پس از آن‌که شرکت آب منطقه‌ای استان فارس اعلام کرد که با توجه به شرایط خشکسالی، آبی برای رها کردن و نجات فلامینگوهای در نمک مانده تالاب بختگان ندارد، مسئولان محیط زیست، جوامع محلی و فعالان تشکل‌های مردم‌نهاد دست به کار شدند تا آب حیات و تداوم زندگی روی پر و بال فلامینگوها بریزند.
به گزارش ایرنا، انتقال آب از چاه‌های کشاورزی، کندن مجرا و انتقال آب با لوله‌گذاری از سرچشمه‌های بختگان به محل کلنی فلامینگوها و جستجوی آب در آبخوان‌های پیرامون بختگان، آمادگی برای جابجایی جوجه‌ها و بردن آن به استخرهای کشاورزی و امید به کوچ زودهنگام فلامینگوها راهکارهایی بود که امید را در دل دوستداران محیط زیست برای نجات فلامینگوها زنده نگه داشت.
در روزهای گذشته با صدها متر لوله‌گذاری از روستاها و چاه‌های کشاورزی پیرامون بختگان کار انتقال آب به این تالاب خشکیده آغاز شده است، دوستداران محیط زیست آستین همت بالا زدند و در حالی که تا زانو در نمک و شوره‌زار بختگان فرو رفته اند در تلاشی حتی در دل شب‌های تاریک موتور پمپ‌ها را روشن کردند تا صدها متر آب را به دل شوره‌زار بختگان بیاورند. بهمن ایزدی، فعال محیط زیست با یادآوری تحمل مشکلات عبور از کویر نمک گفت: «بالاخره به زیستگاه‌های متعدد فلامینگوها رسیدیم اما از بال‌های آتشین و صدای روح بخش‌شان خبری نبود. از تخم‌های به گِل نشسته در لانه‌ها معلوم بود که فلامینگوهای بالغ با مواجه شدن با شرایط خشک دریاچه حدود یک ماه پیش تخم‌ها و جوجه‌هایشان را رها و مهاجرت را به ماندن در شوره‌زار یاس بختگان ترجیح داده بودند.»
او ادامه داد: «براساس تصمیم جمعی کارشناسان، تنها راه موجود در فرصت اندک پیش رو، تهیه خوراک متناسب با رژیم غذایی جوجه‌ها و استقرار استخرهای کم‌عمق آب شیرین بود. این راهکار با حمایت مالی گنجه پشتیبان زیست‌بوم در اسرع وقت انجام و تجهیزات مورد‌نیاز با همیاری بومیان بِسترُم چشمه‌انجیر و محیط‌بانان بختگان به دامنه کوه مَنَک خشک حمل شد. در روزهای گذشته برای مشخص شدن مکان جدید آنها، با هواپیما گشت‌زنی صورت گرفت و برای انتقال آب از تلمبه‌های کشاورزی کرانه‌های غربی دریاچه از جمله از روستای دستجرد به نقاط احتمالی تجمع جوجه‌ها بیش از سه کیلومتر لوله‌گذاری شد.»