بایگانی مطالب: جامعه
پادکست ۲۸ تیر
بازگشت به وطن نادیده، خداحافظی با مدرسه
از پنج ماه پیش که برگههای سرشماری مهاجران بیاعتبار شد، بیش از دو میلیون مهاجر افغانستانی ناگهان در وضعیت غیرمجاز قرار گرفتند. از آغاز امسال تاکنون، هشت هزار نفر از اتباع، کشور را ترک کردهاند و مسیرهای بازگشت در سه مرز میان ایران و افغانستان هنوز شلوغ است. براساس اعلام نماینده سازمان یونیسف در افغانستان، در میان این افراد، پنج هزار کودک بدون همراه نیز از مرز عبور کردهاند؛ کودکانی که برخیشان در خاک ایران به دنیا آمدهاند و اکنون به سرزمینی بازگردانده شدهاند که خاطرهای از آن ندارند و وضعیت اقامتشان مبهم است. سال گذشته، حدود پانصد هزار کودک مهاجر در مدارس ایران تحصیل میکردند، اما در افغانستان بسیاری از آنان دیگر قادر به ادامه تحصیل نیستند. آنچه در این میان بهشدت مغفول میماند، ابعاد انسانی ماجراست؛ تأثیرات عمیق روانی و اجتماعی که نهتنها کودکان مهاجر، بلکه همکلاسیها و خانوادههایشان را نیز درگیر میکند. در کنار نادیده گرفتن حقوق کودک در جریان این رد مرزها، واقعیتهای تلخ و پیامدهای انسانی چنین جابهجاییهای اجباریای کمتر دیده و شنیده میشود. در یادداشت پیش رو، یکی از معلمان از لحظات تلخ خداحافظی با این دانشآموزان نوشته است.
فرود اضطراری گردشگری در باند بحران
سازمان گردشگری ملل متحد در گزارش اخیر خود درباره عملکرد کشورهای مختلف در حوزه گردشگری، بیست کشور اول دنیا که بهترین عملکرد را در سه ماه نخست سال ۲۰۲۵ داشتند، معرفی کرد. در این فهرست ایران با ۱۴ درصد بهبود نسبت به مدت مشابه در سال گذشته میلادی، در رتبه نوزدهم قرار گرفته است. این گزارش توسط «انوشیروان محسنی بندپی» در نشست با فعالان گردشگری با تیتر «صعود ایران به جمع ۲۰ مقصد برتر گردشگری جهان» ارایه و در رسانهها منعکس شد. اما درصورتیکه مبنای اعلام این رشد ۱۴ درصدی آمارهای رسمی وزارت گردشگری باشد، باید به این نمودار و جایگاه ایران در آن، با دیده تردید نگریست؛ چراکه آمارهای این وزارتخانه سالهاست که پرابهام و بدون مبنای دقیق اقتصادی بوده است. بدون تعیینتکلیف حسابهای اقماری نمیتوان به هیچ آماری در هیچ بخشی از گردشگری اعتماد داشت و به دقت آن استناد کرد. ضمن اینکه مدیران ارشد این حوزه نیز نگاهی واقعبینانه به وضعیت موجود گردشگری ندارند. در آخرین مورد و نزدیک به بیست روز پس از آتشبس میان ایران و اسرائیل، معاون توسعه مدیریت وزیر گردشگری اعلام کرده است که بهزودی تورهای ورودی وارد کشور خواهند شد. اما سؤال اینجاست که مبنای این ادعا کدام اطلاعات دقیق از وضعیت گردشگری کشور است؟ و منظور از گردشگران خارجی، کدام طیف از گردشگران است؟ درحالیکه هنوز تعریف دقیقی از «گردشگر» در ساختار آماری این وزارتخانه وجود ندارد، چه طیفی از گردشگران قرار است وارد ایران شوند؟ گردشگران مذهبی؟ گردشگران درمانی؟ کسانی که برای خرید از بازارچههای مرزی وارد کشور و نامشان وارد فهرست گردشگران میشود؟ یا گردشگرانی که خیالشان بابت امنیت ایران آسوده است و چند روزی ایران را بهعنوان مقصد سفر انتخاب میکنند؟ این مانور رسانهای و خبری در شرایطی که بسیاری از فعالان بخش گردشگری از وضعیت موجود آسیبهای جدی دیدهاند، جای بحث دارد.
حلقه گمشده حفاظت از آثار موزهای ایران
غافلگیری صحنه
جنگ عواقبی دارد که بهزودی فراموششدنی نیست و قبل از آنکه فعالیتهای مختلف تحتالشعاع قرار گیرد، روح و روان آدمهاست که درگیر فجایع جنگ میشود. جنگ تحمیلی دوازدهروزه نیز نهتنها حوزههای مختلف سیاسی، اجتماعی، امنیتی و ... کشور را تحتتأثیر قرار داد، بلکه تأثیر شگرفی بر حوزه فرهنگ و هنر و بهویژه تئاتر و نمایش گذاشت. درواقع جنگ تحمیلی، تئاتر ایران را با چالشهای عمیق اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی مواجه ساخت که آثار آن پس از جنگ نیز مشهود است.
توصیه به همسران: خاطرات بارداری برای زنان فراموششدنی نیست!
یک متخصص زنان و زایمان با تاکید بر اهمیت مشاوره پیش از بارداری و حفظ سلامتی مادر، به همسران توصیه کرد که خاطرات دوران بارداری برای زنان فراموش نشدنی است و باید فضایی آرام و عاری از هر گونه ناراحتی برای آنان فراهم کنند.
وزیر صمت: هزینههای مسئولیت اجتماعی صنایع نباید سلیقهای باشد
وزیر صنعت، معدن و تجارت با تاکید بر ضرورت برنامهریزی برای توسعه اقتصادی هرمزگان، بر لزوم پرهیز از هزینههای سلیقهای در حوزه مسئولیت اجتماعی صنایع و تمرکز بر توسعه تجارت و تولید با قیمت تمامشده رقابتی تاکید کرد.
افتتاح ۳۷۱ واحد مسکونی برای مددجویان بهزیستی کرمان؛ ۲۰۰ هزار واحد مسکونی برای مددجویان ساخته شد
معاون وزیر و رئیس سازمان بهزیستی کشور از افتتاح همزمان ۳۷۱ واحد مسکونی برای مددجویان بهزیستی استان کرمان خبر داد و اعلام کرد که تاکنون ۲۰۰ هزار واحد مسکونی برای جامعه هدف بهزیستی در سراسر کشور ساخته شده است.
جنگ، بیفیلتر برای نسل Z
«خانوادهام با ناراحتی و به اصرار من در تهران ماندند. تهران جنگزده آدرنالین خاصی داشت که میخواستم حسش کنم.» اینها بخشی از تجربه زیسته «سالار» ۱۹ساله در هنگامه جنگ ایران و اسرائیل است. جنگ برای سه نسل از جوانان ایران، زندگی نزیستهای بود که در بیستوسوم خرداد ۱۴۰۴ طعم تلخ واقعیت گرفت. متولدین هر دهه به فراخور جهانبینی مشترکشان، واکنش مشابهی نسبت به جنگ بروز میدهند؛ اما دهههشتادیها یا نسل Z بهواسطه زندگی در عصر اینترنت و شبکههای مجازی روایت متفاوتی از حضور و مواجهه با جنگ دوازدهروزه داشتند.
داستان فرش نادین
سه روز قبل از آتشافروزیها در تهران و شروع جنگ دوازدهروزه، موزه فرش همایش روز ملی فرش دستباف ایرانی را برگزار کرد. مهمانان و سفرا از کشورهای مختلف در سالن آمفیتئاتر موزه آمده بودند تا درباره فرش ایرانی، تاریخچه و زیباییهای پنهان و آشکار آن بگویند و بشنوند. مهمان ویژه این رویداد، «نادین لوزانو»، سفیر سوئیس در تهران، بود. او پس از پخش مستندی کوتاه درباره «فرش نادین» درباره احساسش نسبت به فرش ایرانی و تجربهای که در مواجهه با آن داشت، گفت. از علاقهاش به آشنایی با فرهنگ مردم ایران، صنایعدستی و موسیقی گفت و فرش ایرانی را سفیر این فرهنگ غنی دانست. از سفرش به دیار مغان و ملاقات با مینا گفت، زن عشایری که یک سال روی بافت فرش نادین کار کرده بود تا نادین آن را بهعنوان یادگاری ارزشمند از دوران مأموریتش در ایران با خود ببرد. او گفت این فرش برای او نمایانگر استعداد بینظیر ایرانیهاست. اما «فرش نادین» چه قصهای دارد؟ این سؤالی است که «علی بردبار» در گفتوگو با «پیام ما» به آن پاسخ میدهد. بردبار سالهاست که با همراهی برادرش در حوزه فرش ایرانی فعالیت دارد. نگاه متفاوت او به فرش ایرانی و گرهزدن قصه فرش به روایت و قصه آدمها باعث شده است فصلی جدید برای فرش ایرانی رقم بخورد. روایت خلق فرش نادین از زبان او شنیدنی است.
