خرس را که در کوه و جنگل ببینیم، اولین واکنش بسیاری از ما ترس است. طبیعی هم است. حیوانی بزرگ، نیرومند و غیرقابل‌پیش‌بینی چند ده متر آن‌طرف‌تر ایستاده است و ما هم در جایی هستیم که کمک‌رسانی در آن ساده و فوری نیست. اما واقعیت مهمی وجود دارد. در بیشتر موقعیت‌ها، خرس علاقه‌ای به درگیری با انسان ندارد. دردسر از جایی شروع می‌شود که حیوان غافلگیر شود، احساس خطر کند، راه فرارش بسته شود یا انسان بیش‌ازاندازه به او نزدیک شود. مسئله اصلی این نیست که چطور بر خرس غلبه کنیم؛ مسئله این است که کاری کنیم اصلاً کار به درگیری نرسد.

مشاهده خرس قهوه‌ای در طبیعت، تجربه‌ای یگانه است. اگر از کنار چادرتان عبور کند و بدون آنکه آسیبی ببینید، ناخونکی به مواد غذایی‌تان بزند، خاطره‌ای خواهید داشت که به‌سادگی فراموش نمی‌شود. اما در سبلان، ماجرا شکل دیگری پیدا کرده است. فیلم‌های نزدیک شدن خرس‌های قهوه‌ای به کوهنوردان و غذادادن به آن‌ها بارها در شبکه‌های اجتماعی منتشر شده است. بسیاری از کوهنوردان تصور نمی‌کنند که این نزدیکی، هر لحظه می‌تواند به حمله خرس منجر شود. در گفت‌وگو با «دکتر کیومرث سفیدی»، مدیرکل حفاظت محیط زیست استان اردبیل، درباره دلایل این نزدیکی، پیامدهای آن و راهکارهای مدیریت تعارض انسان و خرس پرسیدیم.