«سود پرستاری به زیانش نمی‌ارزد. برای همین است که خیلی‌ها شغلی که سال‌ها برایش زحمت کشیده‌اند را ترک می‌کنند، ترجیح می‌دهند در اسنپ و مشاغل آزاد کار کنند یا حتی خانه‌نشین شوند. بهترین حالت این است که مهاجرت کنند.» این را «مسعود»، پرستاری که ۱۲ سال در یکی از بیمارستان‌های قائمشهر فعالیت می‌کند، به «پیام ما» می‌گوید. تجربه این پرستار تنها یک روایت فردی نیست، بلکه بازتابی از وضعیت بسیاری از پرستاران ایرانی است که سال‌هاست با مشکلات ساختاری دست‌و‌پنجه نرم می‌کنند؛ از حقوق ناعادلانه و اضافه‌کاری‌های ارزان و اجباری گرفته تا فشار کاری و نبود امنیت. همین مشکلات، سال گذشته به یکی از بی‌سابقه‌ترین اعتراضات تاریخ پرستاری ایران انجامید؛ اعتراضاتی که در بیش از ۵۰ شهر کشور، با تجمع یا اعتصاب پرستاران همراه بود. از طرفی در سال‌های اخیر، آمارهای نگران‌کننده‌ای از مهاجرت پرستاران ایرانی منتشر شده که تأییدی بر وجود بحران در نظام پرستاری کشور است. در ادامه این گزارش، به مناسبت روز جهانی پرستار با گروهی از پرستاران گفت‌وگو کرده‌ایم که هر کدام در نقطه‌ای از ایران مشغول به کارند، اما روایت‌هایشان نشان می‌دهد که مشکلاتشان نه فردی، که ساختاری و مشترک است.

خبر خروج غیرقانونی داروهای سرطانی از بیمارستان شریعتی تهران و پیش‌تر جایگزینی آب مقطر به‌جای داروی شیمی‌درمانی در بیمارستان تبریز، طی روزهای اخیر به یکی از مهمترین دغدغه‌های افکار عمومی و جامعه بیماران سرطانی تبدیل شده است. ایستادن زمان برای درمان بیماران مبتلا به سرطان چه مرد یا زن، جوان، میانسال یا سالمند نه‌تنها سلامت بیمارانی را که در حساس‌ترین دوره زندگی خود نیازمند درمانی دقیق و نظارت مستمر هستند، به خطر انداخته بلکه زنگ خطر مهمی را برای نظام بهداشت و درمان کشور به صدا درآورده است.

انسولین قلمی، دارویی حیاتی که زندگی میلیون‌ها بیمار دیابتی را متحول کرده، نیازمند سیاست‌گذاری‌های مؤثر برای تأمین مستمر است

گردشگری سلامت در ایران سال‌هاست که با عزمی راسخ و نگاه رو به جلو، عقب‌عقب می‌رود! مشکلاتی که در این حوزه وجود دارد تازه نیست و تا بوده، فعالان گفته‌اند، رسانه‌‌ها نشر داده‌اند و مدیران نشنیده‌اند و حالا در دولت چهاردهم باید دید که مدیران جدید چقدر قرار است دل به کار و گوش به حرف فعالان این حوزه دهند.

سرطان پستان، شایع‌ترین سرطان در میان زنان است. طبق آمارها در دنیا از هر هشت زن، یک نفر به این بیماری مبتلاست. این سرطان با وجود شیوع زیادش، قابل درمان و پیشگیری است که شرط آن افزایش آگاهی عمومی در این مورد است. شرطی که تاکنون به‌دلیل وجود تابوها در ایران به‌اندازه کافی به آن پرداخته نشده و به کوتاه شدن عمر بسیاری از زنان سرزمین‌مان منجر شده است. «مریم سرکرده»، فلوشیپ جراحی پستان، در گفت‌وگویی با «پیام ما» در این باره توضیحاتی را ارائه کرد.

|پیام ما| در سال‌های پس از کرونا، میزان اعتراضات صنفی پرستاران دربارۀ مشکلاتی که با آن دست‌وپنجه نرم می‌کنند، بیش از پیش شد. سختی کار و کمی حقوق و همچنین شرایط سخت سیاسی‌اجتماعی و اقتصادی، باعث شد بخش زیادی از آنان پس از مشاهدۀ بی‌فایده‌بودن نتیجۀ اعتراضات خود، دیگر امید زندگی و کار در ایران را از دست بدهند و رنج مهاجرت را به جان بخرند تا در ادامۀ عمر و زندگی خویش، از سال‌ها تلاش و مهارت و تحصیل خود بهره‌ای ببرند. شاید یکی از پردرخواست‌ترین مشاغل برای مهاجرت همین پرستاران باشند. یک جست‌وجوی ساده در مورد مهاجرت ۲۰۲۴ پرستاری در گوگل، نشان می‌دهد شرایط برای رفتن به اغلب کشورها فراهم است؛ از ترکیه و آلمان گرفته تا آمریکا و حتی کشورهای کوچک و البته پردرآمد عربی. آژانس‌های مهاجرتی در ازای دریافت مبالغی، پرستاران را برای انجام این فرآیند کمک می‌کنند تا با اطلاع از حقوق کشور مقصد، راهی دیگر کشورها شوند. اگرچه معاون پرستاری وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی معتقد است، آمار مربوط به مهاجرت پرستاران در فضای مجازی صحت ندارد، اما واقعیت امروز چیز دیگری می‌گوید.

عضو هیات مدیره انجمن علمی داروسازان ایران گفت: بازار دارویی کشور در حال و آینده نیازمند یک برنامه منسجم و مدون است. محمدرضا زرگرزاده، در آستانه برگزاری بیست و یکمین همایش سالیانه انجمن علمی داروسازان ایران (۷ تا ۹ شهریور ۱۴۰۳) در هتل المپیک تهران، اظهار کرد: بازار دارویی در حال و آینده نیازمند یک برنامه منسجم و مدون است که در آن نیازها و نحوه پاسخگویی به نیازها و همچنین تأمین منابع آن در یک چارچوب مشخص زمانی صورت گیرد.