تولید پارچه زربفت، رودوزی‌ها و سوزن‌دوزی‌ها در ایران پیشینه‌ای پیش از میلاد دارد. ایرانیان با نخ زرین، تصویر برگ مو و پیچک را بر روی پارچه پشمی می‌دوختند که در قرن‌های بعد سوزن‌دوزی‌های بیزانس تقلیدی از تولیدات ایرانی بود. درواقع، سوزن‌دوزی هنر آراستن پارچه‌های ساده با استفاده از نخ‌های الوان و با کمک سوزن است و از اصیل‌ترین هنرهای رایج در میان اقوام ایرانی و به‌خصوص زنان است. سوزن‌دوزی‌ها و رودوزی‌ها را می‌توان پرچم‌دار هنرهای دستی معرفی کرد. این هنر قدمت طولانی دارد و حتی این روزها هم اهمیت خود را از دست نداده است و می‌توان گفت هنری است که برگرفته از ذوق و قریحه فرد هنرمند است، همان‌طور که بسیاری از شاهکارها از ناخودآگاه فرد سرچشمه می‌گیرد؛ مانند فکرکردن، اندیشیدن، میل به کمال، میل به خلق‌کردن و … که از همان ابتدا در وجود آدمی می‌توان یافت. این هنر در ایران در بیشتر مناطق کشور همچون بلوچستان، کاشان، آذربایجان، بختیاری، سیستان، اصفهان، یزد، کرمان، خراسان و گیلان و مازندران انجام می‌شود. سوزن‌دوزی‌های این مناطق از لحاظ طرح، رنگ و نوع دوخت و تکنیک تفاوت‌هایی با هم دارند؛ اما همه سعی در تزئین و زیبا کردن پارچه دارند.