حمله به دانش

نکیسا خدیشی

مدیر مسئول

حمله به دانش

۱۸ فروردین ۱۴۰۵، ۲۲:۳۰

در روزهای اخیر آمریکا و رژیم متجاوز اسرائیل با نقض آشکار حقوق بین‌الملل، مراکز علمی و دانشگاهی ایران را هدف قرار دادند. حمله هوایی به دانشگاه صنعتی شریف یکی از معتبرترین مراکز فناوری و پژوهش کشور که منجر به تخریب ساختمان مرکز فناوری اطلاعات، آزمایشگاه‌ها و حتی مسجد دانشگاه شد، نه یک «عملیات نظامی» بلکه جنایت جنگی آشکار است. این اقدام، بخشی از الگوی سیستماتیک تخریب زیرساخت‌های غیرنظامی است که هدف آن فلج کردن ظرفیت علمی و آموزشی ملت ایران است. از منظر حقوقی، حمله به مراکز آموزشی و علمی در زمان جنگ، نقض صریح کنوانسیون‌های ژنو و پروتکل‌های الحاقی آن به شمار می‌رود. این مراکز، فاقد ماهیت نظامی مستقیم هستند و حتی اگر ادعایی مبنی بر ارتباط با فعالیت‌های دفاعی مطرح شود، اصل تناسب و ضرورت در حقوق بشردوستانه بین‌المللی چنین تخریب گسترده‌ای را توجیه نمی‌کند. دانشگاه شریف، نماد تلاش علمی جوانان ایرانی برای پیشرفت دانش و فناوری است، نه پایگاه نظامی! هدف قراردادن آن، ضربه‌ای مستقیم به حق نسل‌های آینده برای دسترسی به آموزش و پژوهش است. این جنایت، فراتر از خسارات مادی، پیامدهای راهبردی عمیقی دارد. حمله به مراکز علمی، تلاشی آشکار برای محروم‌کردن ایران از ظرفیت‌های دانش‌محور است. همان ظرفیتی که طی دهه‌های گذشته با وجود تحریم‌ها، کشور را به رتبه‌های برتر منطقه‌ای در حوزه‌های نانو، هوش مصنوعی و مهندسی رسانده است. چنین اقدامی نه‌تنها امنیت علمی جهانی را تهدید می‌کند، بلکه نشان‌دهنده وحشت متجاوزان از پیشرفت مستقل ملت‌هاست. تاریخ ثابت کرده که هیچ قدرتی نتوانسته با بمباران دانش، اراده یک ملت را درهم بشکند؛ بلکه این‌گونه جنایات، عزم ملی را برای بازسازی و پیشرفت مضاعف می‌سازد.
جامعه جهانی و سازمان ملل متحد موظف‌اند این جنایت را به‌عنوان نقض فاحش حقوق بشر و قوانین جنگ محکوم کنند. سکوت در برابر حمله به دانشگاه‌ها، تأییدی بر قانون جنگل است. ایران، باتکیه‌بر دانش و وحدت ملی، این تجاوز را پاسخی قاطع خواهد داد و مراکز علمی خود را بازسازی خواهد کرد. دانش، سنگر ما و آینده ما است؛ و هیچ بمبی قادر به نابودی آن نخواهد بود.

به اشتراک بگذارید:

برچسب ها:

جنگ، دانش، مراکز علمی و دانشگاهی