بایگانی مطالب: میراث و فرهنگ
میراث تاجر مروارید رها در باد
«عبدالمحسن نور» معروف به بشاری از تجار بزرگ مروارید بود که ۱۲۴ سال پیش تصمیم گرفت مسجدی در روستای «ماشه» در جزیره کیش بسازد، فضایی ساده برای عبادت و نیایش در کنار سواحل خلیجفارس که پس از چندینبار مرمت، هربار به حال خود رها شده است.
صبوری کردیم، جهانی شدیم
«سهمآبداران شفیعآباد گفتند اگر میخواهی با ما حرف بزنی، اول قنات را از نزدیک ببین.» «نینا امینزاده» هم ۳۵ متر از چاه پایین رفت تا به آب و قنات رسید. آن تجربه باعث شد سهمآبداران به او اعتماد کنند و نینا بداند وقتی از قنات حرف میزنند، منظور چیست! با ریختن دیوار بیاعتمادی، زنان شفیعآبادی عضو گروه گوجینو وارد فرایند احیای قناتهایشان شدند، در کنارش پتههایشان را دوختند، فیلم گرفتند و هزار کار دیگر! آنها بودند که شفیعآباد را جهانی کردند، هر چند اسمشان را هیچ مقام و مسئولی نیاورد. امینزاده، تسهیلگر پروژههای توانافزایی زنان که سابقه فعالیت در مناطق مختلف کشور را دارد، از ۱۰ سال تلاش شفیعآبادیها از یک روستای ناشناخته تا جهانی شدنشان میگوید. او در این گفتوگو چرایی انتخاب زنان برای پروژههای توانافزایی، مشکلات پیش روی این پروژهها و زنان و درنهایت چشماندازش از آینده محیطزیست را شرح میدهد.
از مطالعه ژن تا راهبردهایی حیاتی محیطزیستی
مروری بر کتاب «سیماژنتیک»
آزمون و خطای مرمتی در «نارنجستان قوام»
از مدیریت توسعه پایدار تا عدالت اکولوژیک
صنعت گردشگری در دهههای اخیر به یکی از بزرگترین و پویاترین بخشهای اقتصاد جهانی بدل شده است. این صنعت سهم چشمگیری در ایجاد اشتغال، گردش سرمایه، حفاظت از میراثفرهنگی و طبیعی و تقویت ارتباط میان فرهنگها داشته و توانسته به عامل مهمی در پیوند میان ملتها تبدیل شود. بااینحال، در سالهای اخیر، گردشگری با چالشهایی اساسی روبهرو شده است؛ چالشهایی که حاصل رشد شتابان و کنترلنشده، فشارهای ناشی از جهانیشدن، تغییراقلیم، بحرانهای اجتماعی و تخریب زیستبومهاست. این بحرانها بسیاری از دستاوردهای گذشته را زیر سؤال برده و آینده گردشگری را به مرحلهای از بازاندیشی مفهومی رساندهاند. در چنین شرایطی، بهنظر میرسد دوران اتکای صرف بر «مدیریت پایداری» به پایان رسیده و زمان آن فرارسیده که از مرز توسعه پایدار عبور کنیم و بهسوی «تحول پایدار» گام برداریم؛ تحولی که نهتنها در شیوههای مدیریت، بلکه در ساختارهای فکری، ارزشی و نهادی گردشگری تغییر ایجاد کند.
توقف عملیات عمرانی بیمجوز در حریم تئاترشهر
|پیام ما| انتشار خبر تخریب حوض مقابل تئاترشهر بازتاب گستردهای در شبکههای اجتماعی و رسانهها داشت. موضوعی که درنهایت منجر به صدور دستور توقف پروژه از سوی میراثفرهنگی شد. دیروز مدیران شهری و مدیریت تئاترشهر تخریب این حوض را تکذیب کردند. این تکذیب خبر خوبی است، اما اتفاقی که در محدوده این اثر ثبت ملی در سال های اخیر افتاده است، بارها قلب شهروندان و علاقهمندان به تئاتر را به درد آورده و بخشی از هویت شهری پایتخت را متأثر کرده است.
حوضچه مجاور ورودی سابق مترو خراب شده است
|پیام ما| تئاترشهر فقط یک مجموعه فرهنگی است؛ ضربان تپنده زندگی شهری است. محوطه باز و سکوهای سنگی دور حوضهایش، پاتوقی بود برای زن و مرد، پیر و جوان و محل توقف کسانی بود که از مترو خارج میشدند یا به تماشای تئاتر میرفتند یا رهگذر شبهای چهارراه ولیعصر بودند. اما از زمانی که ماجرای تعیین حریم اطراف آن مطرح شد، روزبهروز ظاهرش تغییر کرد تا روز شنبه، ۲۴ آبان، که یکی از مخاطبان «پیام ما» خبر تخریب حوض تئاترشهر را ارسال کرد؛ پیگیریهای بیشتر نشان داد این تخریب مربوط به حوضچه قدیمی کنار ورودی سابق مترو است که بهعنوان سکو استفاده میشده.
خاطرات و کابوسهای حوضها
از مرگ تدریجی تئاترشهر
سکوی ضلع شمالی را تخریب کردیم نه حوض را
«مهدی قمی»، شهردار منطقه ۱۱ در گفتوگو با «پیام ما» در خصوص خبر تخریب حوض مقابل تئاتر شهر، ضمن تکذیب این خبر گفت: «حوض اصلی تئاتر شهر بین ساختمان و حریم شمالِ بنا است که توسط مجموعه حصارکشی شده است. به دلیل دیوارکشی انجامشده حوض اصلی که در آن محدوده قرار گرفته، این سوءتفاهم را پیش آورده که این حوض حذف شده است.»
حوض تئاترشهر با خاک یکسان شد
در پیشروی تازهٔ شهرداری تهران در حریم تئاتر شهر، حوض مدور مقابل این بنا تخریب شد.
