«علیرضا رئیسی»، معاون وزیر بهداشت، با اشاره به میزان بالای مصرف مشروبات الکلی در ایران بر لزوم وجود مراکز ترک الکل که از سال ۱۳۹۳ تا امروز، آماری از افزایش آنها در دسترس نیست، تأکید کرد. این درحالی‌است که براساس اطلاعات «پیام ما» عامل اصلی عدم توسعه این مراکز سیاست‌های وزارت بهداشت بوده است.

|پیام ما| «الهه حسین‌نژاد»، تنها چند قدم با خانه‌اش فاصله داشت؛ اما آنچه برایش رخ داد، مسیری برگشت‌ناپذیر بود. راننده‌ای که قرار بود او را به مقصد برساند، با دیدن گوشی موبایلش تصمیم به سرقتی گرفت که منجر به قتل این دختر بیست‌وچهارساله شد. حادثه‌ای که بار دیگر پرسش‌هایی جدی درباره امنیت زنان در فضاهای شهری مطرح کرد؛ اینکه آیا مسئولیت تأمین امنیت بر دوش شهروندان است یا ساختارهای شهری و نهادهای رسمی؟ «نفیسه آزاد»، جامعه‌شناس، در گفت‌وگویی با «پیام ما» این حادثه را بازتاب بحران‌های زیرساختی، جنسیتی و اقتصادی می‌داند که در آن فقر، نابرابری و ضعف در مدیریت شهری، جان زنان را بیشتر در معرض خطر قرار می‌دهد.

خشونت در همۀ جوامع یک ناهنجاری رایج و ترس برانگیز است. هر جا اثری از اختلال‌های روانشناختی باشد، ریشه‌های خشونت در آن دیده می‌شود. آسیب‌های روانشناختی و اجتماعی ناشی از خشونت همۀ افراد یک جامعه را درگیر کرده و منجر به ساخته شدن یک چرخه می‌شود. مطالعات روانشناختی و جامعه‌شناختی نشان می‌دهند که برای شکستن چرخه خشونت فقط یک راه وجود دارد و آن افزایش آگاهی و در پی آن تلاش برای پیشگیری است. نظارت دستگاه قضایی با ایجاد قوانین کاربردی در این حوزه نیز می‌توانند در انجام اقدامات پیشگیرانه راهگشا باشند، اما قدم اصلی افزایش شناخت افراد از مصادیق خشونت و قوانین مربوط به این حوزه است. نشست «خشونت علیه کودکان، علل و راهکارها از نظر حقوقی و روانشناسی» روز سه‌شنبه، ششم شهریورماه در بنیاد حقوقی بهمن کشاورز برگزار شد. در این نشست کارشناسان تلاش کردند با بررسی مصادیق خشونت علیه کودکان و علل آن، به معرفی اقدامات و راهکارهای پیشگیرانه حقوقی و روانشناختی بپردازند.

نایب رئیس شورای شهر تهران بر لزوم توسعه و تداوم ساخت تصفیه‌خانه در تهران تاکید کرد.

|پیام ما| آمار دقیقی از کودکان کار در ایران وجود ندارد؛ کودکان ایرانی و اتباع که در سایۀ نبود سیاست‌گذاری‌های کلان، قربانی مشکلات اقتصادی امروز کشور می‌شوند. کودکانی که «خانوداه‌های‌شان در ترس از بقاء، نگاه آتی را فدای نگاه آنی خود کرده» و با اجبار فرزندان خود به کار، آن‌ها را از کودکی کردن، تحصیل و دیگر حقوق اولیۀ خود باز می‌دارند.