سکوت قلعه «شفیع‌آباد» با همهمه کودکان شکسته می‌شود. «گوجینویی‌ها» دوباره پای قنات‌هایشان گرد هم آمدند و این بار دخترکان کویر لوت به یاد یک‌صد و هفتاد یاس مینابی، همدردی‌شان را با پهن کردن بساط نقاشی در کنار آب و قنات روستایشان به تصویر کشیدند. آنها با دست‌های کوچکشان روی برگ‌های سفید دفترهایشان روسیاهی جنگ را رنگ‌به‌رنگ تصویر کردند.

صبح شنبه، نهم اسفند، تا زمانی که تلفن «سجاد میرانی» زنگ نخورده بود، یک روز عادی بود؛ یک روز کاری معمولی در میناب که قرار نبود او پیکرهایی بسیار کوچک را از زیر آوارهای مدرسه «شجره طیبه» بیرون بکشد، برایشان تابوت بسازد و بعد به خانه برگرداند.