|پیام ما| تعطیلات فروردین را می‌توان مهم‌ترین فصل سفر عمومی و معتبرترین شاخص برای سنجش حال‌وهوای گردشگری داخلی دانست. فصلی که قشر متوسط فرصتی برای فاصله گرفتن از روزمرگی پیدا می‌کند و هر تغییری در رفتار سفر ایرانیان، پیش از هر زمان دیگری در این مقطع خود را نشان می‌دهد. مرکز پژوهش‌های مجلس سال گذشته در گزارشی اعلام کرده بود با تضعیف وضعیت معیشتی خانوارها، الگوی سفرهای نوروزی به‌سمت کاهش مدت اقامت، حذف هزینه‌های جانبی و حتی حذف کامل سفر تغییر کرده است. حالا پس از سالی پرالتهاب و تلخ و با شدت گرفتن تورم و بالا رفتن بی‌سابقه هزینه‌های زندگی و مشکلات معیشتی مردم، داده‌های یکی از پلتفرم‌های رزرو آنلاین اقامتگاه و روایت‌های میدانی فعالان گردشگری نشان می‌دهد نوروز پیش رو متأثر از وقایع و شرایط اقتصادی امسال است. سفر و به‌طورکلی بخش گردشگری وضعیت چندان امیدوارکننده‌ای ندارد. جامعه هنوز از آسیب‌های جنگ و ناآرامی‌ها و وقایع سال ۱۴۰۴ بیرون نیامده و به نظر می‌رسد سایه حوادث امسال همچنان بر گردشگری سنگینی خواهد کرد.

فعالان گردشگری و رؤسا و نمایندگان تشکل‌های گردشگری کشور در نشست «بررسی رکود در گردشگری ایران و راهکارهای عبور از بحران گردشگری کشور» در کمیسیون گردشگری اتاق بازرگانی ایران در حضور نمایندگان وزارت میراث‌فرهنگی و رئیس فراکسیون گردشگری مجلس مطالبات خود از دولت و مجلس را مطرح و درخواست نجات گردشگری را مطرح کردند.

رئیس اتاق بازرگانی ایران با ارسال نامه‌ای به سیدرضا صالحی امیری، وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی از او خواست با اقدام فوری در حمایت از فعالان گردشگری کشور صنعت گردشگری را از بحران ایجاد شده نجات دهد.

|پیام ما| دولت تمام هزینه‌های پاویون ایران در نمایشگاه گردشگری EMITT استانبول را پرداخت کرده تا ۱۰ شرکت خصوصی، ظرفیت‌های گردشگری ایران را معرفی کنند. اقدامی که به‌گفته مسئولان، «فرصتی طلایی برای رونق گردشگری» است، اما در شرایطی که گردشگری ایران زیر سایه سنگین جنگ و ناآرامی‌ها دچار رکودی جدی شده، این حضور خارجی بیش از آنکه سرمایه‌گذاری راهبردی باشد، شبیه نمایش پرهزینه‌ای است که احتمال بازدهی آن بسیار پایین -حتی نزدیک به صفر- است.

|پیام ما| «اشراری که در مسیر تخریب میراث‌فرهنگی حرکت می‌کنند، همیشه آماده‌به‌رکاب‌اند؛ چه در دوران بحران و چه در دوران ثبات. تفاوت اینجاست که در دوران بحران، شمشیرشان تیزتر و رکابشان محکم‌تر می‌شود؛ چون توجه و حواس مدیران شهری و کشوری به آنچه پیشینه و فرهنگ ما را تعریف می‌کند، کمتر می‌شود و همین غفلت، میدان را برای تخریب بازتر می‌کند.» این جمله «مهدی تمیزی» شاید چکیده دیدگاه‌ ده کنشگر میراث‌فرهنگی در شهرها و استان‌های مختلف ایران باشد که در گفت‌وگو با «پیام ما» از وضعیت امروز میراث‌فرهنگی گفتند. کسانی که بیش از یک دهه است که در این حوزه فعالیت دارند و به‌خوبی با چالش‌ها و مشکلات آن آشنا هستند.

|پیام ما| گردشگری روستایی در سخنان مسئولان به‌عنوان موتور توسعه پایدار و راه نجات اقتصاد روستاها معرفی می‌شود؛ مدلی که قرار است هم اشتغال ایجاد کند و هم از میراث و طبیعت محافظت کند. با همین رویکرد تلاش‌هایی برای ثبت روستاها در فهرست دهکده‌های جهانی در سال‌های اخیر شکل گرفته که البته اقدام مهمی است، اما واقعیت جاری در روستاهای شاخص ایران گاهی با این اظهارات و سیاست‌ها در تناقض است. یکی از بارزترین این تناقضات را می‌توان در روستای قلات در شیراز مشاهده کرد. روستایی که بافت تاریخی ارزشمند آن به ثبت ملی رسیده، اما ساخت‌وسازهای غیرقانونی و تخریب محیط طبیعی آن و بدتر از تمام اینها، سکوت نهادهای متولی نه‌تنها منجر به آسیب جدی به چشم‌انداز و طبیعت روستا شده که هویت تاریخی و معماری آن را هم به‌شکل جدی تهدید می‌کند.

|پیام ما| برای درک اینکه گردشگری صنعتی آسیب‌پذیر در تمام دنیاست، نیازی به داشتن تخصص این حوزه نیست. آنها که کمترین آگاهی را در مورد گردشگری دارند، می‌دانند کمترین میزان تهدید امنیت در مقصد، گردشگران را از سفر به آن منصرف می‌کند. کمترین نشانه از بحران اقتصادی در یک کشور بر میزان سفرهای داخلی آن کشور اثر مستقیم دارد. با علم به این قواعد جهانی می‌شود خوش‌بینی را کنار گذاشت و از پشت عینک واقع‌بینی به شرایط کشوری که تقریباً تمام بازارهای هدف آن نامش را در لیست قرمز سفر شهروندانشان قرار داده‌اند و جنگ بیش از همیشه به مرزهایش نزدیک شده و مردمش هم شرایط معیشتی خوبی ندارند، نگاه کرد. آیا می‌توان نشانی از رونق و امیدواری در گردشگری این کشور دید؟

نایب‌رئیس جامعه تورگردانان ایران با طرح این پرسش که در پی حوادث دی‌ماه چرا وضعیت «اضطراری سفر» اعلام نشد تا حقوق مسافران و کسب‌وکارهای این حوزه ضایع نشود؟ گفت: انتظار می‌رفت متولی گردشگری وضع موجود را نادیده نگیرد. حمایت نمی‌کنند حداقل دلداری بدهند.