چندی پیش روزنامه «پیام‌ما» گزارشی با عنوان «هواپیمایی ماهان در بیابان لوت چه می‌کند؟» منتشر کرد که نشان می‌داد؛ بیابان لوت، این روزها در مرکز یک مناقشه جدی میان فعالان محیط‌زیست، کارشناسان میراث‌فرهنگی و برخی نهادهای اقتصادی قرار گرفته است. احداث دریاچه‌ای در منطقه گندم بریان این نگرانی را تشدید کرده که بیابان لوت از فهرست میراث طبیعی جهانی خارج شود. در گزارش پیش‌رو تلاش شده تا اطلاعات بیشتری درباره مناقشه بر سر حفاظت از «بیابان لوت» ارائه شود.

انتظار جامعه کارگری آن است که مصوبه شورای عالی کار بدون تأخیر بیشتر، ابلاغ و اجرا شود و از طرح هرگونه بازنگری که می‌تواند اعتماد شکل‌گرفته در این فرآیند را مخدوش کند، پرهیز شود.

مجری پروژه‌های نوآورانه ساتبا از افزایش قابل توجه استقبال متقاضیان نیروگاه‌های خورشیدی خانگی خبر داد و اعلام کرد از ابتدای جنگ تاکنون ۶۵۰ درخواست در پلتفرم‌های مورد تایید این سازمان ثبت شده است.

| پیام ما | سال ۱۴۰۴ برای جامعه ایران، سالی کم‌سابقه از نظر شدت و هم‌زمانی بحران‌ها بود. سالی که با مجموعه‌ای از شوک‌های سیاسی، امنیتی، اقتصادی و ارتباطی همراه شد و لایه‌های مختلف زندگی مردم را تحت‌تأثیر قرار داد. از رخدادهای دی‌ماه گرفته تا جنگ‌های کوتاه‌مدت اما پرهزینه، از تخریب زیرساخت‌ها تا قطعی‌های طولانی‌مدت اینترنت، همه‌وهمه جامعه‌ای را شکل داده‌اند که اکنون بیش از هر زمان دیگری با مفهوم «تاب‌آوری» گره‌خورده است. در چنین شرایطی، تاب‌آوری اجتماعی نه یک مفهوم انتزاعی دانشگاهی، بلکه به یک ضرورت حیاتی برای بقا، بازسازی و تداوم زندگی روزمره تبدیل شده است. بااین‌حال، به نظر می‌رسد این موضوع، آن‌گونه که باید، در اولویت سیاست‌گذاری‌های کلان قرار نگرفته و همین مسئله می‌تواند پیامدهای بلندمدتی برای جامعه به همراه داشته باشد. اکنون، در میانه آتش‌بسی شکننده و چشم‌اندازی مبهم، پرسش اصلی این است: جامعه‌ای که از این همه بحران عبور کرده، تا چه اندازه توان ادامه‌دادن دارد؟

| پیام ما | سال ۱۴۰۴ برای جامعه ایران، سالی کم‌سابقه از نظر شدت و هم‌زمانی بحران‌ها بود. سالی که با مجموعه‌ای از شوک‌های سیاسی، امنیتی، اقتصادی و ارتباطی همراه شد و لایه‌های مختلف زندگی مردم را تحت‌تأثیر قرار داد. از رخدادهای دی‌ماه گرفته تا جنگ‌های کوتاه‌مدت اما پرهزینه، از تخریب زیرساخت‌ها تا قطعی‌های طولانی‌مدت اینترنت، همه‌وهمه جامعه‌ای را شکل داده‌اند که اکنون بیش از هر زمان دیگری با مفهوم «تاب‌آوری» گره‌خورده است. در چنین شرایطی، تاب‌آوری اجتماعی نه یک مفهوم انتزاعی دانشگاهی، بلکه به یک ضرورت حیاتی برای بقا، بازسازی و تداوم زندگی روزمره تبدیل شده است. بااین‌حال، به نظر می‌رسد این موضوع، آن‌گونه که باید، در اولویت سیاست‌گذاری‌های کلان قرار نگرفته و همین مسئله می‌تواند پیامدهای بلندمدتی برای جامعه به همراه داشته باشد. اکنون، در میانه آتش‌بسی شکننده و چشم‌اندازی مبهم، پرسش اصلی این است: جامعه‌ای که از این همه بحران عبور کرده، تا چه اندازه توان ادامه‌دادن دارد؟

بیش از ۴۰ روز خاموشی

با همه دلخوری‌ها