در باب بی‌نفسی جازموریان

دبیر ستاد ملی سیاستگذاری و هماهنگی مدیریت پدیده گرد و غبار گفت: طی پنج سال اخیر ۴۰ درصد به مناطق بحرانی و غبارخیز کشور افزوده شده است که یکی از این مناطق تالاب فصلی جازموریان است.

سال ۱۳۹۸ و در ۱۵ بهمن قانون «قانون حفاظت، احیا و مدیریت تالاب‌های کشور» به تصویب رسید. قانونی که براساس آن سازمان حفاظت محیط‌زیست موظف شد نیاز آبی اکولوژیکی تالاب‌ها را تعیین کند و وزارت نیرو براساس این نیازها، آب مورد نیاز را تأمین کند. پنج سال پس از تصویب این قانون نه‌تنها شرایط تالاب‌ها بهتر نشده بلکه شاهد خشکیدگی بیشتر این عرصه‌ها هستیم. در گفت‌‌و‌گو با «علی‌‌محمد طهماسبی بیرگانی»، مشاور رئیس سازمان حفاظت محیط‌زیست و دبیر ستاد ملی سیاستگذاری و هماهنگی مدیریت پدیده گردوغبار، از او درباره تأثیر خشکیدگی تالاب‌ها بر افزایش وسعت کانون‌های گردو‌غبار در کشور پرسیدیم، او در این گفت‌وگو امنیت اکولوژیک را زیربنای امنیت غذایی و... دانست و تبعات اقتصادی و اجتماعی خشک شدن تالاب‌ها را شرح داد.

جمعیت کثیری از اهالی حوزه هلیل رود و جازموریان به دنبال مشکلات این رود و کم آبی تالاب جازموریان و شوری آب آن در کارزاری خطاب به استاندار کرمان خواستار جلوگیری از صنعت کشاورزی و دامپروری این مناطق و کاهش بیکاری مردم و جلوگیری از مهاجرت به استانهای مجاور برای تامین اقتصاد خانواده و از همه مهمتر افزایش ریزگردها از طریق این تالاب شدند. این تالاب بین‌المللی بعداز سال‌ها توسط باران‌های فصلی و خدادادی پایان سال ۱۴۰۰ آبگیری شد و شاهد جان گرفتن دوباره آن بودیم و انواع چرندگان، خزندگان، پرندگان و آبزیان از جمله ماهی‌ها در آن به مدت کوتاهی قابل مشاهده بود، اما اکنون شاهد خشک شدن دوباره این طبیعت زیبا هستیم که در صورت احیا می‌توان از آن به عنوان اکوتوریسم در صنعت گردشگری نیز استفاده نمود.