حدود دو هزار روستای سیستان‌وبلوچستان در سیلاب هستند، اما امدادرسانی به آنان به‌کندی و بی‌نظمی پیش می‌رود. مردم سیل‌زده می‌گویند در این سرما بی خانه، غذا و آب هستند و مسئولان می‌گویند با تمام توان کارمان را پیش می‌بریم، اما مسیرهای دسترسی مسدود است. براساس گفتهٔ اهالی و تأیید مسئولان جمعیت هلال‌احمر مستقر در مناطق سیل‌زده عمدهٔ کار رساندن اقلام ضروری بر دوش خود مردم است و با قایق‌های محلی انجام می‌شود. مسیر دسترسی بیش از ۷۰ روستا درحالی همچنان مسدود است که سامانهٔ بارشی دیگری بر فراز این استان در راه است. با وجود محدودیت نیروهای دولتی، فقط یک تشکل مردمی مجوز فعالیت در منطقه و برای ۱۰ روستا از مجموع دو هزار روستا را اخذ کرده است. بنابه اعلام معاون بنیاد مسکن انقلاب اسلامی، ارزیابی از خسارت ۱۵۰ روستا انجام شده است. اطلاع دقیقی از وضعیت سایر مناطق سیل‌زده در دسترس نیست و آنتن‌دهی ضعیف تلفن همراه و اینترنت دستیابی به اخبار موثق را دشوار کرده است.

نماینده چابهار در مجلس شورای اسلامی گفت: بنابر برخی گزارشات حجم آبی که می‌آید از طوفان گونو بیشتر است، متاسفانه زیرساخت‌های مدیریت بحران را در این منطقه نداریم به شدت در آنجا احساس خطر می‌کنم و خواهشم از همه مسئولان مخصوصا در حوزه مدیریت بحران، هلال احمر، وزارت کشور و دوستان دیگر به خصوص ارتش و سپاه این است که ورود جدی داشته باشند.

مدیرکل بحران استانداری سیستان و بلوچستان گفت: برآورد اولیه خسارات ناشی از سیل استان به 1400 میلیارد تومان رسید.

رئیس هیئت مدیره فدراسیون صنعت آب گفت: تصفیه آب ۶.۵ میلیارد دلار سرمایه نیاز دارد و هزینه انتقال آب دریا ۶ برابر بازچرخانی آب است.

سازمان هواشناسی از ورود سامانه بارشی به کشور طی روز جمعه، افزایش آلاینده‌های جوی و کاهش کیفیت هوا در شهر‌های صنعتی طی ۳ روز اینده خبر داد. طی ۳ روز آینده در شهرهای صنعتی کرج، تهران، قم، اصفهان، اراک، مشهد و تبریز افرایش غلظت آلاینده‌های جوی و کاهش کیفیت هوا روی می‌دهد.

|پیام ما| دولت اعلام کرده است که قرارداد باهندی‌ها برای توسعهٔ بندر تجاری چابهار سرانجام بعد از هشت سال نهایی شده است. هند از سال ۲۰۱۶ متعهد به سرمایه‌گذاری ۵۰۰ میلیون دلاری در توسعهٔ بندر شهید بهشتی چابهار شده بود. در این بین مدیرعامل سازمان بنادر و دریانوردی می‌گوید سرمایه‌گذارانی خارجی در بنادر جنوبی ایران در حال سرمایه‌گذاری هستند که به‌دلایلی نمی‎توان از آنها نام ببرد.

«سُپ‌بافی» مصداق بارز صنایع دستی در معرض فراموشی است. شاهد این ادعا هم این است که این هنر فقط در روستای «چاه نهر» لارستان و با دستان هنرمند ۵ نفر خلق می‌شود. از روزگاری که در این روستا زن‌ها و شوهرها کنار هم می‌نشستند و «سُپ‌بافی» می‌کردند، سال‌ها گذشته. اکنون روستا خالی شده و دیگر کسی کنار دست «مش رمضون» و «بی‌بی نسا» نمی‌نشیند تا فوت و فن کار را یاد بگیرد و سینی یا به زبان محلی سُپ ببافد.