بایگانی مطالب: مسئولیت اجتماعی شرکتها
زنان، نیازمند همبستگی مدنی و اجتماعی
سلسله نشستهای جنسیت و نابرابری با موضوع «جنسیت و مسیر معاصر»، در مؤسسۀ رحمان برگزار شد. این نشست که با محوریت تداومِ تغییر برپا شد، با سخنرانی سه فعال حقوق زنان ادامه یافت. مینو مرتاضی، پژوهشگر و فعال حوزۀ زنان، با موضوع «زنان بهمنزلۀ امر سیاسی، در فرازوفرودهای سیاسی جامعۀ ایران»، «انشا مالک»، استاد دانشگاه و پژوهشگر از جامو و کشمیر، دربارۀ «مقاومت زنان مسلمان و رقابت سلطه» و «هما همت»، نویسنده و کنشگر مستقل مدنی از افغانستان، دربارۀ «تلاشهای زنان پیش و پس از تغییرات سیاسی» سخنرانی کردند.
مردم حق اعتراض دارند
|پیام ما| در نوبت صبح چهارمین روز بررسی صلاحیت وزرای پیشنهادی دولت چهاردهم نمایندگان مجلس شورای اسلامی صلاحیت چند وزیر دیگر از جمله وزیر کشور را بررسی کردند. «اسکندر مومنی» که معرفی او از سوی مسعود پزشکیان با انتقادهای شدیدی از سوی اصلاحطلبان و تحولخواهان روبهرو شده است؛ دیروز کوشید در سخنانش رویکردی اعتدالی را به نمایش بگذارد. رویکردی که باید دید در عمل چقدر به آن پایبند خواهد ماند.
ائتلاف با نیروهای اجتماعی ابزار مقابله با تسخیرشدگی دولت
او مطالبۀ نخبگان اجتماعی و نهادهای مدنی دربارۀ این مسئلۀ پیچیده را دید و تلاش کرد در نهادهای سیاستگذاری اعم از مجلس و دولت، کنشگران همسو و ذینفع برای حل مسئله را شناسایی و فعال کند. او تلاش میکند هیچ نیرویی را نادیده نگیرد و بهنوعی از حکمرانی تعاملی و شبکهای قائل است
هاری درمان ندارد
هاری درمان ندارد و به آن بیماری بدون علاج میگویند. وقتی سگگزیدگی یا حیوانگزیدگی اتفاق میافتد، تزریق واکسن یکی از راههای درمان است، اما اگر بهموقع نرسد یا واکسنها که عموماً وارداتی هستند، بهطور مناسب نگهداری نشوند و کیفیت و خاصیت خود را از دست بدهند، فرد مبتلا به هاری، فرصت بسیار کمی برای زندگی دارد. بههمین خاطر کارشناسان حوزۀ بهداشت، توصیههای بسیاری میکنند تا جایی که ممکن است، از قرارگرفتن در معرض حیوانات وحشی خودداری کنیم. اما آخرین وضعیت هاری در ایران چگونه است و از نظر ابتلا در چه وضعیتی قرار داریم؟ «محمدرضا شیرزادی» رئیس ادارۀ مبارزه با بیماریهای قابل انتقال بین حیوان و انسان وزارت بهداشت، دراینباره به «پیام ما» گفت: بیماری هاری یک بیماری بومی در ایران است و متأسفانه گوشتخواران و پستانداران، بهعنوان مخزن بیماری هاری مطرح هستند. اگر این حیوانات فردی را مورد گزش و جراحت قرار بدهند، باعث میشود که بیماری به آنها منتقل شود.
بحران حکمرانی، عامل دوقطبیشدن
|پیام ما| دوقطبی شکلگرفته میان حامیان غذارسانی به سگهای ولگرد و فعالانی که این کار را برای انسان و محیطزیست خطرناک میدانند، هر روز بیشتر از گذشته شده است. این شکاف ابعاد گستردهای یافته و راهش را به کشمکشهای مجازی داده. هر دو سوی طیف، از نظرات خود با جدیت دفاع میکنند. مدافعان غذارسانی، دیگران را دشمن حیوانات و حامی کشتار آنها میدانند و فعالان محیطزیست، حضور بیضابطۀ سگها و غذارسانی به آنها را، عاملی برای ازبینرفتن حیاتوحش عنوان میکنند. در این میان، آمارهای ناشی از سگگزیدگی و حتی کشتهشدن چند کودک توسط سگهای ولگرد در برخی استانها هم به میان آمده است. «ابوالفضل حاجیزادگان»، جامعهشناس که در تحقیقی گسترده در این زمینه با گروهی از فعالان شرکت داشته، معتقد است دلیل اصلی این شکاف و دوقطبیسازی، بحران حکمرانی در این زمینه است. او معتقد است، دولت باید نقش جدیتری داشته باشد و تا زمانی که این مسئولیت را برعهده نگیرد، این شکاف هر روز بیشتر از گذشته خواهد شد.
حیواندوستی افراطی و غفلت از مسئولیت اجتماعی
با محیطزیست انسانی بیگانه نیستم
کارشناس، رئیس شهرستان، کارشناس مسئول، فرماندۀ یگان، معاون مدیرکل و مدیرکل، بخشی از پستهایی است که «سعید یوسفپور» بهعنوان یکی از کاندیداهای ریاست سازمان حفاظت محیطزیست دارد. نام او گرچه در میان هشت کاندیدای اصلی نیست، اما ازآنرو که این مصاحبه پیش از انتخاب هشت نفر انجام شده و از سوی دیگر امکان انتخاب افرادی خارج از این فهرست وجود دارد، تصمیم به انتشار آن گرفتیم. از سعید یوسفپور پرسیدیم چه راهکاری برای امنیتیزدایی از محیطزیست دارد؟ چطور میخواهد حقابۀ تالابها را طلب کند و آیا پاشنۀ آشیل او، محیطزیست انسانی نیست؟
نسل زد نیازمند امید اجتماعی است
خودکشی تابو است؛ دستکم در بین اخبار در منابع رسمی آمار و ارقام با گزینشهای بسیار بیان میشود و رسانهها برای بازتاب چالشها و آسیبهای این حوزه با مشکلات آماری مواجهاند. بااینحال، هر روزه در کانالها و شبکههای اجتماعی بهطور محافظتنشده، این اخبار شیوع دارد. در هفتۀ گذشته چند نوجوان در مناطقی از شهر تهران دست به مرگ زدند که عوامل اصلی این اقدام در دست بررسی و موارد بیانشده محل شبهه است. بهجز این، در یک مورد شهروندی درحال فیلمگرفتن از این واقعه دیده میشود که ما را با این پرسش مواجه کرد: چرا در موارد حساسی چون این موضوع که پای جان آدمی در کار است، ما چنین بیتفاوت مواجه میشویم؟ چرا وجدان جمعی از این حوادث به درد نمیآید؟ موضوعی که بر آن شدیم تا هم به آسیبشناسی خودکشی در بین نوجوانان و هم به تماشای منفعلانۀ برخی از شهروندان در حین انجام این پدیده بپردازیم. آمارهای خودکشی غیررسمی بهطور کلی در سال ۱۴۰۱ نشان میدهد، ما ۶ هزار مورد خودکشی داشتهایم و این آمار در سال ۱۴۰۲ به ۷ هزار مورد رسیده است. این را روزنامۀ «هممیهن» به نقل از «حمید یعقوبی» روانشناس بالینی و دانشیار روانشناسی بالینی دانشگاه شاهد، بیان میکند. او با تأکید بر اینکه پزشکی قانونی از سال ۱۴۰۰ آمار خودکشی را اعلام نمیکند، گفته بود: «اما در جلسهای غیررسمی، مسئولان مربوطه اعلام کردهاند که در سال ۱۴۰۲، حدود ۷ هزار نفر خودکشی کردهاند و این یعنی در این سال ۸ نفر بهازای هر ۱۰۰هزارنفر خودکشی کردهاند. این آمار در دو سال قبل از آن، ۷ نفر در ۱۰۰هزارنفر بوده است.»
بهزیستیِ کودکان کجاست؟
احیای بال اجتماعی وزارت رفاه
|پیام ما| ۲۱ سازمان مردمنهاد حوزهٔ اجتماعی در پاسخ به اعلام فراخوان رئیس دفتر رئیس جمهوری منتخب در نامهای خطاب به «مسعود پزشکیان» توصیهها و تقاضاهایشان را دربارهٔ انتخاب وزرای حوزه اجتماعی روسای و سازمانهای وابسته، با او در میان گذاشتند. در این نامه که متن آن به دست روزنامه «پیام ما» رسیده است، سازمانهای مردمنهاد تاکید کردهاند کاهش آسیبهای اجتماعی، بدون توجه به ریشههای به وجود آورنده آن، کارآمد نیست. نهادهای مدنی با یادآوری وضعیت شاخص فقر مطلق در کشور تصریح کردهاند که «بدون داشتن سیاستهای اجتماعی جامعهمحور و دقیق» نمیتوان انتظار داشت که شاخصهای حوزه اجتماعی بهبود یابند.
