زلزله‌های اخیر در ونزوئلا، بار دیگر اهمیت تاب‌آوری شهرها در برابر زمین‌لرزه را به یکی از مهم‌ترین موضوعات مدیریت بحران تبدیل کرده است. اما اگر زلزله‌ای با ابعاد مشابه در ایران رخ دهد، کدام استان‌ها آسیب‌پذیرتر خواهند بود؟ به گفته کارشناسان، مازندران، گیلان، تهران و هرمزگان از جمله استان‌هایی هستند که پایین‌ترین سطح تاب‌آوری لرزه‌ای را دارند. همچنین آمارهای وزارت راه و شهرسازی نشان می‌دهد بیش از ۱۷۷ هزار هکتار بافت فرسوده، ناکارآمد شهری، تاریخی و سکونتگاه‌های غیررسمی در کشور شناسایی شده است. این مناطق شامل بافت‌های فرسوده با حدود ۱۱ میلیون نفر جمعیت، سکونتگاه‌های غیررسمی (حاشیه‌نشینی) با ۷.۵ میلیون نفر، بافت‌های تاریخی با ۲.۵ میلیون نفر و پهنه‌های پرخطر با ۲۵۰ هزار نفر جمعیت است؛ در مجموع، بیش از ۲۱ میلیون نفر در سکونتگاه‌هایی زندگی می‌کنند که در صورت وقوع زلزله، به‌طور بالقوه در معرض خطر قرار دارند. با این حال، تجربه کشورهای مختلف نشان می‌دهد که هرچند وقوع زلزله اجتناب‌ناپذیر است، اما می‌توان با برنامه‌ریزی و ارتقای تاب‌آوری، خسارت‌های آن را به‌طور چشمگیری کاهش داد.