در فوریه ۲۰۲۱ شرکت نرم‌افزاری «ایوانتی» ( Ivanti) متوجه شد که هکرهای چینی به شبکه شرکت «پالس سکیور» یکی از زیرمجموعه‌هایش که تجهیزات وی‌پی‌ان را در اختیار ده‌ها شرکت و نهاد دولتی در سراسر جهان قرار می‌دهد، نفوذ کرده‌اند.

روزنامه عبری «یدیعوت آحارونوت» نوشت: اسرائیل شامگاه یکشنبه از تصمیم دولت ترامپ (رئیس‌جمهور آمریکا) برای برگزاری دور دیگری از گفت‌وگوهای غیرمستقیم با ایران غافلگیر شد.

رئیس کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس با تأکید بر آمادگی کامل کشور در برابر هرگونه تهدید، اعلام کرد در صورت عملیاتی شدن تهدیدات آمریکا، واکنش نیروهای مسلح ایران «محکم» خواهد بود و جمهوری اسلامی از منافع و ارزش‌های ملی خود عقب‌نشینی نخواهد کرد.

سخنگوی دولت جمع‌آوری ماهواره‌ها را اقدامی غیرقانونی اعلام کرد و از شهروندان خواست در صورت مواجهه با چنین مواردی موضوع را به مراجع مرتبط اعلام کنند.

«هنوز نرفتی؟»، «پس کی میری؟». اینها دیگر سؤالات ساده‌ای نیستند؛ به تکیه‌کلام نسلی تبدیل شده‌اند که در وطن خود احساس غربت می‌کند. شهریور و مهر، که زمانی فصل بازگشت و شروع دوباره بود، حالا به فصل تلخ رفتن‌ها و تحریم‌های بین‌المللی و فروپاشی اقتصادی، رؤیای رفتن را برای عده‌ زیادی به تعویق انداخته یا ناممکن کرده است. این وضعیت، یک گروه اجتماعی جدید و بزرگ را به وجود آورده است: جمعیتی که نه می‌توانند بمانند و نه توان رفتن دارند؛ گروهی که در سالن انتظار ترمینال بزرگی به‌نام ایران، معطل و سرگردان مانده‌اند.

در عصر وانمود، واقعیت، قربانی است

لایحه‌ای که ۱۰ سال پیش برای جلوگیری از خشونت علیه زنان تدوین شده بود، چهارشنبه هفته گذشته به خواست دولت از مجلس پس گرفته شد و باز هم بی‌نتیجه ماند. اتفاقی که به‌گفته معاون رئیس‌جمهور در امور زنان، به‌دلیل تغییرات زیاد هویتی و ماهوی در لایحه اصلی رخ داده است. متن این لایحه به‌قدری تغییر کرده است که به‌طورکل با لایحه ارسالی دولت متفاوت شده و دیگر پیشگیرانه نیست. هرچند این اولین‌بار نیست که ماهیت، مواد و واژه‌های این لایحه تغییر می‌کند و از زمان تدوین آن بارها به دست مجلسی‌ها اصلاح شده است. اما چرا پس از گذشت بیش از یک دهه و تکرار دردناک اخبار زن‌کشی و خشونت‌های خانگی علیه زنان، هنوز این لایحه به تصویب نهایی نرسیده و تا این حد از هدف اصلی خود فاصله گرفته است؟ آن‌طورکه «فاطمه علمدار»، جامعه‌شناس، به «پیام ما» می‌گوید، مسائلی که در این لایحه مصداق خشونت عنوان شده، با نظم جنسیتی و قانون اساسی کشور در تناقض است و بهانه محکمی برای مخالفان این لایحه محسوب می‌شود.

حذف ناگهانی برندهای دارویی از سامانه نسخه‌نویسی تأمین‌اجتماعی موجب استیصال و سرگردانی بیماران و پزشکان شده است. این اقدام که بدون اطلاع‌رسانی و برنامه‌ریزی جامع صورت گرفته، صرف‌نظر از ابعاد اقتصادی و اجتماعی، پیامدهای جدی برای امنیت دارویی، سلامت بیماران، اختیار پزشکان در تجویز دارو و در نهایت اعتبار نظام سلامت به دنبال دارد.