یعقوب محمدی‌فر، استاد گروه باستان‌شناسی دانشگاه بوعلی‌سینا و سرپرست فصل بیست‌وپنجم کاوش محوطه جهانی هگمتانه، اعلام کرد همزمان با اجرای این فصل از کاوش‌های باستان‌شناسی، مجموعه‌ای از مطالعات ژئوفیزیکی و عملیات نقشه‌برداری با هدف شناسایی ساختارهای مدفون و تکمیل داده‌های پژوهشی این محوطه تاریخی انجام شده است.

وی با اشاره به یافته‌های به‌دست‌آمده در دو هفته نخست این فصل از کاوش‌ها گفت: از جمله مهم‌ترین نتایج این بررسی‌ها کشف یک پایه‌ستون هخامنشی، ساختارهای هدایت آب مربوط به قرون میانی اسلامی و همچنین بقایای معماری متعلق به دوره قاجار و اوایل پهلوی است.

محمدی‌فر درباره جزئیات فعالیت‌های میدانی این فصل از کاوش‌ها توضیح داد: در بخش‌های مختلف محوطه، ترانشه‌های جدیدی با هدف بررسی نتایج مطالعات ژئوفیزیکی و تکمیل شناخت الگوی استقرار معماری ایجاد شده است. این ترانشه‌ها در امتداد محورهای مورد مطالعه و در مجاورت مناطقی که پیش‌تر شواهدی از ساختارهای معماری در آن‌ها شناسایی شده بود، گشوده شده‌اند.

وی افزود: در بخش جنوب شرقی محوطه نیز ترانشه‌هایی برای ارزیابی داده‌های ژئوالکتریک و تعیین ماهیت ناهنجاری‌های ثبت‌شده ایجاد شده است. این ترانشه‌ها با ابعاد استاندارد و بر اساس شبکه استقرار کاوش در محوطه جانمایی شده‌اند و انتخاب محل آن‌ها بر پایه نتایج بررسی‌های ژئوفیزیکی و با هدف دستیابی به شواهد معماری مدفون انجام شده است.

سرپرست فصل بیست‌وپنجم کاوش هگمتانه ادامه داد: همزمان با پیشرفت عملیات کاوش، مستندسازی دقیق لایه‌ها و یافته‌ها از طریق نقشه‌برداری و ثبت اطلاعات مکانی در حال انجام است و نتایج اولیه نشان می‌دهد این بخش‌ها ظرفیت قابل توجهی برای شناسایی بقایای معماری و تکمیل اطلاعات مربوط به سازمان فضایی شهر باستانی هگمتانه دارند.

این باستان‌شناس با اشاره به اجرای مطالعات ژئوالکتریک و ژئورادار در بخش‌هایی از محوطه گفت: این بررسی‌ها با هدف دستیابی به اطلاعات دقیق از لایه‌های زیرسطحی و بقایای معماری مدفون، بدون نیاز به حفاری گسترده انجام شده است. نتایج اولیه این مطالعات وجود ناهنجاری‌هایی را نشان می‌دهد که می‌تواند با بقایای دیوارها، فضاهای معماری و دیگر عناصر فرهنگی مرتبط باشد.

محمدی‌فر همچنین به انجام عملیات نقشه‌برداری همزمان با مطالعات ژئوفیزیکی اشاره کرد و گفت: این اقدامات با استفاده از دستگاه Total Station و سامانه GPS انجام شده و هدف از آن ثبت دقیق موقعیت ترانشه‌های کاوش، تهیه نقشه‌های پایه، مستندسازی آثار و ایجاد بانک اطلاعات مکانی محوطه است.

وی تأکید کرد تلفیق داده‌های حاصل از مطالعات ژئوفیزیکی با نتایج کاوش‌های میدانی امکان برنامه‌ریزی هدفمندتر برای گمانه‌زنی‌ها و ترانشه‌های جدید را فراهم کرده و نقش مهمی در حفاظت و مدیریت علمی محوطه جهانی هگمتانه خواهد داشت.

سرپرست فصل بیست‌وپنجم کاوش هگمتانه در پایان گفت: نتایج این مطالعات می‌تواند به شناخت بهتر سازمان فضایی شهر باستانی هگمتانه، نحوه استقرار معماری‌های تاریخی و بازسازی سیمای کهن این محوطه کمک کند و با ادامه کاوش‌ها انتظار می‌رود یافته‌های جدیدی درباره ساختار کالبدی و سیر تحول این شهر باستانی به دست آید.