صفحه نخست شماره امروز روزنامه «پیام ما» با تصویری از عیسی امیدوار و تیتر «وداع با قصه‌گوی مرزهای ناشناخته» منتشر شده است. این پرتره به قلم مجتبی ملازاده، به زندگی و فعالیت‌های عیسی امیدوار، نخستین جهانگرد ایرانی، پرداخته است. در کنار این مطلب، گزارش اصلی شماره با عنوان «غافلگیری مستأجران» به بررسی شرایط بازار مسکن و افزایش قیمت خرید و اجاره خانه اختصاص دارد.

در همین صفحه، یادداشتی از ایمان ابراهیمی درباره لکه نفتی نزدیک جزیره خارگ منتشر شده و فروغ فکری نیز در گزارشی با عنوان «صخره‌های لرزان ابوالقیس» به موضوع لغزش زمین در تنگه ابوالقیس سوادکوه پرداخته است. در صفحات داخلی روزنامه نیز گزارش‌هایی درباره وضعیت دانشگاه و دانشجو در زمان جنگ، دیپلماسی شهری اصفهان در دفاع از میراث جهانی و یادبود محمودرضا بهمن‌پور در نشر نظر منتشر شده است.

یکی از مهم‌ترین مطالب این شماره، گزارشی درباره درگذشت عیسی امیدوار است. او نوزدهم اردیبهشت‌ماه و پس از مدتی بستری بودن در بیمارستان درگذشت. عیسی امیدوار به همراه برادرش عبدالله امیدوار، از چهره‌های شناخته‌شده جهانگردی و پژوهش میدانی در ایران بودند که سفرهای خود را از سال ۱۳۳۳ آغاز کردند.

این دو برادر با دو موتور ماچلس انگلیسی سفر خود را از مرز شرقی ایران آغاز کردند. شعار «همه متفاوت، همه خویشاوند» روی گلگیر موتورهای آن‌ها نوشته شده بود و به گفته عیسی امیدوار، همین جمله به فلسفه سفرهایشان تبدیل شد. آن‌ها هفت سال نخست سفر را با موتور و سه سال پایانی را با خودروی سیتروئن که به آن‌ها هدیه داده شده بود، ادامه دادند.

برادران امیدوار در جریان این سفرها به مناطق مختلف جهان از جمله قطب شمال، جنوبگان و جنگل‌های آمازون رفتند و با قبایل و گروه‌های بومی مختلف دیدار کردند. گزارش «پیام ما» تأکید می‌کند فعالیت آن‌ها تنها در قالب گردشگری نبود و جنبه پژوهشی نیز داشت. تصاویر و اسنادی که از آیین‌ها و سبک زندگی برخی قبایل ثبت کردند، امروز بخشی از میراث فرهنگی و پژوهشی محسوب می‌شود.

بخش قابل‌توجهی از این آثار در موزه برادران امیدوار در مجموعه سعدآباد نگهداری می‌شد. این موزه اسفند سال گذشته در پی اصابت بمب به نزدیکی مجموعه، آسیب دیده بود. عبدالله امیدوار، برادر عیسی امیدوار نیز تیرماه ۱۴۰۱ در شیلی درگذشته بود. همچنین قرار بود بیست‌وهشتم اردیبهشت و همزمان با روز جهانی موزه، از یک عمر فعالیت عیسی امیدوار تقدیر شود.

گزارش دیگر این شماره با عنوان «غافلگیری مستأجران» نوشته مریم شکرانی، به وضعیت بازار مسکن در ایران اختصاص دارد. در این گزارش آمده است که برخلاف بسیاری از کشورها که جنگ موجب افت بازار مسکن می‌شود، در ایران روند افزایش قیمت همچنان ادامه دارد. میانگین قیمت هر مترمربع مسکن در تهران به حدود ۱۵۰ تا ۱۷۰ میلیون تومان رسیده، در حالی که این رقم در سال گذشته بین ۹۵ تا ۱۰۲ میلیون تومان بوده است.

در این گزارش به فشار اقتصادی بر مستأجران و کارگران نیز اشاره شده است. حداقل حقوق سال جاری حدود ۱۶ میلیون و ۶۰۰ هزار تومان اعلام شده، اما اجاره یک واحد کوچک در برخی مناطق جنوبی تهران بخش عمده این درآمد را مصرف می‌کند. به‌عنوان نمونه، یک آپارتمان ۴۳ متری در محله بریانک با ۳۰۰ میلیون تومان رهن و ۱۰ میلیون تومان اجاره ماهانه عرضه شده است.

کارشناسانی که با «پیام ما» گفت‌وگو کرده‌اند، دلایل مختلفی برای این وضعیت مطرح کرده‌اند. عباس زینعلی و بیت‌الله ستاریان معتقدند نبود موج گسترده مهاجرت و تخریب فراگیر شهری باعث شده تقاضا در بازار مسکن کاهش پیدا نکند. آن‌ها همچنین افزایش قیمت مصالح ساختمانی را از دیگر عوامل رشد قیمت‌ها عنوان کرده‌اند. بر اساس این گزارش، قیمت لوله پروفیل از کیلویی ۷۰ هزار تومان به ۱۵۰ هزار تومان و قیمت میلگرد از ۵۶ هزار تومان به ۷۶ هزار تومان رسیده است.

در ادامه گزارش، حسین عبده تبریزی نیز تأکید کرده که شرایط فعلی تنها ناشی از شوک‌های اخیر نیست، بلکه نتیجه نبود تعادل مزمن در اقتصاد ایران است. بیت‌الله ستاریان نیز پیش‌بینی کرده است که در دوره پس از جنگ، بخشی از مستأجران به سکونت‌گاه‌های غیررسمی رانده شوند.