۱۵ درصد از خانه‌های تاریخی مشهد باقی مانده باشد و بسیاری از بناهای موجود نیز با خطر تخریب، فرسودگی و تغییرات ساختاری مواجه‌اند. در این میان، عکس‌های هوایی و نقشه‌های قدیمی تصویری از مشهدی را حفظ کرده‌اند که بخش بزرگی از نشانه‌های آن امروز دیگر در شهر وجود ندارد.

هتل‌داری در ایران قصه پر فراز و نشیبی دارد؛ از کاروان‌سراهای قدیمی شروع شده و در دوره قاجار با هتل‌های مدرن ادامه پیدا کرده است، اما امروز حال و روزش خوب نیست. این صنعت در یک دهه گذشته ضربه‌های سختی از تحریم، کرونا و دو جنگ اخیر خورده و دیگر رمقی برایش باقی نمانده است. تازه‌ترین خبرها می‌گویند فقط در تهران هشت هزار نفر از کارکنان هتل‌ها شغلشان را ازدست‌داده‌اند و از پایتخت تا شهرستان‌های مختلف، مدیران هتل‌ها یا مجبور به تعدیل نیرو شده‌اند یا با چنگ‌ودندان کارشان را سرپا نگه داشته‌اند. زیرا نه مسافری مانده، نه پروازی و نه امیدی به آینده نزدیک.