معاون آموزش و مشارکت‌های مردمی سازمان حفاظت محیط‌زیست با اشاره به نقش پررنگ مردم در کاهش مصرف پلاستیک، وضعیت کنونی را فرصتی برای تغییر عادات مصرفی دانست. او تأکید کرد کاهش مصرف پلاستیک تنها در صورتی امکان‌پذیر است که ابتدا راهکارهای جایگزین به مردم ارائه شود و سپس از آن‌ها خواسته شود «نه به پلاستیک» بگویند.

شرکت آهن و فولاد ارفع با بهره‌گیری از آب خلیج فارس و بازیافت پساب صنعتی، بخش عمده‌ای از نیاز آبی خود را تامین کرده و به مدیریت هوشمند منابع آب دست یافته است.

در هر دقیقه، یک کامیون زباله به دریا می‌ریزد؛ آیا می‌توان اقیانوس‌ها را نجات داد؟

«محمد»، کودک ۱۲ساله، هر روز به‌جای مدرسه، در حاشیه جنوب تهران روی تپه‌ای از زباله‌های الکترونیکی می‌نشیند. با دست‌های برهنه، سیم‌های یک لپ‌تاپ فرسوده را جدا می‌کند تا ذرات مس و طلای آن را استخراج کند. او نمی‌داند که هر بار این کار را انجام می‌دهد، سرب و جیوه موجود در آن قطعات، آرام‌آرام به خونش نفوذ می‌کند و نه‌تنها هوشش را کاهش می‌دهد، بلکه جسم معصوم و بی‌گناهش را نیز به هزار درد بی‌درمان مبتلا می‌کند.

تصور کنید هر لقمه‌ای که می‌خورید، نه تنها سلامت شما را تضمین می‌کند، بلکه به حفظ سیاره‌ای که روی آن زندگی می‌کنیم نیز کمک می‌کند. صنعت غذا و نوشیدنی امروز بیش از هر زمان دیگری زیر ذره‌بین جهانیان قرار دارد؛ صنعتی که نه‌تنها یکی از بزرگ‌ترین بازیگران اقتصاد جهان است، بلکه نقشی حیاتی در شکل‌دهی به آینده محیط‌زیست و جوامع انسانی ایفا می‌کند. با افزایش آگاهی عمومی نسبت به بحران‌های زیست‌محیطی، نابرابری‌های اجتماعی و دغدغه‌های اخلاقی، انتظارات از شرکت‌های فعال در این حوزه به‌شدت افزایش یافته است. مصرف‌کنندگان، سرمایه‌گذاران و دولت‌ها دیگر تنها به کیفیت و قیمت محصولات توجه نمی‌کنند؛ آن‌ها از برندهای غذایی می‌خواهند که مسئولیت‌پذیر باشند، تأثیرات منفی خود را کاهش دهند و به توسعه پایدار کمک کنند. اما مسئولیت اجتماعی شرکت‌ها (CSR) در صنعت غذا دقیقاً به چه معناست؟ از کاهش ردپای کربن و بهبود شرایط کار گرفته تا رعایت حقوق حیوانات و استفاده از مواد اولیه پایدار، شرکت‌های غذایی امروز باید در خط مقدم این تحولات باشند. بااین‌حال، مسیر پایداری آسان نیست؛ هزینه‌های بالای اجرای پروژه‌های سبز، پیچیدگی زنجیره‌های تأمین جهانی و رقابت فشرده، چالش‌هایی هستند که شرکت‌ها باید با آن‌ها دست‌وپنجه نرم کنند.در این میان، برخی از غول‌های صنعت غذا و نوشیدنی تلاش کرده‌اند میان سودآوری و مسئولیت اجتماعی تعادلی برقرار کنند. اما آیا این تلاش‌ها صرفاً یک استراتژی بازاریابی است یا می‌توان آن را گامی واقعی به سوی آینده‌ای پایدار دانست؟

در جهان امروز که با بحران‌های محیط‌زیستی مواجه است، هنر پایدار با استفاده از مواد بازیافتی می‌تواند یک راه‌حل خلاقانه و مؤثر باشد. خلق آثار جدید از مواد دورریختنی و بازیافتی؛ در تازه‌ای به دنیای هنر پایدار به روی ما باز کرده است. اینکه چگونه می‌توانیم از مواد دورریختنی آثاری خلق کنیم که هم زیبا باشند و هم به محیط‌زیست کمک کنند، یکی از نوآوری‌های هنری است که نه‌تنها خلاقیت هنرمندان را به نمایش می‌گذارد، بلکه به‌عنوان راهی برای کاهش ضایعات و حفظ منابع طبیعی عمل می‌کند. در هنر پایدار هنرمندان با استفاده از مواد بازیافتی، علاوه‌بر خلق هنری چشم‌نواز و مخاطب‌پسند و ماندگار، نقش مهمی در کاهش ضایعات و جلوگیری از مصرف بی‌رویه منابع طبیعی ایفا می‌کنند. این هنر به ما نشان می‌دهد می‌توانیم از چیزهایی که دیگران آنها را زباله می‌دانند، آثاری خلق کنیم که هم از نظر هنری و هم از نظر محیط‌زیستی ارزشمند باشند. تأثیر و پیام آگاهی محیط‌زیستی این آثار در دنیای مدرن بسیار زیاد و کتمان‌ناپذیر است؛ زیرا خلق هستی از نیستی؛ آگاهی می‌آفریند و آگاهی بستر رشد و بالندگی است

مد فراتر از پوششی برای بدن، بازتابی از اندیشه، فرهنگ و هنر یک جامعه است. در این میان، «مد مفهومی» به‌عنوان جریانی پیشرو، مرزهای سنتی طراحی لباس را درهم می‌شکند و بستری برای بیان اندیشه‌ها و احساسات انسانی فراهم می‌آورد. این سبک که به‌عنوان پلی میان هنرهای تجسمی و فشن شناخته می‌شود، نه‌تنها زیبایی‌شناسی را متحول کرده، بلکه زمینه‌ساز دیالوگ‌های فرهنگی و اجتماعی شده است. جنبه دیگر آنکه از طریق مفاهیم نوآورانه، استفاده از مواد پایدار و ایجاد آگاهی عمومی، این سبک طراحی می‌تواند به کاهش اثرات زیست‌محیطی مد و ایجاد آینده‌ای پایدارتر کمک کند. بنابراین، مد مفهومی نه‌تنها یک جریان هنری است، بلکه می‌تواند به‌عنوان ابزاری مؤثر برای تغییرات مثبت در صنعت مد پایدار عمل کند.