تغییر اقلیم با جابه‌جایی مرز زیستگاه‌ها و تغییر شرایط زیست گونه‌ها، حفاظت از تنوع زیستی ایران را با چالش‌های تازه‌ای روبه‌رو کرده است. درحالی‌که ایران متعهد شده تا سال ۲۰۳۰ دست‌کم ۳۰ درصد از خشکی‌ها و پهنه‌های آبی خود را به‌طور مؤثر حفاظت کند، مناطق تحت مدیریت فعلی حدود ۱۲ درصد از مساحت کشور را پوشش می‌دهند. در چنین شرایطی، حفاظت از زیستگاه‌ها به راهبردهایی فراتر از الگوی سنتی مناطق حفاظت‌شده و هماهنگی بیشتر میان نهادهای مسئول نیاز دارد.