مشخص نیست لاستیک سوزانده‌اند یا زباله‌!‌ شاید هم مزارع نیشکر یا زمین‌های کشاورزی را آتش زده‌اند؛ تنها دود سیاه است که به چشم می‌خورد. دودی که وارد ساختمان‌های نیمه‌تمام می‌شود،‌ از میان درها و پنجره‌های نصب‌نشده عبور می‌کند و پیش می‌رود. اندکی جلوتر اهالی پرده را کشیده و پنجره‌ها را بسته‌اند. دود اما پس از تماس با شیشه از لای درزها جلو می‌رود، روی میز،‌ پرده و ریه ساکنان خانه می‌نشیند و لایه‌ سیاهی به‌جای می‌گذارد. فرق نمی‌کند آبان باشد یا دی،‌ فروردین باشد یا مرداد‌، اهوازی‌ها و سایر خوزستانی‌ها همه فصل‌ها و ماه‌های سال با آلودگی دست‌به‌گریبانند. نقشه ایران بارها توسط کاربران شبکه‌های اجتماعی برای همدلی با مردم خوزستان و آلودگی و سیاهی که بر جان و مال آنها می‌نشیند،‌ سیاه شده اما خوزستان رنگ سفیدی به خود ندیده است. آنها چند سال پیش در انتخابات ریاست‌جمهوری زمان سخنرانی «حسن روحانی» خطاب به او شعار دادند «ما که هوا نداریم، ولی هواتو داریم». حسن روحانی رئیس‌جمهور شد،اما نه او و نه سایر رؤسای جمهوری پیش و پس از او هوای خوزستانی‌ها را چندان که شایسته مردم این استان بود، نداشتند و ندارند.