غذا از ۷۹ سال پیش تاکنون به‌عنوان یکی از حقوق بشر درنظر گرفته شده است. حقی که تنها به‌معنای سیری و رفع گرسنگی نیست و شامل زیرمجموعه‌هایی همچون ایمنی تغذیه و تأمین مواد مغذی ضروری است. سازمان غذا و کشاورزی ملل متحد(فائو) در سال ۱۹۴۵تاسیس شد. فائو چند سال بعد ۱۶ اکتبر سال ۱۹۷۹ را با هدف ریشه کردن گرسنگی در جهان، به‌عنوان روز جهانی غذا نامگذاری کرد. این مناسبت که به‌عنوان یک فراخوان جهانی برای اقدام در مبارزه با گرسنگی و سوءتغذیه است، از زمان شروع خود، سالانه در ۱۵۰ کشور جهان برگزار می‌شود و یکی از رایج‌ترین مراسم‌ها در تقویم سازمان ملل متحد به‌شمار می‌رود. روز جهانی غذا هشداری است که اهمیت امنیت غذایی و تعهد جهانی برای پایان‌ دادن به گرسنگی را یادآوری می‌کند.

تعریف محیط‌های روستایی اغلب در زمینه‌های اداری و حرفه‌ای دشوار است؛ چراکه تعصبات و پیچیدگی‌های قابل‌توجهی در این مناطق وجود دارد. جمعیت و تراکم، رایج‌ترین عوامل تعیین‌کننده برای ترسیم مرزهای اداری هستند، اما عوامل دیگری مانند زیرساخت‌ها، اشتغال و خدمات در توصیف محیط‌های روستایی نقش دارند. طراحی، برنامه‌ریزی و تعریف آینده محیط‌های روستایی از جهت طراحی چارچوبی جدید برای انعطاف‌پذیری، سازگاری و سلامت مهم است.

سال گذشته برای خرید تضمینی گندم عددی در حدود ۱۶۱ هزار میلیارد تومان مصوب شد، اما با افزایش تولید مبلغ مورد وزارت جهادکشاورزی برای پرداخت به گندمکارانی که محصولشان را تحویل گرفته بود، به ۲۱۱ هزار میلیارد تومان رسید. حالا حدود ۲۰ درصد از این مبلغ پرداخت نشده است و دولت اجازه پرداخت از محل ردیف اعتباری دیگری ندارد. بدهی گندمکاران در کش‌وقوس صدور مجوز میان دولت و مجلس مانده است و پیشنهاد برداشت از صندوق توسعه ملی هم رد شده است. حالا گندمکاران می‌گویند کشت امسال بدون پول، افت کمی و کیفی خواهد داشت و احتمالاً کشور با چالش در تولید گندم و خودکفایی مواجه شود.

موضوع اجرای طرح سنددارشدن اراضی کشاورزی، به‌ویژه اراضی خرد، با سرعت‌گرفتن، از سوی کارشناسان با هشدارهایی همراه شد. گرچه عموم کارشناسان معتقدند که این طرح مزایایی نیز در بر دارد، اما در مغایرت با اهداف قانون یکپارچه‌سازی اراضی کشاورزی است که می‌تواند سهم قابل‌توجهی در حفظ اراضی و منابع حیاتی کشور داشته باشد. از سوی دیگر برخی کارشناسان می‌گویند، این طرح مانند عقبگردی در مدیریت کشاورزی است که زمینۀ تغییر کاربری گسترده را فراهم می‎کند، حال آنکه قوانین مالکیت و ارث نیز، به‌نفع حفظ اراضی مرغوب کشاورزی ایران باید معطف شوند. هشدار کارشناسان در مورد نحوۀ اجرای طرح صدور سند مالکیت برای اراضی کشاورزی، در حالی شدت پیدا کرده است که دولت قصد دارد تا پایان سال ۱۴۰۴، صدور سند این زمین‌ها را به پایان برساند.

نتایج نظرسنجی «پیام ما» از ۹۰ کارشناس حوزۀ منابع طبیعی، نشان داد که میان رسالت‌های تعریف‌شده برای سازمان منابع طبیعی و آبخیزداری، تعارض وجود دارد و کارشناسان ترجیح می‌دهند که این سازمان به‌جای عمل به رسالت «بهره‌برداری و توسعۀ عرصه‌های طبیعی کشور»، به رسالت «حفظ و احیاء» این عرصه‌ها اهتمام ورزد. نظرسنجی همچنین نشان داد، کارشناسان بر این باورند که سازمان منابع طبیعی و آبخیزداری، اختیارات لازم برای محقق‌کردن وظایفی که به آن محول‌ شده را ندارد و فردی باید ریاست آن را برعهده بگیرد که توانایی بازنگری در نقش، جایگاه و رسالت‌های این سازمان در نقشۀ حکمرانی کشور را داشته باشد.

«امروزه به‌جای آنکه مواد غذایی داروی جسم ما باشند، متأسفانه داروهای شیمیایی به غذای ما تبدیل شده‌اند. باید سازمان سلامت غذا به‌جای سازمان غذا و دارو راه‌اندازی شود، تا کیفیت مواد غذایی افزایش یابد. اگر دولت بخشی از یارانه‌های کود و سموم به کشاورزان را در اختیار تولیدکنندگان محصولات ارگانیک قرار دهد، جامعه و محیط‌زیست سالم‌تری خواهیم داشت.» این‌ها بخشی از صحبت‌های «سید رضا نورانی» رئیس هیئت‌مدیرۀ انجمن ارگانیک ایران بود که در نشست خبری مرتبط با برگزاری «همایش کشاورزی ارگانیک» مطرح شد.

گندم‌کاران کشور، کشت محصول زراعی خود را در حالی آغاز می‌کنند که هنوز مطالباتشان را از دولت قبل دریافت نکرده‌اند. وزیر سابق جهاد کشاورزی، بارها وعدۀ واریز مطالبات خرید تضمینی را به آنان داده بود، اما این وعدۀ «به‌زودی»، هیچ‌گاه به‌طور کامل محقق نشد. در هفته‌های اخیر، گندم‌کاران در شهرهای اهواز، اصفهان، کرمانشاه و…، بارها به عدم پرداخت مطالبات خود تجمع صنفی و اعتراضی برپا کردند، اما بی‌حاصل بود. دولت «بیش از ۱۱۰ هزار میلیارد تومان» به کشاورزان گندم‌کار بدهکار است.

سه دهۀ پیش که صنایع لبنی و بستنی چوپان کار خود را آغاز کرد، هنوز بحث «مسئولیت اجتماعی شرکت‌ها» به شکل امروزی باب نبود. اما از همان ابتدا، شرکت چوپان با تأکید ویژه بر کیفیت بالای محصولات و تلاش برای ارائۀ محصولات لبنی سالم با بهترین مواد اولیه، فارغ از معادلات سود و زیان، اولین زیربنای تفکر مسئولانه نسبت به‌ سلامت جامعه را در مسیر پیش‌روی خود ایجاد کرد و تا امروز نیز با همین رویکرد به فعالیت خود ادامه داده است. چوپان در ادامۀ راه خود و در پی تغییرات ساختاری‌رویکردی که در دو سال گذشته در آن ایجاد شده، واحدی مجزا برای کار در حوزۀ مسئولیت اجتماعی تأسیس کرد تا تمام تأثیرات مثبت و منفی مجموعه را در تمام مراحل زنجیرۀ تأمین و تولید مواد لبنی بررسی کند. اگرچه مسئولیت اجتماعی شرکتی تعهدی به کل جامعه و محیط‌زیست است، اما چوپانی‌ها تصمیم گرفتند در ابتدا اقدامات خود را از توانمندسازی و آموزش نیروهای داخلی به‌عنوان اولین ذی‌نفعان بلاواسطۀ خود و همچنین بهبود شرایط شرکت آغاز کنند. بااین‌وجود، آن‌ها تعهد خود به حوزه‌های اقتصاد، اجتماعی و محیط‌زیست را نیز از یاد نبردند و برای کار در این حوزه‌ها نیز برنامه‌ریزی‌های بلندمدتی انجام داده‌اند. در همین ارتباط با «لیلا صادقی‌تبار»، رئیس واحد پایداری و مسئولیت اجتماعی شرکت چوپان به گفت‌وگو نشستیم. او در این گفت‌وگو دربارۀ فعالیت‌های دوسالۀ واحد پایداری و مسئولیت اجتماعی چوپان و برنامه‌های آیندۀ این شرکت برای مدیریت پسماند، کاهش مصرف انرژی و راه‌اندازی کمپین‌های آموزشی برای مصرف‌کنندگان صحبت کرد و از انتشار اولین گزارش پایداری چوپان که به‌نوعی اولین گزارش پایداری در شرکت‌های صنایع غذایی در ایران به شمار می‌رود، خبر داد.