بایگانی مطالب: فرهنگ
«نیواح»، ابرقهرمانی برای محیط‌زیست
یک ابرقهرمان چه کاری انجام می‌دهد؟ مردم را از مخمصه نجات می‌دهد؟ از آنها در مقابل نیروهای خطرناک محافظت می‌کند؟ یا توانایی‌هایی فراتر از انسان مانند پرواز کردن دارد؟ این شاید کلی‌ترین تصویری است که همه ما از ابرقهرمان‌ها داریم. ابرقهرمان‌هایی که اغلب ما یا در کمیک‌های خارجی با آنها مواجه شده‌ایم یا در فیلم‌های سینمایی. حالا اگر از شما پرسیده شود که یک ابرقهرمان محیط‌زیستی چه توانایی دارد، چه چیزی به ذهنتان می‌رسد؟ استودیو سرگرمی‌های «نیو» سراغ خلق یکی از این ابرقهرمان‌ها در حوزه محیط‌زیست رفته است؛ شخصیتی که براساس داستان‌های واقعی محیطبانان شکل گرفته و جلد اول آن در قالب یک کتاب الکترونیک منتشر شده است.
مشکل ثبت جهانی قلعه فلک‌الافلاک برطرف شد
رئیس سازمان قضایی نیروهای مسلح اعلام کرد مشکل ثبت جهانی قلعه فلک‌الافلاک برطرف شد.
فراخوان پانزدهمین دوره‌ی جوایز ایسفا منتشر شد
فراخوان پانزدهمین دوره‌ی جوایز ایسفا منتشر شد.
ستون نامرئی رسانه‌ها
لباس، هنر و تاریخ ایرانی
آرزو اسکندری، نویسنده‌ای است که در دنیای مد و طراحی لباس شناخته‌شده است. او تحصیلات خود را در رشته مهندسی منابع طبیعی آغاز کرده، اما علاقه‌اش به دنیای مد و طراحی لباس او را به‌سوی این عرصه کشاند. اسکندری سال‌ها در زمینه روزنامه‌نگاری مد فعالیت داشته و هم‌زمان با این فعالیت‌ها، آثار متعددی در زمینه طراحی لباس نیز به نگارش درآورده است. او، به‌خصوص در کتاب‌های خود، به‌شکلی جامع و علمی، مفاهیم مختلف مد را بررسی کرده است.
نوروز نماد قدرت و اتحاد ملی ایرانیان
نوروز رسید. درحالی‌که ایران و جهان در میانه اخبار خوب و بد، تلخ و شیرین، پیروزی و شکست، کامیابی و ناکامی،آرامش و بحران، شادی و غم، اتحاد و تفرقه و رفاه و فقر قرار داشتند، نوروز همچنان با شکوه و جلال خود به قلب‌ها امید می‌بخشد. سال ۱۴۰۳، ایران با مشکلات فراوانی مواجه بود. طبقه متوسط ایران که روزگاری موتور اصلی پیشرفت و تحرک اجتماعی بود، در اثر تورم، بحران‌های سیاسی و اقتصادی، سقوط کرد. تحریم‌ها و نوسانات ارزی اقتصاد کشور را در شرایط بحرانی قرار داده است و بسیاری از ایرانیان احساس کردند که از چرخه اجتماعی و اقتصادی عقب مانده‌اند. اما باوجوداین، نوروز به‌عنوان نمادی از نو شدن و تجدید حیات از راه رسید و مردم ایران را دوباره به‌هم پیوند داد. فقط کافی است همین چند روز به جشن‌های پرشور و حرارت مردم ایران در شهرهای مختلف از جمله شیراز، بوشهر و به‌خصوص کردستان نگاه بیندازید که در شبکه‌های اجتماعی بسیار پربازدید شده است. مراسم نوروز در شهرهای مختلف کردستان به‌طرز هیجان‌انگیزی در حال برگزاری است. این مراسم که به‌طور سنتی از دیرباز در کردستان جایگاه ویژه‌ای داشته، در دو روز گذشته با شور و شوق فراوان برگزار شد. جمعیت پرشور ایران، در کنار هم به جشن و سرور پرداختند. یکی از برنامه‌های ویژه این مراسم، رقص‌های محلی کُردی بود که با موسیقی زنده، فضای جشن را جذاب‌تر می‌کرد. در بسیاری از شهرهای ایران، علاوه‌بر رقص‌های محلی و موسیقی سنتی، مسابقات و بازی‌های محلی نیز ترتیب داده شده بود. همچنین، در برخی از روستاها، مردم به آتش‌افروزی و پریدن از روی آتش پرداختند که نشان از احترام به سنت‌های باستانی و استقبال از سال نو داشت. این مراسم‌ها به‌طورکلی گواهی بر زنده بودن فرهنگ غنی و پرشور مردم ایران است.
فرهنگستان هنر؛ از پایگاه اندیشه تا کارخانه تولید قراردادهای بی‌پایه
یک مستند محیط‌زیستی دیپلم افتخار جشنواره فیلم تصویر را کسب کرد
مستند «آب‌بندان» اثر کارگردان مازندرانی دیپلم افتخار بیست‌ویکمین جشنواره فیلم تصویر در بخش مستند که امسال با عنوان جایزه عباس کیارستمی برگزار شد را کسب کرد.
دبیر پانزدهمین دورۀ جوایز «ایسفا» مشخص شد
دبیر پانزدهمین دوره‌ی جوایز آکادمی فیلم کوتاه ایران-جوایز ایسفا مشخص شد.
آینده بی‌ریشه تهران
داستان تکراری قطع درختان طولانی‌ترین خیابان خاورمیانه، سال‌هاست به یک ژانر تلخ و گزنده تبدیل شده، درست از همان‌جایی که «عبدالله مستوفی» در دهه ۱۳۲۰ در کتاب «شرح زندگانی من» نوشت «در زمان رضاشاه در خیابان پهلوی به فاصله هر دو متر، یک چنار و بین هر دو چنار یک بوته گل سرخ کاشتند. بنابراین، در دو سوی مسیر ۱۸ کیلومتری خیابان مجموعاً ۱۸ هزار چنار کاشته شد. البته برخی این تعداد را تا ۲۴ هزار اصله نیز برآورد کرده‌اند» و حالا تفاوت‌های زیادی بین آن تصویر مستوفیِ معروف است و تصویر امروزی خیابان و درخت‌هایی که دیگر به احترام عابران در تابستان کمری برای خمیده شدن ندارند. اما از حدود هفت دهه بعد، نه به‌بهای ساماندهی درختان ردیف‌شده و تنومند خیابان ولیعصر بلکه به‌بهانه خشک شدن، آوار سم‌های مختلف بود که ریشه درختان را می‌سوزاند و حالا جوی‌های خیابان ولیعصر بیشتر شبیه به میدان جنگی شده‌اند که میانه گودال‌های عمیق‌شان تنه نازکی از درختان بی‌سرپناه قد علم کرده‌اند، اما نه میانه همه گودال‌ها، که در برخی نقاط به‌طورکلی جوی‌ها خالی مانده‌اند از هر تنه سبز تنومند و حتی کم‌جانی!
