جنگ، دلار بیش از ۲۰۰ هزار تومانی، تورم نقطه‌به‌نقطه، موج بیکاری و اقتصادی که به قهقرا می‌رود، دیگر جایی برای سفر در سبد خانوار باقی نمی‌گذارد. شاید در شرایط بحرانی کشور این پرسش مطرح شود که اصلاً چرا باید به گردشگری پرداخت؟ پاسخ این است که گردشگری می‌توانست حتی بیشتر از نفت برایمان درآمدزایی کند؛ اگر تصویر امنی از ایران ارائه می‌دادیم، اگر تبلیغات مناسبی داشتیم، اگر از فعالان گردشگری حمایت می‌کردیم و هزاران اگر دیگر. چه درست گفت مولوی: «در اگر نتوان نشست.»

اقتصاد گردشگری ایران زیر تأثیر جنگ و فشارهای اقتصادی تغییر کرده است، اما این تغییر برای همه بخش‌های بازار سفر یکسان نیست. در کنار کاهش گردشگری ورودی و افت توان سفر بخشی از جامعه، مقاصد داخلی تازه، بوم‌گردی، گردشگری سلامت و سفرهای طبیعت‌محور همچنان بخشی از تقاضای بازار را حفظ کرده‌اند و الگوی سفر را به سمت مقصدها و تجربه‌های متفاوت برده‌اند.