بایگانی مطالب: کشاورزی پایدار

صنایع‌دستی در بحران؛ مروری بر تیترهای پیام ما در ۲۰ خرداد ۱۴۰۵

شماره ۳۴۲۳ روزنامه «پیام ما» امروز چهارشنبه ۲۰ خرداد ۱۴۰۵ با مجموعه‌ای از گزارش‌ها و یادداشت‌ها درباره پیامدهای جنگ بر محیط‌زیست، بحران صنایع‌دستی و فرش ایران، چالش‌های سیاست‌گذاری فرهنگی و موضوعات اجتماعی و زیست‌محیطی منتشر شد. مهم‌ترین تیتر این شماره «جنگ تمام می‌شود، زخم طبیعت نه» است که به خسارت‌های ماندگار جنگ بر زیست‌بوم‌ها می‌پردازد.

صندوق‌های توسعه کشاورزی ظرفیت بزرگ با منابـــــع کوچک

در سال‌هایی که هزینه تولید در بخش کشاورزی زیر سایه تورم و مهم‌تر از آن، تغییر مبنای تأمین ارز کالاهای اساسی و حذف ارز ترجیحی، با شتابی کم‌سابقه افزایش‌یافته و دسترسی تولیدکنندگان به منابع مالی دشوارتر از گذشته شده است، دوباره نام صندوق‌های حمایت از توسعه بخش کشاورزی به‌عنوان یکی از مهم‌ترین ظرفیت‌های مغفول تأمین مالی این بخش مطرح شده است؛ ساختاری که بیش از دو دهه پیش با هدف مشارکت دولت و تولیدکنندگان شکل گرفت؛ اما امروز بسیاری از فعالان بخش کشاورزی معتقدند ظرفیت‌های آن هنوز به طور کامل به کار گرفته نشده است.

امنیت غذایی در سایه بحران | پیام ما

نگاهی به نقش کشاورزی و صنایع غذایی ایران در معادله تأمین غذای لبنان

ارزآوری میگو روی مرز تاب‌آوری پیام ما

در نگاه اول، صنعت میگوی ایران یکی از حوزه‌های موفق اخیر بخش کشاورزی و شیلات به نظر می‌رسد؛ صنعتی که از اواخر دهه ۶۰ و اوایل دهه ۷۰ آغاز شد و پس از فرار و نشیب فراوان، امروز به تولیدی در مقیاس ده‌ها هزار تن و بیش از صدها میلیون دلار ارزآوری رسیده است. اما در لایه زیرین این تصویر موفق، مجموعه‌ای از پرسش‌ها درباره الگوی توسعه، ظرفیت واقعی مزارع، حکمرانی داده و تاب‌آوری زیست‌محیطی شکل گرفته که ضرورت توجه به آینده این مسیر را بیش‌ازپیش آشکار ساخته است.

سیــاسـت گـل‌آلود آب سیـستان |پیــام مـا

با رهاسازی آب از سوی طالبان افکار عمومی در«سیستان» خواهان شفاف‌سازی برنامه کارشناسی دولت برای مدیریت آن هستند

کشاورزان، مستأصل در مسیر راه‌آهنِ بلاتکلیف

| پیام ما | دولت و پیمانکار آن یعنی قرارگاه خاتم‌الانبیا برای تکمیل طرح راه‌آهن رشت - آستارا، در طول ۱۶۲ کیلومتر بر مبنای قانون تملک اراضی سال ۱۳۵۸ِ اراضی کشاورزان تالشی و رضوان‌شهری را به قیمتی غیرواقعی و با وعده پرداخت یک‌ماهه تملک کرده‌اند. حالا با وجود تملک در سال ۱۴۰۴ و با گذشت سه ماه از سال ۱۴۰۵، نه پولی به کشاورزان پرداخت شده است و نه به آنان اجازه کشت داده می‌شود. نماینده شهروندان این دو منطقه در مجلس شورای اسلامی می‌گوید که حالا این کشاورزان، در سخت‌ترین روزهای اقتصادی کشور، در بن‌بست معیشتی گیرکرده و اراضی حاصلخیز آنان بدون پرداخت ریالی از سوی دولت یا هیچ شخص حقیقی یا حقوقی دیگری در این طرح از دستشان درآمده است. اتفاقی که هم معیشت خُرد اهالی را تحت‌تأثیر قرار داده است و هم موجب کاهش ظرفیت تولید برنج و صادرات محصولات باغی استان گیلان شده است.

از تمدنِ قنات تا عصــر فرونشست

موقعیت جغرافیایی کم آب ایران داستان امروز و دیروز نیست. این سرزمینی است که حیات در آن بدون شناخت دقیق آب و سازگاری با محدودیت‌های طبیعی ممکن نبوده است. از قنات‌ها و نظام‌های محلی تقسیم آب تا ورود موتورپمپ‌ها، سدسازی گسترده و دولتی شدن منابع طبیعی، تاریخ مدیریت آب در ایران مسیری طولانی را طی کرده که امروز به بحران فرونشست زمین، دشت‌های ممنوعه و کاهش شدید منابع زیرزمینی رسیده است. «امیر هدایتی»، مدیرکل دفتر امور آب کشاورزی وزارت جهاد کشاورزی، معتقد است بخش مهمی از مشکلات کنونی، نتیجه فاصله‌گرفتن از نظام‌های مشارکتی و کنارگذاشتن شیوه‌هایی است که قرن‌ها توانسته بودند تعادل میان انسان و طبیعت را حفظ کنند.

بهره‌کشی پنهان از پیکــــر هیرکانی

عشایر را نباید در قاب عکس زندانــــــی کرد

«۵ جی» وارد مزرعــــه شد

این روزها کشاورزان استان «چوروم» در شمال ترکیه، با یک نگاه ساده به صفحه تلفن همراهشان، مزرعه را مدیریت می‌کنند؛ جایی که پهپادها فقط روی بخش‌های آلوده سم‌پاشی می‌کنند، حسگرهای هوشمند وضعیت خاک را لحظه‌به‌لحظه گزارش می‌دهند و تراکتورهای خودران با دقتی میلی‌متری کود را در زمین پخش می‌کنند. تصویری که تا چند سال پیش شبیه فیلم‌های علمی‌تخیلی بود، حالا به بخشی از واقعیت کشاورزی در همسایه شمال غربی ایران تبدیل شده است. ترکیه به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین تولیدکنندگان محصولات کشاورزی منطقه، سال‌هاست با مشکلاتی مانند کم‌آبی، تغییر اقلیم، افزایش هزینه تولید و کاهش نیروی کار روستایی روبه‌رو است. رشد جمعیت و افزایش نیاز به غذا نیز فشار مضاعفی بر این بخش وارد کرده است. حالا دولت این کشور همراه با شرکت‌های فناوری و اپراتورهای ارتباطی، سرمایه‌گذاری گسترده‌ای روی «کشاورزی هوشمند» انجام داده؛ مدلی که در آن داده، اینترنت پرسرعت و هوش مصنوعی به‌اندازه بذر و آب اهمیت پیدا کرده‌اند.