حتی قطب جنوب که به‌عنوان دورافتاده‌ترین، خشن‌ترین و بکرترین قارهٔ جهان شناخته می‌شود نیز عاری از آلودگی نیست. هر جا که انسان و فعالیت‌هایش حضور دارند، زباله‌های پلاستیکی هم ناگزیر به‌دنبال آن می‌آیند. امروزه این سؤال مطرح است که اگر کاشفان اولیهٔ قطب جنوب زنده بودند و می‌دیدند که امروز فعالیت‌های ماهیگیری دائمی، ایستگاه‌های تحقیقاتی، حضور نیروهای نظامی، گردشگری و همهٔ آثار محیط‌زیستی این فعالیت‌ها چگونه این بیابان یخی را دگرگون کرده‌اند، چه حسی داشتند؟ خصوصاً اینکه تجمع پلاستیک‌ها در قطب جنوب، یک افق محیط‌زیستی جدید و منحصربه‌فرد در اقیانوس ایجاد کرده که پیش‌ازاین وجود نداشته است.