دستور اخراج افغان‌های غیرمجاز ششم تیرماه صادر شد. درست پنج روز پس از آتش‌بس. هول جنگ هنوز بر سر همه ما افتاده بود که هراسی دیگرگونه به دل اتباع ساکن سرزمین‌مان افتاد حتی مجوزدارها. صداهایی خاموش که کمتر کسی آنها را می‌شود. از جمله این گروه‌ها، کشاورزان افغانستانی بودند که سالیان دراز است در زمین‌های گسترده ایران مشغول به کارند. این گزارش روایتی است از این کشاورزان که ناگهان به‌ آنها اعلام کردند؛ باید محصولاتشان را بگذارند و بروند... در زمانه‌ای تلخ که حتی استارتاپ‌های تازه پاگرفته کشاورزی بی‌هیچ تقصیری باید سقفشان فرو بریزد چرا که اسرائیل می‌خواست روزشمار معکوس «نابودی اسرائیل» را بزند.

درباره موج افغانستانی‌ستیزی

در واپسین روزهای شهریور همچنان مشغول پیگیری ثبت‌نام کودکان مهاجر افغانستانی بودیم. حدود یک سال و نیم می‌گذرد که با دادن خدمات مددکاری اجتماعی با آنها در ارتباط هستیم. من در منطقه قاسم‌آباد شهریار که محل زندگی آنهاست با یکی از انجمن‌های حامی کودکان همکاری می‌کنم. در منطقه قاسم‌آباد بیشتر خانواده‌ها ایرانی ترک زبان و افغانستانی ترک زبان هستند البته قومیت‌های دیگری نیز در این بین زندگی می‌کنند که اندکند. مذهب اکثریت مهاجران این منطقه سنی و اکثریت خانوده‌های ایرانی این منطقه شیعه مذهب هستند. جغرافیای این منطقه به صورتی است که مرکزیت آن را منازل مسکونی، کارگاه‌های خیاطی و مغازه های تجاری تشکیل داد‌اند و در حاشیه این منطقه زمین‌های کشاورزی و مدارس قرار گرفته‌اند. در این منطقه مدتی‌ست که برخی از خانواده‌ها و کودکان ایرانی رفتاری همراه با خشونت با مهاجران افغانستانی دارند. این نوشته روایتی از این آزارهاست.

در دو سال اخیر با افزایش تعداد کودکان مهاجر، موانع و دست‌اندازهایی در مسیر ثبت‌نام این کودکان از سوی برخی نهادهای دولتی یا خود مدارس ایجاد شده است