بایگانی مطالب برچسب: زاگرس
چرا حفاظت از زاگرس برای سفره مردم ضروری است؟
حفاظت از جنگلهای زاگرس فراتر از یک موضوع زیستمحیطی، ستون اصلی امنیت غذایی و پایداری کشاورزی در ایران است. مقامات اجرایی لرستان با تأکید بر نقش حیاتی این پهنه طبیعی در تأمین آب شیرین و معیشت جوامع محلی، هشدار دادند که تخریب منابع طبیعی زاگرس، تولید محصولات کشاورزی و سلامت نسلهای آینده را بهشدت تهدید میکند.
بازگشت سنجاب ایرانی به طبیعت پاوه
یک سنجاب ایرانی پس از تیمار تخصصی و اطمینان از سلامت کامل، در زیستگاه طبیعی خود در منطقه حفاظتشده «بوزین و مرخیل» پاوه رهاسازی شد. این اقدام که با همکاری یک شهروند دوستدار طبیعت صورت گرفت، بار دیگر نقش کلیدی مشارکتهای مردمی در صیانت از تنوع زیستی منطقه زاگرس را یادآور شد.
آتشسوزی منطقه حفاظتشده شیمبار اندیکا مهار شد
مدیرکل حفاظت محیط زیست خوزستان از مهار کامل آتشسوزی در منطقه حفاظتشده شیمبار اندیکا خبر داد و اعلام کرد این حریق پس از چندین ساعت عملیات نیروهای یگان حفاظت، آتشبانان و مشارکت جوامع محلی خاموش شد. برآورد اولیه نشان میدهد حدود ۲۰ هکتار از عرصههای این منطقه تحت تأثیر آتش قرار گرفته است.
گردشگری آبی ایران چرا هنوز به ظرفیت واقعی خود نرسیده است؟
رئیس گروه گردشگری ماجراجویانه سازمان ملی استاندارد با تأکید بر اینکه گردشگری آبی ایران هنوز در آغاز مسیر توسعه قرار دارد، گفت: با وجود هزاران کیلومتر خط ساحلی، رودخانههای خروشان، تالابها و جزایر متعدد، این بخش از گردشگری کشور همچنان سهم اندکی در اقتصاد سفر دارد و برای رشد آن به استانداردسازی، سرمایهگذاری و مدیریت پایدار نیاز است.
چشمه «کیهنی دروزن» در کبیرکوه ایلام؛ چشمهای کارستی با جریان متناوب و نامی برگرفته از باور محلی
چشمه «کیهنی دروزن» در ارتفاعات کبیرکوه ایلام، یکی از پدیدههای طبیعی شاخص این منطقه است که بهدلیل جریان متناوب و قطع و وصل ناگهانی آب، در میان مردم محلی به «چشمه دروغگو» شهرت یافته است. این چشمه کارستی در یکی از بکرترین بخشهای زاگرس میانی قرار دارد و رفتار ویژه آن، نتیجه مستقیم ساختار زمینشناختی و اقلیم خاص کبیرکوه است.
بارندگیهای پربازده کرمانشاه، تهدیدی خاموش برای تابستان شد
افزایش چشمگیر بارندگیها در کرمانشاه و رشد بیسابقه پوشش گیاهی، اگرچه نویدبخش احیای اکوسیستمهای جنگلی است، اما کارشناسان نسبت به تبدیل این مواهب طبیعی به «سوخت فشرده» برای آتشسوزیهای تابستانه هشدار دادهاند؛ بحرانی که به دلیل سهم ۹۵ درصدی عامل انسانی در حریقها، نیازمند بسیج همگانی و مدیریت علمی است.
بهرهکشی از «هیرکانـــــی» را عادیسازی نکنید
«برداشت درختان شکسته و افتاده از هیرکانی» بر اساس تبصره یک ماده ۳۶ برنامه هفتم توسعه، این روزها با مخالفتهای گستردهای هم در میان کنشگران محیطزیست مواجه شده و هم انتقاد جمع زیادی از اساتید دانشگاه را به همراه داشته است. در همین زمینه کانون آسیبهای اجتماعی دانشگاه تهران نشست هماندیشی تشکلهای مردمنهاد و کنشگران محیطزیست را با عنوان «جنگلداری بهرهکشانه یا جنگلبانی امنیتساز» را در باغموزه «نگارستان» برگزار کرد. نشستی که در آن مدیران سازمان منابع طبیعی و منتقدان این طرح در کنار هم قرار گرفتند و استدلالهایشان را مطرح کردند.
در آغـــــــوش زاگرس
زاگرس در انتظار فصل آتش
بارشهای گسترده در غرب ایران، «دریاچه ارومیه»، «سراب نیلوفر» و سایر تالابهای شمال غرب ایران را پر آب کرده، در جنوب زاگرس هم بارشها، باعث سبزشدن پهنههای زاگرس شده، بااینحال همین بارشها یک نگرانی هم به وجود آورده، احتمال حریقهای گسترده در فصل گرم سال! این نگرانی زمانی بیشتر میشود که فعالان و کنشگران محیطزیست درباره هر گونه برنامه سازمان منابع طبیعی برای اطفای حریق در این محدوده ابراز بیاطلاعی میکنند.
زاگرس؛ جغرافیای آتش و انکار
«توان ما بریده، همه آسیب دیدهایم، چشمم را از دست دادم، مهره کمرم آسیب دید، ماهیچه شکمم پاره شد، ریههایم آسیب دید، چیزی از من و ما نمانده. بیتفاوتی دولت و قوه قضاییه ما را میکشد.» اینها را کیان یزدانپور از فعالان محیطزیست نورآباد ممسنی میگوید. زاگرس امسال، سال پرحریقی را تجربه کرد. در نورآباد ممسنی ۱۵۰ مورد حریق داشتند. در کوهمره سرخی هم سالار اسفندیاری فعال محیطزیست، تنها در سال ۱۴۰۴، درگیر ۶۰ آتشسوزی در زاگرس بوده است. بیعملی سازمانهای متولی توان او را هم گرفته، اینکه مردم هر بار حریق را خاموش کنند و باز آتش زبانه بکشد.
جنگلداری اجتماعی زاگرس نمایشی بیسناریو، بدون کارگردانی
«تنگ دیل»، شاهد مرگ بلوطها
«البرز زارعی» بعد از خاموش کردن آتش «خامی» در خردادماه سال ۹۹، به کوه دیل رفت. خودش تعریف کرده بود که «داخل دیوارهای گیر کردم. آتش از پایین زبانه کشید و آمد سمت من. هیچ راه فراری نداشتم. همانجا ماندم و سوختم.» او در دشت دیل سوخت، در میان بلوطها و بادامها. دو هفته جسم عفونتکردهاش در بیمارستان برای زنده ماندن تلاش کرد، اما نشد. او برای حفظ درختان تنگ دیل کهگیلویهوبویراحمد جانش را به آتش داد، همان جایی که حالا میخواهند با جادهسازی درختانش را نابود کنند و محلیهایش نام البرز از دهانشان نمیافتد: «البرز برای حفظ درختان اینجا جانش را داد، حیف!». این پوشش گیاهی متراکم بعد از تونلی است که برای روان شدن تردد بین گچساران تا روستای دیل و چرام کشیده شده، اما فعالان میگویند نیازی به عریض کردن جاده در خروجی تونل نیست؛ آنهم در منطقه حفاظتشده. بهانه فعلی اما ملی بودن این طرح است و حمایت نماینده مردم گچساران در مجلس بدون توجه به اثرات مخرب محیطزیستی و بیتوجهی ادارهکل محیطزیست استان به این تخریب، نگرانیها را چندین برابر کرده است.
