بایگانی مطالب برچسب: مدیریت بحران

چشم‌انداز بحران آب تهران؛ زیر تیغ خشکسالی و بی‌برنامگی

راه برون‌رفت تهران از تشنگی

سخنان اخیر مسعود پزشکیان، رئیس‌جمهور، درباره ضرورت جیره‌بندی آب در تهران، موجی از واکنش‌ها میان کارشناسان و شهروندان راه انداخت. بسیاری از تحلیلگران حوزه آب، این سخنان را نشانه‌ای از جدی‌شدن بحران آبی پایتخت می‌دانند و معتقدند تصمیم به جیره‌بندی هرچند تلخ، اما اجتناب‌ناپذیر است. از سوی دیگر، برخی نیز بر ضعف مدیریت منابع، نبود شفافیت و تأخیر در اطلاع‌رسانی تأکید دارند. مجموعه زیر بازتاب دیدگاه‌ها و تحلیل‌های کارشناسان درباره سخنان رئیس‌جمهور و چالش‌های پیش‌ روی تهران در مواجهه با بحران کم‌آبی است.

یادی دوباره از فداکاران جنگل

|پیام ما| نام اعضای خانواده بهزادی؛ یعنی «ناصر»، «رضا» و «حامد» که در آتش‌سوزی تنگه «هایقر» جان سپردند و «حمید مرادی»، «چیاکو یوسفی» و «خبات امینی» جان‌باختگان آتش‌سوزی کوه آبیدر، و همین‌طور «اسماعیل کریمی» جنگلبان سوخته در شعله‌های آتش کامیاران، «محمدجواد مختاری» فعال محیط‌زیستی که برای مهار آتش منطقه «فهیلان» جانش را فدا کرد و «مصطفی عبداللهی» که در اطفای حریق بام خرم‌آباد به کمک نیروهای منابع‌طبیعی شتافت و جان سپرد، یک بار دیگر به میان آمده است. آنها که ۹ نفر از نیروهای حفاظتی و اعضای تشکل‌های مردم‌نهاد استان‌های کردستان، فارس و لرستان هستند، از سوی سازمان منابع‌طبیعی و آبخیزداری «فداکار خدمت» شناخته شدند.

فناوری در خدمت تاب‌آوری میراث‌فرهنگی در برابر بحران‌ها

ایران زمستان هم تشنه می‌ماند

پاییز به نیمه رسیده، اما هنوز از باران خبری نیست. مقامات سازمان هواشناسی هشدار می‌دهند بارش‌ها کمتر از حد نرمال خواهد بود و بارندگی‌های زمستان هم کم‌آبی‌ها را جبران نمی‌کند. «جواد طباطبایی یزدی»، دبیر انجمن علمی سیستم‌های سطوح آبگیر باران، در گفت‌و‌گو با «پیام ما» علت اصلی بحران آب را نه کاهش بارش‌ها، بلکه سوء‌مدیریت و بی‌توجهی به روش‌های بومی و سنتی در ایران خشک می‌داند. از سوی دیگر «عبدالرضا کبیری سامانی»، استاد دانشگاه صنعتی اصفهان، با اشاره به سوء‌مدیریت‌های حوزه آب به «پیام ما» می‌گوید: «راه‌های زیادی برای جبران کم‌آبی‌ها مانند تغییر روش کشاورزی و استفاده از آب‌های خاکستری در محیط شهری وجود دارد که اجرای آنها فقط اراده می‌خواهد.»

نیمی از باغ‌ها در خشکسالی سوخت

|پیام‌ما| سال آبی گذشته عنوان پنجمین سال خشک کشور و البته یکی از خشک‌ترین سال‌های ۵۰ سال اخیر را به خودش اختصاص داد. خشکسالی بی‌بدیلی که همه بخش‌های کشور به‌ویژه بخش کشاورزی را تحت‌تأثیر قرار داد. برآورد خسارت‌های بخش کشاورزی در شش ماه نخست ۱۴۰۴ نشان می‌دهد حتی پرآب‌ترین استان‌های ایران مانند چهارمحال‌وبختیاری، مادر بزرگترین رودخانه‌های کشور، نتوانستند آب مورد نیاز بخش زراعت و باغی را تأمین کنند. طبق اعلام وزارت جهادکشاورزی خشکسالی گسترده در سال زراعی جاری، با کاهش سطح کاشت و برداشت، بیش از ۴۴۰ هزار میلیارد تومان به بخش کشاورزی کشور خسارت وارد کرده است.

توسعه پایدار و تاب‌آوری: دو روی یک سکه در مدیریت بحران‌ها

فراخوانی برای تحول تهران

بیانیه‌ گروه مردمی تحول‌خواهان تهران (متشکل از کنشگران و کارشناسان شهری هم‌زمان با روز تهران و روزهای جهانی «معماری و اسکان بشر»

تاب‌آوری

سایه تهدید مکانیسم ماشه، بیش از آنکه بتواند به‌لحاظ اقتصادی جامعه ایران را تهدید کند، در حال به چالش کشیدن آمادگی روانی جامعه است. برخی از تحلیل‌های غیررسمی هشدار بحران اجتماعی می‌دهند. بااین‌حال، «غلامرضا معصومی»، استاد مدیریت بحران و سلامت در بلایا، در گفت‌وگو با «پیام ما» تأکید می‌کند که با تقویت تاب‌آوری اجتماعی از طریق آموزش عمومی و اعتمادسازی میان مردم و نهادها می‌توان نه‌تنها آسیب‌ها را کاهش داد، بلکه ظرفیت‌های جامعه را برای عبور از بحران‌ ارتقا داد.

یک اشتباه استراتژیک

فرونشست با فروچاله فرق دارد

«ناهارخوران» در برابر سیلاب‌های شهری

بارش کم‌سابقه عصر چهارشنبه (دوم مهر) در گرگان، خیابان‌های شهر را برای ساعاتی زیر آب برد، اما در همان زمان، جنگل‌های هیرکانی و پارک جنگلی النگدره باران را در آغوش کشیدند. هم‌زمان که شهر از این بارشِ بیش‌ از حد انتظار غافلگیر شده و گرفتار آبگرفتگی گسترده در معابر بود، در جنگل قطرات سنگین را آرام کردند و آب را به سفره‌های زیرزمینی سپردند. این تضاد، بار دیگر اهمیت بی‌بدیل جنگل‌ها در حفاظت از زندگی شهری را آشکار کرد.

بحران آب را فریاد بزنیم

در حوزه مدیریت بحران و مخاطرات، تفکیک روشن میان علل ریشه‌ای (مخاطره الف) و پیامدهای ثانویه یا ظاهری آن (مخاطره ب) از اهمیت حیاتی برخوردار است. یکی از خطاهای رایج در مدیریت مخاطرات، تمرکز بیش‌ازحد بر اثرات قابل‌مشاهده و فوری بحران‌هاست، درحالی‌که علت اصلی که عامل ایجاد این اثرات است، در حاشیه قرار می‌گیرد و یا کمرنگ می‌شود.