بایگانی مطالب برچسب: جنگ

مسئولیت اجتماعی در روزهای پساجنگ

| پیام ما | درحالی‌که بخشی از زیرساخت‌ها و معیشت مردم در جریان جنگ آسیب‌دیده، شرکت‌های بزرگ صنعتی و معدنی که از گزند مستقیم درگیری‌ها مصون مانده‌اند، اکنون در موقعیتی قرار دارند که می‌توانند فراتر از نقش اقتصادی خود، به بازیگرانی مؤثر در بازسازی اجتماعی و تقویت تاب‌آوری جوامع محلی بدل شوند.

زیستن در زمانه ناپایدار

«جامعه معاصر در بستر تنش‌های پیوسته شکل می‌گیرد؛ بقای آن نه نتیجه گریز، که حاصل توانایی بازاندیشی مداوم در وضعیت و سامان‌دادن به نیروهایی است که آن را در آستانه فرسایش یا تحول نگاه می‌دارند.» این چشم‌انداز «زیگمونت باومن»، جامعه‌شناس لهستانی، تصویری روشن از وضعیت کنونی جامعه ما ارائه می‌دهد. در جهانی که سایه جنگ و بحران، چون ابری تیره، آسمان زیستن را پوشانده و تنش، همچون نبضی نامنظم، در رگ‌های زندگی جاری است، پرسش اساسی این است؛ چگونه می‌توانیم به شکلی معنادار به زندگی ادامه دهیم؟

بازگشت گالری‌ها

هفته‌ها است که گالری‌های پایتخت در روزهای جمعه میزبان نمایشگاهی نبوده‌اند. وقایع دی‌ماه سال گذشته و آغاز جنگ از نهم اسفندماه، برنامه‌های گالری‌ها را تعطیل کرد. هرچند که پیش از آن هم اقتصادِ گالری‌ها، از جنگ ۱۲ روزه آسیب دیده بود. حالا با آتش‌بس دوهفته‌ای که اعلام شده برخی از آنها مجدداً فعالیت خود را ازسرگرفته‌اند. گالری «دنا» یکی از آنهاست که روز جمعه (۲۸ فروردین) میزبان نمایشگاه گروهی «هنرمند در جنگ» شد.

تأملی بر وجدان جمعی و جنایت جنگی

در دورانی که سایه جنگ، زندگی هم‌وطنانمان را فراگرفته، انتشار اخباری مبنی بر تخریب آثار تاریخی و حفاظت از آنچه باقی مانده، پرسش‌هایی را برمی‌انگیزد. این پرسش‌ها اغلب در تضادی دردناک میان بقای جمعی و حفظ میراث‌فرهنگی شکل می‌گیرد. در شرایطی که جان انسان‌ها در خطر است و جامعه در سوگ عزیزان خود فرورفته، اولویت‌بخشی به آسیب‌های یک بنای تاریخی چه جایگاهی دارد؟ چرا در بحبوحه چنین بحرانی، دغدغه‌های فرهنگی باید مطرح شوند؟ اظهارنظر برخی از مسئولان در این وضعیت، همچنین، اثربخشی اقدامات پیشین آنان در حوزه حفاظت از میراث‌فرهنگی را زیر سؤال می‌برد و ما را با این پرسش مواجه می‌کند که آیا تا کنون از تمام آثار به‌درستی حفاظت شده است که حالا بخواهیم با نصب «سپر آبی» اقدامات نمادین انجام دهیم؟! در واقع، این پرسش فراتر از خسارات مادی است؛ ما باید بدانیم که آیا آسیب به این میراث، تنها یک تخریب فیزیکی است یا نوعی تعرض به وجدان جمعی یک ملت که می‌تواند در قالب یک «جرم» تعریف شود؟

انسان‌هایی که تاب آوردند

جنگ چقدر زمیــــــــــن را گرم کرد؟

بهای اقلیمی جنگ علیه ایران برای اتمسفر زمین چقدر تمام شد؟ سنجش میزان انتشار کربن در چنین درگیری گسترده‌ای، فراتر از شمارش ساده تعداد موشک‌های شلیک‌شده یا تانکرهای منهدم‌شده است. اکنون این پرسش مطرح است که چگونه باید «کربنِ حاصل از نبرد» و «اختلال در چرخه‌های کلان انرژی» را مقایسه کرد؟ از یک سو، شعله‌های سرکش آتش در پالایشگاه‌ها و مصرف سرسام‌آور سوخت جت در جنگنده‌ها، حجم عظیمی از دی‌اکسیدکربن را روانه جو می‌کند؛ اما از سوی دیگر، توقف اجباری غول‌های اقیانوس‌پیما در تنگه هرمز و جابه‌جایی‌های جمعیتی، پارامترهایی هستند که محاسبات آلایندگی را با چالش روبرو می‌کنند. اما آیا سکونِ اجباریِ بخشی از صنعت، واقعاً به معنای کاهش انتشار است یا تنها جرقه‌ای برای بازگشت به سوخت‌های کثیف‌تری چون زغال‌سنگ در گوشه‌ای دیگر از جهان؟ در میانه این میدانِ دودآلود، شناختِ متغیرهایی که گاه به‌صورت متناقض باعث کاهش یا جهشِ ناگهانی آلایندگی می‌شود، تنها راه برای فهم عمقِ فاجعه‌ای است که شاید سال‌ها پس از خاموشیِ جنگ، اثرات خود را در گرمایش جهانی نشان دهد.

مجالی برای تقویت تعامل پایدار با جوامع محلی

مروری بر مسئولیت اجتماعی شرکت‌های حوزه انرژی در زمان جنگ

توهم بازسازی طبیعت

«واژه دوباره‌ساختن برای طبیعت توهمی است که ما را از پیشگیری بازمی‌دارد.» این گفته دکتر سید محمود قاسم‌پوری از اعضای شورای راهبری سازمان حفاظت محیط‌زیست است که به مدت ۳ دهه در حوزه مسائل محیط‌زیست ایران فعالیت دارد. او عضو هیئت‌علمی «دانشگاه تربیت‌مدرس» در گرایش تنوع زیستی و حفاظت زیستگاه‌ها است و از دهه گذشته بر روی اکوسیستم‌های ساحلی خلیج‌فارس و جزایر آن پژوهش می‌کند. در این گفت‌وگو، به بررسی تأثیرات جنگ ۴۰ روزه اخیر و بحران‌های اجتماعی بر حفاظت از محیط‌زیست ایران پرداخته‌ایم.