تغییر رنگ آب دریاچه ارومیه به طیف‌های سرخ و نارنجی، نه یک رویداد تصادفی، بلکه واکنشی زیستی به کاهش سطح آب و افزایش شوری است. بررسی‌های علمی نشان می‌دهد که با افزایش غلظت نمک و دمای هوا، میکروارگانیسم‌های خاصی برای بقا در این شرایط سخت فعال شده و با تولید رنگ‌دانه‌های ویژه، سیمای دریاچه را دگرگون می‌کنند؛ پدیده‌ای که در سایر دریاچه‌های فوق‌شور جهان نیز به عنوان زبانی مشترک برای اعلام وضعیت اکوسیستم شناخته می‌شود.