اصطلاح توسعهٔ پایدار (Sustainable development) نخستین بار توسط باربارا وارد در اعلامیهٔ کوکویاک دربارهٔ محیط زیست و توسعه به‌ کار رفت.
بدنبال آن پس از گزارش‌های باشگاه رم و بنیاد هامرشولد به تدریج توسعهٔ پایدار در طی سال‌های دههٔ ۱۹۸۰ و از زمانی که اتحادیهٔ بین‌المللی برای حفاظت از محیط زیست و منابع طبیعی (IUCN-82)، راهبردهای جهانی از محیط زیست و منابع طبیعی با هدف کلی دستیابی به توسعهٔ پایدار را از طریق حفاظت از منابع حیاتی (زنده) را ارائه کرد، مورد توجه جدی و اساسی اندیشمندان و متفکران توسعه قرار گرفت.

آش دوغ «شاه‌طلا»

آیا باید آتش‌سوزی الیت و دلیر را به حال خود رها کرد؟

بازخوانی یک روایت خطرناک

نیروی انسانی تنها راه مهار آتش هیرکانی

|پیام ما| هنوز لکه‌هایی آتش در «الیت» می‌تازند. لاش‌برگ‌ها گرما را در زیر خود نگه داشته‌اند و با یک باد بار دیگر آتش در منطقه شعله می‌کشد. در این شرایط رئیس سازمان حفاظت محیط‌زیست از ورود دو هواپیمای تخصصی اطفای حریق و یک بالگرد از سوی دولت ترکیه برای مهار آتش جنگل الیت خبر داده و این درحالی‌است که «رسول‌‌علی اشرفی‌پور»، معاون امور جنگل سازمان منابع‌طبیعی و آبخیزداری، معتقد است ایلیوشین‌ها در نقاط صخره‌ای و با ارتفاع زیاد مانند این مناطق هیرکانی شاید به‌اندازه نیروی انسانی کاربردی نباشند. او به «پیام ما» می‌گوید همه دنبال این هستیم که خط آتش جدیدی ایجاد نشود؛ به‌محض اینکه خط آتش جدید شکل بگیرد، باید مهار شود.

تناقض امید

در سال‌های اخیر، واژه «امید» در جامعه ایران به یکی از پرکاربردترین و هم‌زمان پرابهام‌ترین مفاهیم بدل شده است؛ مفهومی که گاه همچون چراغی لرزان در دست افراد می‌درخشد و گاه به سوژه‌ای تحلیلی برای جامعه‌شناسان و پژوهشگران اجتماعی تبدیل می‌شود. در زندگی روزمره، مردم از «امید داشتن» سخن می‌گویند، اما هم‌زمان از «امیدواری سخت» و دشوار ناله می‌کنند.

نوشداروهایی پس از مرگ سهراب

مسئولیت‌های اجتماعی غیراستاندارد

قطع درختان این‌بار در خیابان عباس‌آباد تهران

شهرداری و حافظه‌زدایی از شهر

تناقض در دستورات رئیس‌جمهور