تاکنون رشد اقتصادی مهمترین معیار و ملاک موفقیت نظام‌های اقتصادی برای دستیابی به رفاه اقتصادی تلقی می‌شده است. بدین‌معنی که هر کشوری که از رشد اقتصادی بیشتری برخوردار بود، موفق‌تر و پیشروتر به‌شمار می‌رفت. ازاین‌رو، کشورهای کمترتوسعه‌یافته تلاش خود را عمدتاً برای دستیابی به رشد اقتصادی متمرکز کرده و می‌کنند. می‌دانیم رشد اقتصادی مستلزم افزایش کمی و مداوم تولید و درآمد سرانه از طریق افزایش عوامل تولید یعنی نیروی انسانی، سرمایه و منابع‌طبیعی است. چنین رشد و توسعه‌ای در قالب عملکردها و الگوهای موجود و به‌کارگیری منابع و طبیعت با چنان شتابی است که قدرت ترمیم از منابع تجدیدپذیر سلب شده و افزون‌برآن حقوق نسل‌های آینده نسبت به منابع تجدیدناپذیر نادیده گرفته شده است.

|پیام‌ما| نايب‌رئیس کمیسیون انرژی مجلس شورای اسلامی در گفت‌وگو با پیام ما عنوان کرده است که علاوه‌بر شروع زودهنگام و بدون اطلاع قبلی خاموشی‌هایی که از نیمه فروردین در سراسر کشور اعمال می‌شود، موضوع توزیع ناعادلانه خاموشی‌ها میان تهران و سایر استان‌ها نارضایتی شهروندان سراسر کشور را افزایش داده است. به‌گفته «رمضانعلی سنگدوینی»، این کمیسیون از شهروندان در نقاط مختلف کشور گزارش‌های متعددی دریافت کرده است که از قطعی‌های مکرر، بدون اطلاع‌رسانی قبلی و با مدت‌زمان طولانی خبر می‌دهد که عملاً زندگی روزانه، کسب‌وکارها و خدمات عمومی را مختل کرده است. او تأکید کرده است «تبعیض آشکار در توزیع خاموشی‌ها میان تهران و دیگر مناطق کشور» یک چالش است و ادامه این وضعیت، به‌ویژه با نزدیکی به فصل گرما، می‌تواند به یک بحران اجتماعی گسترده تبدیل شود؛ بحرانی که پیش‌زمینه آن بی‌تدبیری در مدیریت انرژی و کم‌کاری در توسعه زیرساخت‌های نوین برق است.

وزارت نیرو با اجرای تعرفه‌گذاری پلکانی و الزام مشترکان پرمصرف، ادارات و صنایع به احداث نیروگاه‌های تجدیدپذیر، گام‌های مؤثری در مدیریت مصرف برق و کاهش بار شبکه در سال جدید برداشته است.

به‌عنوان یک تحلیل‌گر امنیت، باور دارم که بحران آب دیگر یک مسئله صرفاً زیست‌محیطی یا طبیعی نیست، بلکه چالشی اساسی برای امنیت ملی، اجتماعی و اقتصادی کشورهاست. در کشوری مانند ایران که در منطقه خشک و نیمه‌خشک جهان قرار دارد، مدیریت منابع آبی بیش از هر زمان دیگری به یک مسئله امنیتی تبدیل شده است. کاهش شدید منابع آبی، بهره‌برداری نادرست و سیاستگذاری‌های غیراصولی، شرایطی را ایجاد کرده که امنیت آب در ایران در معرض تهدید جدی قرار گرفته است. در این گزارش، با تأکید بر سه محور اصلی حقوق محیط‌زیست، توسعه پایدار و حکمرانی مطلوب، دلایل بحران و راهکارهای برون‌رفت از این شرایط را بررسی خواهم کرد.

بیش از ۵۰ درصد از ظرفیت نیروگاه‌های نصب شده برق در آلمان، ۳۰ درصد وسعت نیروگاه‌های اسپانیا، ۳۲ هزار گیگاوات برق ژاپن، ۱۵ درصد از توان کل برق تولید شده ترکیه، ۷۰ مگاوات برق کویت، ۷.۸ گیگاوات برق دبی امارات و ۹۲ مگاوات برق عربستان از تجدیدپذیرها استخراج می‌شود. درحالی که متوسط استفاده از ظرفیت انرژی پاک در جهان ۳۰ درصد است این عدد در ایران از ۴ دهه پیش تا امروز تنها یک تا دو درصد ظرفیت نیروگاهی ایران را در بر گرفته‌. چرا در کشور ما با همه تبلیغات انجام شده از این عدد پیش‌تر نمی‌رویم و موانع پیش روی توسعه تجدیدپذیرها چیست؟ در گفت‌و‌گوی پیش رو مهدی مسائلی، دبیر سندیکای صنعت برق ایران حجم زیاد سرمایه‌گذاری و نبود تضمین کافی از سوی دولت به ویژه برای سرمایه‌گذاران خارجی را از جمله بزرگ‌ترین بازدارنده‌های موجود در مسیر تجدیدپذیرها می‌داند. سدی که چالش جدی دولت چهاردهم نیز در این حوزه خواهد بود.

آژانس محیط‌زیست اروپا (EEA) از کاهش ۸ درصدی در انتشار گازهای گلخانه‌ای در این اتحادیه خبر داد.

خرداد ۱۴۰۲ که اولین معامله تابلوی بورس برق سبز انجام شد، زمزمه‌هایی از امید به حل ابرچالش ناترازی انرژی در کشور به گوش رسید. نبودن منابع مالی یکی از مهمترین دلایل وجود ناترازی در حوزه انرژی است. توسعه نامتوازن منابع تولید برق و مغفول ماندن نیروگاه‌های تجدیدپذیر نیز این مشکلات را دوچندان کرده است. در این میان، تابلوی سبز کورسوی امیدی برای گذر از بحران مشکلات ناترازی برق، گاز و منابع مالی در صنعت انرژی به‌شمار می‌رود.