بایگانی مطالب برچسب: جامعه
بازگشت ناتمام به زندگی
زندگی پس از جنگ، عادی نیست. آن هم دو جنگی که شهروندان ایرانی به فاصله کوتاه تجربه کرده اند و هنوز هم در تعلیق آتش بسی قرار دارند که ممکن است پایدار نباشد. این روزها آن عده ای که طی حملات، خانه و زندگی یا عزیزی را ازدست داده اند، با شرایط روانی وخیمی دست وپنجه نرم می کنند و برای آنان که زیر بمباران بوده اند، هر صدای بلندی مانند صدای انفجار است و ترس، دوباره در جانشان می دود. تأثیرات دیگری مانند بیکاری و تعدیل کارگران یا ادامه دار بودن قطعی اینترنت که نه تنها زندگی روزمره بلکه معاش بسیاری را مختل کرده، از دیگر تبعات جنگ است که پیامدهای روانی بسیاری را در پی دارد. اما آیا باوجود این تبعات جنگ، بازگشت به زندگی عادی ممکن است؟ «پیام ما» در گفت وگو با «سید وحید شریعت»، رئیس انجمن علمی روان پزشکان ایران، این موضوع را بررسی می کند.
زخم‌های جنگ بر پیکر جامعه
جنایت جنگی اصطلاحی حقوقی است که خروجی کنوانسیون‌های ۱۸۹۹- ۱۹۰۷ لاهه و ۱۹۴۹ ژنو به‌حساب می‌آید. جنایت جنگی به مجموعه اقداماتی که منجر به کشته‌شدن و آسیب غیرنظامیان و اسرای جنگی شود، می‌گویند. مفاد این کنوانسیون بیش و پیش از همه بر حقوق افراد غیرنظامی به‌صورت مستقیم و غیرمستقیم تأکید دارد. اما روی دیگر جنگ که در دادگاه‌های بین‌المللی و گفتمان سران حکومت‌ها بررسی نمی‌شود زندگی شخصی مردمی است که قربانیان اصلی جنگ‌ها هستند. مردمی که نقشی در تصمیم‌گیری‌ها برای جنگ ندارند. اگرچه جنایت جنگی مصادیق مشخصی دارد، اما چه بسیار آسیب‌هایی که جنگ در زندگی مردم ایجاد کرده و در هیچ دادگاه و کنوانسیونی موردبررسی قرار نمی‌گیرد. در این گزارش پای صحبت تعدادی از هم‌وطنان در اقصی‌نقاط ایران نشستیم و یک سؤال را مطرح کردیم: جنگ در زندگی شخصی آن‌ها چه اثری برجای گذاشته که تبعاتش تا مدت‌ها باقی‌مانده و از آن به‌عنوان جنایت جنگی زندگی‌شان یاد می‌کنند؟
صدمه به بنای ثبت ملی نخستین بلدیه شیراز در پی حملات هوایی دشمن
نیایش چرنوبیل
دارو کمیاب، نگرانی فراگیر
پس از گذشت ۴۶ روز از آغاز حملات آمریکا و اسرائیل به ایران و هدف قرار گرفتن مراکز حیاتی مانند انستیتو پاستور و شرکت توفیق دارو، و همچنین آسیب به مراکز درمانی، وضعیت بازار دارو بحرانی شده است. با وجود تاکیدات وزارت بهداشت مبنی بر تامین مستمر دارو، آینده تامین اقلام دارویی، به‌ویژه برای بیماران خاص و صعب‌العلاج، در هاله‌ای از ابهام قرار دارد و قیمت داروها به طور فزاینده‌ای در حال افزایش است. این وضعیت، نگرانی‌های جدی در مورد دسترسی بیماران به داروهای مورد نیازشان ایجاد کرده است.
پیامدهای شوک نسلی
| پیام ما| پس از گذشت ۴۰ روز از آغاز درگیری‌ها، توافقی برای آتش‌بس دوهفته‌ای حاصل شد و این فرصت، حداقل برای مدتی، آرامش را به زندگی کودکان و نوجوانان بازگرداند. در این مدت، متأسفانه آمار قربانیان کودکان از ۲۳۷ نفر فراتر رفته بود. دانش‌آموزان ایرانی، دور از فضاهای آشنای مدرسه، به پلتفرم «شاد» منتقل شدند و حیاط پرجنب‌وجوش مدارس، جای خود را به این فضای مجازی داد. گزارش پیش‌رو، نگاهی دارد به وضعیت کودکان و نوجوانان در شهرهای درگیر، با تمرکز بر تعطیلی مدارس و چالش‌های پیش روی خانواده‌ها در مواجهه با حجم گسترده اخبار نادرست و تصاویر دلخراش.
چرا در ابلاغ دستمزد ۱۴۰۵ تأخیر اتفاق افتاد؟
انتظار جامعه کارگری آن است که مصوبه شورای عالی کار بدون تأخیر بیشتر، ابلاغ و اجرا شود و از طرح هرگونه بازنگری که می‌تواند اعتماد شکل‌گرفته در این فرآیند را مخدوش کند، پرهیز شود.
جامعه‌ای میان خستگی و ایستادگی
| پیام ما | سال ۱۴۰۴ برای جامعه ایران، سالی کم‌سابقه از نظر شدت و هم‌زمانی بحران‌ها بود. سالی که با مجموعه‌ای از شوک‌های سیاسی، امنیتی، اقتصادی و ارتباطی همراه شد و لایه‌های مختلف زندگی مردم را تحت‌تأثیر قرار داد. از رخدادهای دی‌ماه گرفته تا جنگ‌های کوتاه‌مدت اما پرهزینه، از تخریب زیرساخت‌ها تا قطعی‌های طولانی‌مدت اینترنت، همه‌وهمه جامعه‌ای را شکل داده‌اند که اکنون بیش از هر زمان دیگری با مفهوم «تاب‌آوری» گره‌خورده است. در چنین شرایطی، تاب‌آوری اجتماعی نه یک مفهوم انتزاعی دانشگاهی، بلکه به یک ضرورت حیاتی برای بقا، بازسازی و تداوم زندگی روزمره تبدیل شده است. بااین‌حال، به نظر می‌رسد این موضوع، آن‌گونه که باید، در اولویت سیاست‌گذاری‌های کلان قرار نگرفته و همین مسئله می‌تواند پیامدهای بلندمدتی برای جامعه به همراه داشته باشد. اکنون، در میانه آتش‌بسی شکننده و چشم‌اندازی مبهم، پرسش اصلی این است: جامعه‌ای که از این همه بحران عبور کرده، تا چه اندازه توان ادامه‌دادن دارد؟
تاب آوری جامعه بعد از جنــــگ
جامعه‌ای میان خستگی و ایستادگی
| پیام ما | سال ۱۴۰۴ برای جامعه ایران، سالی کم‌سابقه از نظر شدت و هم‌زمانی بحران‌ها بود. سالی که با مجموعه‌ای از شوک‌های سیاسی، امنیتی، اقتصادی و ارتباطی همراه شد و لایه‌های مختلف زندگی مردم را تحت‌تأثیر قرار داد. از رخدادهای دی‌ماه گرفته تا جنگ‌های کوتاه‌مدت اما پرهزینه، از تخریب زیرساخت‌ها تا قطعی‌های طولانی‌مدت اینترنت، همه‌وهمه جامعه‌ای را شکل داده‌اند که اکنون بیش از هر زمان دیگری با مفهوم «تاب‌آوری» گره‌خورده است. در چنین شرایطی، تاب‌آوری اجتماعی نه یک مفهوم انتزاعی دانشگاهی، بلکه به یک ضرورت حیاتی برای بقا، بازسازی و تداوم زندگی روزمره تبدیل شده است. بااین‌حال، به نظر می‌رسد این موضوع، آن‌گونه که باید، در اولویت سیاست‌گذاری‌های کلان قرار نگرفته و همین مسئله می‌تواند پیامدهای بلندمدتی برای جامعه به همراه داشته باشد. اکنون، در میانه آتش‌بسی شکننده و چشم‌اندازی مبهم، پرسش اصلی این است: جامعه‌ای که از این همه بحران عبور کرده، تا چه اندازه توان ادامه‌دادن دارد؟
از بازسازی به نوزایی
اقتصاد ایران در بن‌بست اینترنت
بیش از ۴۰ روز خاموشی
