بایگانی مطالب برچسب: توسعه پایدار

اصطلاح توسعهٔ پایدار (Sustainable development) نخستین بار توسط باربارا وارد در اعلامیهٔ کوکویاک دربارهٔ محیط زیست و توسعه به‌ کار رفت.
بدنبال آن پس از گزارش‌های باشگاه رم و بنیاد هامرشولد به تدریج توسعهٔ پایدار در طی سال‌های دههٔ ۱۹۸۰ و از زمانی که اتحادیهٔ بین‌المللی برای حفاظت از محیط زیست و منابع طبیعی (IUCN-82)، راهبردهای جهانی از محیط زیست و منابع طبیعی با هدف کلی دستیابی به توسعهٔ پایدار را از طریق حفاظت از منابع حیاتی (زنده) را ارائه کرد، مورد توجه جدی و اساسی اندیشمندان و متفکران توسعه قرار گرفت.

نجات از شهرهای داغ و آسمان‌های خاکستری

هیچ‌کس نمی‌خواهد گرمای سوزان در تابستان و آلودگی شدید هوا در زمستان را تجربه کند. اما واقعیت تلخ این است که در کلان‌شهرهایی مثل تهران، این دو پدیده به یک بحران غیرقابل‌انکار تبدیل شده‌اند. این پدیده‌ها ناشی از بی‌توجهی به نبود فضاهای سبز، ظهور ساختمان‌های سر به فلک کشیده و خیابان‌های آسفالت شده است که دما را در شهرها به طرز چشم‌گیری افزایش می‌دهد و باعث کاهش کیفیت هوای شهری می‌شود. به همین دلیل است که در سال‌های اخیر پژوهشگران و طراحان شهری به میدان آمده‌اند تا با بهره‌گیری از استراتژی‌های نوین طراحی پایدار بر چالش‌های این بحران که «جزایر گرمایی در شهرها» نامیده می‌شود، فائق آیند. پریسا کلوس، معمار و طراح شهری در آلمان سال‌ها است که در این زمینه مطالعه و فعالیت می‌کند. او که مدرک فوق دکترای خود را از دانشگاه برلین گرفته در سال ۲۰۱۳ شرکت Resilient Urban Planning and Development را در آلمان تأسیس کرده است و هم‌اکنون به‌عنوان مدیر اجرایی این شرکت فعالیت می‌کند. کلوس در گفت‌وگو با روزنامه «پیام ما» در مورد چالش‌ها و فرصت‌های پیش‌ روی شهرها در مواجهه با پدیده جزایر گرمایی، اینورژن و همچنین راهکارهای ممکن برای ایجاد فضاهای پایدار در فضاهای شهری صحبت کرده است.
کاهش اثرات جزایر گرمایی در کلانشهرها در گفت‌وگو با پریسا کلوس، معمار و طراح شهری در آلمان؛

شهر مصدر؛ الگویی برای توسعه پایدار در دل بیابان

وفاق ملی و توسعه پایدار: راهی به‌سوی پیشرفت و رفاه اجتماعی

از سوختن تا ساختن؛ تبدیل لیف خرما به محصولات کاربردی

«رُگ‌بافی» به‌وسیله طناب‌هایی شکل می‌گیرد که سابقه چندصدساله دارند. بم را به‌جز خاطره تلخ زلزله ویرانگرش به ارگ قدیمی و خرماهای مضافتی‌اش می‌شناسند، اما می‌شود بم را با یک هنر هم به‌خاطر آورد.

توجه به سلامت و آموزش یا بی‌توجهی به محیط‌زیست

مسئولیت‌های اجتماعی شرکتی در ایران با چالش‌های بسیاری همراه است که شاید بتوان اساسی‌ترین آنها را نبود رویکرد حرفه‌ای و تخصصی و برخوردهای سلیقه‌ای با این مبحث است. متأسفانه، مقوله‌ای که اساساً توسعه‌محوراست با رفتارهای نسنجیده و غیرحرفه‌ای به میدانی برای سبزشویی، سفیدشویی و رانت و فساد بدل شده است. به‌نظر می‌رسد اکنون در دولت چهاردهم تلاش بر این است که رویه مسئولیت اجتماعی شرکتی در شرکت‌های دولتی اصلاح شود و از بودجه‌های کلانی که در این مسیر به هرز می‌رود، استفاده بهینه به‌عمل آید. اما این نگرانی وجود دارد که استفاده دولت از منابع مسئولیت اجتماعی شرکت‌ها مانع فعالیت‌های اصلی آنها برای رفع آسیب‌های وارده به محیط‌زیست و جامعه محلی شود. با‌توجه‌به وضعیت آلایندگی صنایع بزرگ دولتی، همچون صنایع نفت، پتروشیمی و معادن، باید تلاش برای رفع یا کاهش آلایندگی در اولویت این صنایع قرار بگیرد، اما با برنامه‌هایی که دولت به صنایع ابلاغ می‌کند، این نگرانی وجود دارد که اجرای برنامه‌های دولت نه‌تنها در اولویت CSR صنایع دولتی قرار گیرد که حتی به تنها اقدام مسئولانه این شرکت‌ها تبدیل شود.

زنده شدن «هامون» تک‌عاملی نیست

بپذیریم که مدیریت یکپارچه و نگاه جامع‌نگر در مسئله آب نداریم و علی‌رغم دهه‌ها شکست در مدیریت منابع آب، همچنان تفکر توسعه آب‌محور و افزایش طرح‌های کشاورزی در کشور وجود دارد. ما نیاز داریم برای حل مسئله‌هایی که پیچیده است و بازیگران مختلف در آن وجود دارد، تعامل داشته باشیم، بده‌وبستان کنیم، امتیاز بدهیم و امتیاز بگیریم. مسائلی ازاین‌دست با شعار قابل‌حل نیستند، البته اگر امید به توسعه و روزهای خوش سیستان وجود دارد. امروز روز خوش سیستان نیست،‌ کمااینکه دهه‌هاست مردم این منطقه روز خوشی نداشتند و شرایط سخت زندگی بارها مردم را به مهاجرت و حاشیه‌نشینی در سایر شهرها و استان‌ها وادار کرده‌ است. اما تقلیل مسئله به مقصر جلوه دادن کامل طرف افغانستان، همچنان که این روزها می‌بینیم، اشتباه است. اینها بخشی از گفته‌های «کامیار پهلوان»، کارشناس ارشد بخش آب، است که قریب به ۲۰ سال را در سیستان زندگی کرده است. پهلوان رئیس کمیته تخصصی سدهای پسماند کمیته ملی سدهای بزرگ ایران و نماینده ایران در کمیته تخصصی سدهای پسماند کمیسیون بین‌المللی سدهای بزرگ (ICOLD) است.

اعتماد، مشارکت و مسئولیت اجتماعی؛ سه ضلع مثلث توسعه پایدار

احداث 1300 مگاوات نیروگاه تجدیدپذیر گامی بزرگ به سوی انرژی پاک

مدیر طرح جامع برق و توسعه نیروگاه‌های شرکت ملی صنایع مس ایران، علی فهیمی، در گفتگویی با «پیام ما»، از برنامه‌ریزی برای احداث ۱۳۰۰ مگاوات نیروگاه تجدیدپذیر خبر داد. این پروژه‌ها که به همت شرکت متمم (شرکت مهندسی و توسعه صنایع ملی مس ایران) در حال انجام است، به عنوان یک اقدام مهم در راستای تامین انرژی پایدار و پاک برای مجتمع های تولیدی شرکت ملی صنایع مس ايران در نظر گرفته شده است.

پروژه‌های خاتون‌آباد و بنه‌یکه الگویی برای توسعه پایدار در صنایع

شرکت کرچنر سولار گروپ ایرانیان با بهره‌گیری از مجموع بیش از ۸۶ سال تجربه دو شرکت ایران تابلو و KSG و بااستفاده از دانش فنی و تجهیزات روز دنیا، بهترین و پربازده‌ترین راهکارها را با توجیه اقتصادی بالا به سرمایه‌گذاران در پروژه‌های نیروگاه خورشیدی ارائه داده است و خدمات مطالعات امکان‌سنجی و برآورد اقتصادی، اجرای کلید در دست شامل مهندسی، مشاوره، تأمین تجهیزات، اجرا و خدمات گسترده پس‌از‌فروش را باتوجه‌به در نظر گرفتن شرایط جغرافیایی محل پروژه در اختیــــــار متقاضیان قرار می‌دهد.

باکو و پکن، شریک استراتژیک انرژی‌های تجدیدپذیر

آذربایجان و چین در حال ایجاد کریدور سبز برای صادرات انرژی تجدیدپذیر به اروپا با سرمایه‌گذاری‌های مشترک در پروژه‌های انرژی پایدار هستند

باخت به تاریخ

در سال‌های اخیر، پروژه‌های عمرانی و ساخت‌وسازهای کلان در ایران رشد چشمگیری داشته‌اند، اما این رشد و توسعه در بسیاری از موارد با تخریب و آسیب‌های جدی به بافت‌های تاریخی و میراث فرهنگی همراه بوده است. تخریب بناهای تاریخی در بسیاری از شهرهای کشور به یکی از بحران‌های جدی تبدیل شده است که درصورت بی‌توجهی به آن، هویت فرهنگی و تاریخی این مناطق به‌طور کامل از بین خواهد رفت. تهران، اصفهان، شیراز و دیگر شهرهای تاریخی کشور شاهد این آسیب‌ها بوده‌اند که به‌دلیل بی‌توجهی به مسائل حفاظتی، خسارت‌های جبران‌ناپذیری را بر میراث فرهنگی تحمیل کرده است. در این گزارش، باتوجه‌به اهمیت و فجایع حاصل از پروژه‌های عمرانی، به گفت‌وگو با سه کارشناس برجسته در این حوزه پرداخته‌ایم تا نظرات آنان را درباره وضعیت کنونی و آسیب‌های جدی که این پروژه‌ها به بافت‌های تاریخی وارد کرده‌اند، بررسی کنیم.

جای خالی کرم تاریکی در مدیریت پسماند ایران