غذا با یک بیل بلند هم‌ زده و با همان بیل به ظرف دیگری منتقل می‌شود. آشپزان با کلا‌ه‌های توری و لباس‌های سفید و سرمه‌ای متوجه دوربینی که حرکاتشان را ثبت می‌کند، نیستند. برخی منابع خبری گفته‌اند این تصویر متعلق به دانشگاهی در مشهد است. ویدئو، دانشجویان بسیاری را عصبانی کرده است. دانشجویانی که هر از چندی به کیفیت و نحوه آماده‌سازی غذای سلف دانشگاه معترض‌اند و این تصویر شاهدی بر اعتراض‌هایشان است. برخی از فعالان صنفی دانشگاه‌ها در گفت‌وگو با «پیام‌ ما» تأیید می‌کنند تجربه مسمومیت غذایی بعد از خوردن غذای دانشگاه را داشته‌اند. یکی از مسئولان وزارت علوم هم می‌پذیرد که کیفیت غذای سلف مطلوب نیست و می‌گوید این وزارتخانه حالا برای تأمین تغذیه دانشجویان فکر تازه‌ای دارد.

|پیام ما| در سال‌های اخیر، خرید لباس‌های دست‌ دوم رو‌به‌افزایش است و ایران هم مستثنا از این ماجرا نبوده. مسیری که پیش‌تر به‌عنوان راه‌حلی اقتصادی برای برخی اقشار جامعه شناخته می‌شد، حالا به انتخابی آگاهانه و نشانه‌ای از یک سبک زندگی پایدار تبدیل شده است. در مواجهه با آسیب‌های محیط‌زیستی ناشی از صنعت مد سریع (Fast Fashion)، بسیاری از مردم ترجیح می‌دهند با خرید لباس‌های کارکرده، مصرف منابع‌طبیعی را کاهش دهند، تولید زباله‌های نساجی را کنترل کنند و ردپای کربنی خود را کوچک‌تر کنند. اما این روزها که بازار لباس‌های دست‌ دوم حسابی داغ شده، برندهای بزرگ فست‌فشن هم نمی‌خواهند از این قافله عقب بمانند و برندهایی چون «زارا» و «شین» هم وارد این کمپین شده‌اند که ماهیتشان کاملاً با رویکرد خرید لباس‌های دست‌دوم متفاوت است.

«حسین سیمایی صراف»، وزیر علوم، در حالی از مهاجرت ۱۲ هزار پژوهشگر علمی طی ۱۰ سال خبر داد که حدود دو سال است آمارهای رسمی از میزان مهاجرت نخبگان منتشر نمی‌شود. برخی از مسئولان مانند مدیران نظام سلامت از کاهش مهاجرت در میان پزشکان و پرستاران خبر می‌دهند، اما «محمد شریفی‌مقدم» دبیرکل خانه پرستار کشور، به «پیام ما» اعلام کرد این آمار نمی‌تواند درست باشد.

کمبود و بی‌عدالتی در توزیع واکسن آنفلوآنزا در فصل تزریق آن، به سیاق سال‌های گذشته دوباره نمود پیدا کرده است. «هادی احمدی»، عضو هیئت‌مدیره انجمن داروسازان ایران، از نبود این واکسن در قفسه داروخانه‌ها و نشت آن در مطب پزشکان با قیمت دوبرابری و عدم برابری قیمت‌های مصوب برای واکسن‌های وارداتی و داخلی خبر داد. این درحالی‌است که «مهدی پیرصالحی»، رئیس‌سازمان غذا و دارو، بر منطقی شدن قیمت واکسن‌های داخلی و خارجی تأکید کرد. همچنین «محمد هاشمی»، سخنگوی این سازمان، در گفت‌وگو با «پیام ما» ضمن تأیید دشواری دسترسی به این واکسن قیمت بالای آن را ناشی از قیمت روز ارز دانست.

یک مرکز درمانی در تهران با وجود تصریح قانون، از تحویل جسد بیمار متوفی به خانواده او به‌دلیل عدم تسویه‌حساب امتناع کرد تا ثابت کند میت هم روی زمین می‌ماند و بیمارستان‌ها هم می‌توانند گروگانگیری کنند. این درحالی‌است وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی در بخشنامه‌های متعددی تأکید دارد تحویل جسد بیمار فوت‌شده به خانواده، نباید به‌دلیل بدهی بیمار یا تسویه‌حساب مالی به تأخیر بیفتد. هزینه‌های درمانی باید از طریق مجاری قانونی وصول شود.

تکلیف طالبان با زنان روشن است: حتی اگر مرده باشی، حتی اگر خروارها خاک و گِل روی سرت ریخته باشد، حتی اگر باران ببارد و معلوم نباشد جنازه‌ات هم چه سرنوشتی پیدا می‌کند، کسی تو را، احتمال زنده‌ماندنت و جنازه‌ات را در نظر نمی‌گیرد، چون امدادگر زنی نیست تا تو را بیرون بیاورد. مجروح و زخم‌‌خورده باشی هم کسی به دادت نمی‌رسد؛ چون طبیب و پرستار زن در کار نیست و قانون و شرع در افغانستان برای همه این موارد تکالیف روشنی دارد. در ولایات زلزله‌زده «ننگرهار» و «کنر» نبود امدادگر یا نیروی پزشکی زن باعث شده است تعداد زیادی زن (که آمار دقیقشان معلوم نیست)، همچنان زیر آوار نزدیک به صد درصدی روستاها باقی بمانند. اگر پدر، پسر یا برادری از خانواده زنده مانده باشد، برای بیرون کشیدنشان تلاش می‌کند و اگر نه، سرنوشتشان معلوم نیست. روایت پزشکان و فعالان اجتماعی افغانستان در گفت‌وگو با «پیام‌ما» با گذشت شش روز از زلزله مهیب شرق این کشور می‌گوید که نه‌فقط زنان بلکه کودکان و مردان نیز در کمبود آب، غذا، دارو، ادوات بهداشتی و حتی چادری برای اسکان، روزهای بغرنجی را می‌گذرانند. سازمان‌های بین‌المللی در مورد احتمال شیوع بیماری و سوءتغدیه در این مناطق هشدار می‌دهند، طالبان اما تصاویر و خبرهای امدادرسانی مطلوب خود را منتشر می‌کند.

«نحوه پذیرش دانشجوی پزشکی در سال جاری، مردم بلوچستان و هرمزگان را به شهروندان درجه دو تبدیل خواهد کرد». این هشدار اخیر «اردوان بهرامی»، رئیس کمیته پزشکی خانواده انجمن پزشکان عمومی کشور، است که به جدالی چندساله میان سیاستگذاران و کارشناسان حوزه سلامت اشاره دارد: چگونه می‌توان کمبود پزشک در مناطق محروم را جبران کرد؟ در نگاه اول شاید این جمله بهرامی مبالغه‌آمیز به‌نظر برسد؛ مگر می‌شود تصمیمی آموزشی یا اداری، ناگهان شهروندانی را «درجه دو» کند؟ اما وقتی به روند پذیرش دانشجویان پزشکی در سالیان اخیر نگاه می‌کنیم، تصویری روشن‌تر و نگران‌کننده‌تر رخ می‌نمایاند.